๑๖ มกราคม วันครู
ถ้าพูดถึงครู ในชีวิตนี้มีครูเยอะแยะมากมายที่อบรม สั่งสอน เคี่ยวกรำ ถ้าเป็นเหล็กก็เรียกได้ว่าโดนเผา โดนตี โดนชุบมานับครั้งไม่ถ้วน
ผมเป็นเด็กที่ไม่ค่อยดีนัก อาจจะไม่ได้เกเรถึงขั้น แต่ชอบทำอะไรห่ามๆให้ครูปวดหัวเสมอ ยกตัวอย่างเช่น
สมัยอยู่ป.๑ เคยขออนุญาตครูพิเศษออกไปกินน้ำ แต่เสือกพิเรนทร์ไปนอนแพลงกิ้งอยู่บนขอบระเบียง (ไม่รู้ในหัวคิดไรอยู่) นอนมันอยู่อย่างนั้น พอครูประจำชั้นเดินขึ้นมา นี่ไม่รู้จะทำไงเลยทำท่าเหาะแบบซุปเปอร์แมนมันซะเลย ผลคือโดนตีแบบไม่นับ และครูพิเศษก็โดนตำหนิ ฐานปล่อยเด็กไปเป็นซุปเปอร์แมน
เรื่องห่ามๆนี่เยอะ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ขี้เกียจก็ที่หนึ่ง ชอบนั่งเหม่อเวลาเรียน เขียนก็ช้า งานก็ไม่เสร็จไม่ส่ง ครูก็เคี่ยวเข็ญไป กว่าจะจบประถม พอขึ้นมัธยมก็เกือบไม่จบมอสาม เพราะติด ร วิชาคณิต ขึ้นมอปลายย้ายไปศิลป์ภาษาเลยพอเอาตัวรอดมาได้หน่อย
ผมไม่เคยรู้เล้ยยย ไม่รู้จริงๆว่าครูเขาเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องมาเจอเด็กเปรตแบบนี้ ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมครูต้องบ่น ต้องว่า ต้องตี บางทีโกรธครูเสียด้วยซ้ำ บางทีนี่ในหัวกระทืบครูฝังดินไปแล้วเรียบร้อย
จนจบมัธยมหก สอบติดราชภัฏ กลับไปหาครูที่โรงเรียนเก่า เจออาจารย์สอนวิทย์ และผมก็กวนแกไว้เยอะเหมือนกัน แกถามว่าสอบติดที่ไหน
พอบอกว่าติดราชภัฏ ไม่รู้อะไรดลใจ แกให้ศีลให้พรมาว่า ถ้าเป็นครูขอให้มึงเจอยิ่งกว่าที่ทำไว้กับกู
ผมนี่คิดในใจ จ้างให้กูก็ไม่เป็นครู 😂😂😂
แต่แล้วชะตากรรมแม่งเสือกผกผัน วันนึงผมก็มาเป็นครูเต็มตัว
มาเป็นครูได้เทอมแรก แม่งเหมือนหนังรีเพลย์ อะไรที่เคยทำไว้สมัยนั้น แม่งย้อนกลับมาหาทุกอย่าง
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ รู้และเข้าใจทันทีว่าครูทุกท่านที่สอนเรามานี่เหนื่อยขนาดไหน
ขอบคุณครูโรงเรียนอนุบาลกุลนรีครับผมเข้าเรียนที่นี่ที่แรก
ขอบคุณครูกุ้ง ครูเกตุ โรงเรียนอนุบาลแสงจันทร์ ผมอ่านหนังสือออกตั้งแต่อยู่อนุบาลสามเพราะที่นี่
ขอบคุณอ.เตือนใจ อ.ดรุณี อ.เจตนาวรรณ อ.สมควร อ.จำลอง และคณาจารย์โรงเรียนประถมทวีธาภิเษกทุกท่านครับที่อบรม สั่งสอน เคี่ยวกรำผมมา
ขอบคุณครูอัมพาและคณาจารย์โรงเรียนจิระศาสตร์วิทยาทุกท่านครับ แม้เป็นช่วงเวลาสั้นๆที่เรียนที่นี่แต่ผมรักที่นี่มากๆ
ขอบคุณอ.ประจำชั้นตั้งแต่มัธยมหนึ่งถึงหกโรงเรียนศรีวิกรม์ และคณาจารย์ทุกท่านโดยเฉพาะครูประจำชั้นม.๖/๕ ป้าแมว พิมพันธ์ ที่เมตตา เอ็นดู และเชื่อมั่นในศักยภาพของผมตลอดมา ขอบคุณแม่ตุ่ม อ.จิตพิสุทธิ์ ที่จิตใจดีงามสมชื่อและเมตตาแชมป์เสมอมา
ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร แม่หมอน อ.พวงเล็ก อ.วิ อ.ปอ อ.นุ่น แม่ดา อ.สุทัศน์ และที่ขาดไม่ได้ อ.อรอนงค์ ความรู้ที่อาจารย์ทุกท่านสอนสั่งมาผมยังใช้หากินอยู่ทุกวันนี้
ขอบคุณอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงทุกท่านเลยครับ
และที่สำคัญมากๆขาดไม่ได้ ต้องกราบอาจารย์เบื๊อก ณรงค์ คงสมบูรณ์ อาจารย์ผู้คอยขัดเกลาชี้แนะ สั่งสอน ให้ความกระจ่างทางปัญญาแก่ศิษย์ ดุจหงายของที่คว่ำ ที่เป็นผู้เป็นคนมาได้ทุกวันนี้เพราะอาจารย์คอยเมตตาสอนสั่งครับ🙏🏻
กราบขอบพระคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านที่ทำให้ผมได้มีวันนี้ครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
