รีวิวการไปพบจิตแพทย์
มันเริ่มจากที่อาการเศร้าผมมันแปลกๆมันผ่านไปสองอาทิตย์แล้วแต่มันไม่ลดลงเลย นอนไม่หลับ ตื่นมาก็เศร้าไม่มีเหตุผล บางครั้งนั่งร้องไห้แบบไม่รู้ว่าร้องทำไม ผมเลยคิดว่ามันไม่ปกติแล้วหล่ะ จึงตัดสินใจไปพบแพทย์
วันนั้นผมขอให้เพื่อนผมพาไป อันดับแรกก็ต้องไปตรงประชาสัมพันธ์ก่อน ผมไปในสภาพมือสั่น ใจสั่น ตัวสั่น ไม่กล้าสบตาใคร
พยาบาลถามผมว่า " มาทำอะไรหรอคะ"
ผมจึงตอบไปว่า " มาขอพบจิตแพทย์ครับ "
พยาบาลสังเกตอาการผมได้ เลยถามว่าเศร้ามากี่วันแล้ว
ผมจึงตอบไปว่า นานมากแล้วครับ
พยายาบาลถามถึงความคิดในการฆ่าตัวตายเพื่อประเมินอาการ ซึ่งผมไปถึงขั้นคิดแผนการ และเตรียมอุปกรณ์แล้ว
พยาบาลจึงรีบติดต่อไปที่แผนกจิตเวชให้ทันที แต่ตอนนั้นหมอกลับแล้วจึงให้ผมกรอกประวัติและไปเอาใบนัด และกำชับเพื่อนผมว่าถ้าไปแล้วหมอไม่อยู่อย่ารีบกลับ ให้มาหาเขาก่อน เพื่อนผมจึงพาผมไป สภาพผมตอนนั้นก็ยังสั่นตลอด
มันกลัวแบบไร้เหตุผล พยาบาลก็พยายามคุยกับผมว่าเกิดอะไรขึ้น ผมพูดไม่กี่คำก็จะร้องไห้แล้ว ผมจึงก้มหน้าและไม่พูดอะไรต่อ ผลคือ พยาบาลส่งผมไปอีกแผนก ผมจำชื่อได้ไม่ค่อยแม่นน่าจะชื่อว่า เวชศาสตร์ครอบครัว ตอนแรกผมนี่คิดเลยว่า ที่นี่ต้องบำบัดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ครอบครัวแน่ๆเลย ฮ่าๆๆๆ
แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ มันคือแผนกรักษาโรคทั่วไป ฮ่าๆๆ
พยาบาลก็ซักประวัติวัดความดันละพยายามฟังผมเล่าเรื่อง เป็นรอบที่สองที่ผมเล่าในวันนั้น ฮ่าๆๆๆ
ต่อมาพยาบาลบอก หมอไม่อยู่นะ ที่ให้มาที่นี่คือให้มาหาหมอที่ไม่ใช่เฉพาะทาง สำหรับผมตอนนั้นนี่คือ อะไรก็ได้ ผมไม่อยากทรมาน ผมกะว่าจะได้เข้าไปคุยกับหมอซักที จะได้เจอหมอแล้ว แต่ยังครับ ยังไม่เจอ ผมนั่งเล่าประวัติไปซักพัก คุณพยาบาลก็บอกว่าหมองานเยอะวันนี้ ผมก็งงไปแป๊บนึงเลย อ่าวที่เล่าไปทั้งหมดนี่คืออะไร ฮ่าๆๆ
ซักพักคุณพยาบาลก็โทรศัพท์หาหมอ ผมก็ยังงงๆ ว่าคืออะไร ฮ่าๆๆๆ
แล้วส่งโทรศัพท์ให้ผมแล้วบอกว่า หมอขอคุยด้วย ผมก็รับโทรศัพท์มาแบบงงๆ ว่าทำไมต้องโทรในเมื่อหมอก็อยู่ในห้องข้างๆผมเอง
หมอบอกกับผมว่า อาการผมค่อนข้างจะเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งผมก็ไม่ได้แปลกใจอะไร แต่หมอบอกต่อว่าหมอไม่ใช่หมอเฉพาะทางให้ผมมาในวันพรุ่งนี้ ผมงงไปใหญ่ว่าผมมาทำอะไรที่นี่ ฮ่าๆๆ
แต่คุณหมอก็บอกว่าจะจ่ายยานอนหลับให้ไปก่อนนะ กับยาคลายเครียด ผมก็ตอบตกลงแล้วไปรับยา หมอบอกถ้านอนไม่หลับค่อยกินนะ ผมก็ดื้อไง ยังไม่กินจนผ่านไปถึงตี 2 ค่อยกิน ไม่รู้เพราะเหนื่อยหรือยาแรง 15 นาทีผมหลับเลย แต่ก็ตื่นแทบทุกชั่วโมง ผ่านไปวันที่1
สรุปแล้ววันแรกไม่ได้เจอหมอซักคนเลย ฮ่าๆๆ
ด้วยความที่เรื่องมันยาว ผมเลยจะแบ่งย่อยเอานะครับ
ถ้าอยากอ่านต่อเลยก็คอมเม้นต์บอกได้นะครับ ฮ่าๆๆ
เป็นเรื่องที่ยาวนานมาก แล้วก็มีอะไรมากมาย ตลกกับชีวิตตัวเองจริงๆ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
