กล้า หรือ กลัว 🎖🥋
สวัสดีค่ะ ห่างหายจากBDไปสักพัก เพราะมีภารกิจทางกีฬาค่ะ
กีฬามหาวิทยาลัยครั้งที่ 47 The Sun Games
โดยปีนี้ได้มหาวิทยาลัยรังสิตเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
กีฬาที่อัมดูแลอยู่คือ คาราเต้-โด
กีฬาระดับปัญญาชนก็จะมีกติกาคล้าย ๆ กับกติกาสากล เพียงแค่เราจะคำนึงถึงความปลอดภัยมากกว่า ทำให้ไม่เกิดความรุนแรง
คาราเต้ - โด ในการแข่งขันจะถูกจัดออกเป็นสองประเภท คือ ท่ารำและต่อสู้
ท่ารำก็จะแบ่งออกเป็นประเภทหญิงเดี่ยว ชายเดี่ยว และประเภททีม ชาย-หญิง
ต่อสู้ จะแบ่งตามรุ่นน้ำหนัก ชาย - หญิง โดยไม่ได้แบ่งตามลำดับสายหรืออายุ
ตอนที่แข่งขัน สิ่งที่บอกกับนักกีฬาก็คือ เล่นแบบสบาย ๆ นะ เอาเท่าที่ไหว โดยผลที่ออกมาคือเรา "แพ้" ก็เป็นปกติธรรมดาของการแข่งขัน เราไปรอลุ้นต่อว่าคู่แข่งของเราที่ชนะ เขาจะเข้าไปชนะในรอบชิงหรือไม่ เพราะถ้าเขาชนะ เราเองก็ยังมีสิทธิในการไปชิงเหรียญทองแดงเช่นกัน ผลออกมาคือ "แพ้" และเราต้องเก็บของกลับบ้าน
เราแพ้เพราะอะไร
ระหว่างนั่งดื่มกาแฟในมหาวิทยาลัยรังสิต เราก็ได้มาคุยกัน อัมบอกกับเด็กว่า
อัม : กลัวอะไร ทำไมไม่เข้าทำ
น้อง : หนูเล่นไม่ออก ไม่กล้า เพราะเคยซ้อมทีมชาติด้วยกันและเขาเก่งมาก
อัม : เธอเล่นสูสีกันนะ เขาไม่ได้โหดเลย เธอเช็คเขา เขาเช็คเธอ เลยไม่มีใครยอมเข้า
น้อง : สูสีหรอพี่ ไม่นะ เขาเก่งมาก
อัม : โอเค พี่พูดคงไม่เชื่อ เดี๋ยวจะให้ไปหาวีดิโอดูนะ เพราะเธออยู่ในสนามคงมองไม่เห็นตัวเอง
สักพักเดียวผู้จัดการทีมได้ส่งวีดิโอเข้ามาในไลน์กลุ่ม เลยเปิดให้ดูพร้อมกัน เมื่อดูจบ
อัมถามไปว่า "สูสีไหม" น้องเอามือกุมที่หน้าผากแล้วพยักหน้า บอกว่า "เสียใจ สูสีจริง ๆ หนูไม่น่ากลัวพี่เขาเลย"
ในส่วนของการแพ้ครั้งนี้ มีความกลัวซ่อนอยู่ ซึ่งอัมเองก็ลืมไป ไปถามถึงแต่อาการทางกาย
ที่ไม่คิดถึงสภาพจิตใจเพราะว่า น้องเป็นเด็กที่ถูกส่งมาจากอาจารย์ของอัมเอง จึงคิดว่าตัวน้องคงมีจิตใจที่เข้มแข็งอยู่แล้ว เพราะลูกศิษย์ของอาจารย์ทุกคนจะถูกฝังความมั่นใจมาแบบล้นเปี่ยม
นอกจากการแข่งขันครั้งนี้จะเป็นบทเรียนให้กับนักกีฬา ก็ยังเป็นบทเรียนให้โค้ชด้วย
จากการที่ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยมา เราจะมีเหรียญกลับมาฝากมหาวิทยาลัยเสมอ ครั้งนี้เรากลับบ้านมือเปล่า ไม่ได้เหรียญ ไม่มีคำชื่นชม ไม่มีความยินดี
มีเพียงกำลังใจของทีมเราสี่ห้าคน
พร้อมกับคำว่า
"ปีหน้าไม่กลัวแล้ว"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
