วันนี้ผมมีเรื่องเล่าของผู้หญิงคนนึงที่ผมรู้จักและได้ให้คำปรึกษาพูดคุยกันเรื่องโรคซึมเศร้าและภาวะอารมณ์อื่นๆ ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมรู้สึกเศร้าไปกับเธออย่างมาก เรื่องราวและปัญหาของเธอไม่ใช่ว่าใครจะผ่านมันไปได้ง่ายๆ เธอมีความพยายามในการทำร้ายตัวเองหรือพยายามที่จะหายไปจากโลกที่แสนโหดร้ายใบนี้ เพราะเธอไม่อาจจะทนความทรมาณจากความทุกข์ที่เกิดขึ้นกับตัวของเธอได้ จนมีครั้งนึงที่มันรุนแรงมากถึงขั้นต้องเข้า ER และวุ่นวายทั้งครอบครัวและทางคณะครูอาจารย์ และผู้คนรอบข้างทั้งหมด และแน่นอนว่ามันย่อมส่งผลให้เธอยิ่งไม่อยากอยู่ ในเวลาที่เธอต้องการความเข้าใจที่สุดแต่กลับไม่มีใครเข้่าใจเธอเลย มันเปรียบเสมือนการผลักเขาให้ดิ่งลงเหวลึกไปอีก หลังจากนั้นเธอก็ได้คุยทำความเข้าใจกับครอบครัว ซึ่งครอบครัวของเธอเข้มงวดมากและไม่เข้าใจกับการป่วยซึมเศร้าเลย แต่สิ่งที่แย่ที่สุดที่ผมได้ฟังจากเธอคือ การที่เธอได้ไปหาหมอและอยากหายจากการป่วยจริงๆแล้ว หมอกลับพูดว่าเธอนั้นเห็นแก่ตัว จะส่งไปสวนปรุง ตัดสินเขาจากความคิดของหมอและชี้นิ้วตราหน้าเธอว่าไม่ดี ทำให้เธอเสียกำลังใจลงไปอีกครั้ง และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ผมได้เข้าไปให้คำปรึกษาและช่วยเหลือ รับฟังปัญหาของเธอ จึงได้รู้ว่าจริงๆแล้วเธอพยายามอย่างมากในการรักษาตัวเอง ทั้งออกกำลังกายอย่างหนัก ออกไปพบผู้คน หาคนที่เข้าใจ ปล่อยวางหลายๆปัญหา ผมจึงได้รู้ว่าบางทีอาการของผู้ป่วยจะดีขึ้นหรือแย่ลง มันมีปัจจัยหลายอย่าง การที่ให้เธอพยายามอยู่คนเดียวมันไม่ยุติธรรมเลย เพราะส่วนหนึ่งที่ผลักดันเธอมาถึงจุดนี้ ก็มาจากคนรอบๆข้างนั่นแหละ
ผมเลยอยากจะบอกว่า ใส่ใจคนรอบๆตัวคุณให้ดีๆ และอย่าละเลยความรู้สึกของกันยิ่งในครอบครัว ยิ่งสำคัญมาก // เรื่องเล่าที่ร้านกาแฟ สู้ไปด้วยกัน 😊😊
*ส่วนเรื่องราวของเธอจะดีขึ้นหรือแย่ลงยังไงผมจะมาเล่ารายละเอียดเพิ่มขึ้น
กดติดตามในเฟสได้นะครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
