ความล้มเหลวเชิงโครงสร้างที่สร้างอาชญากร
ห่างหายไปหลายวัน แต่บ้านเมืองก็ยังมีเรื่องให้น่าห่วงชวนคิดอยู่เสมอๆ
วันนี้เมืองน่าคิดกลับมาพร้อมการชวนคุยเคสอาชญากร ไอซ์ หีบเหล็ก หรือ นายอภิชัย องค์วิศิษฐ์ อายุ 40 ปี ที่สร้างคดีสะเทือนขวัญรุนแรงอยู่ในขณะนี้
ในกรณีของไอซ์ ถ้าเราสรุปชีวิตอาชญากรของ ไอ๊ซ์ หีบเหล็ก ว่าเขาร่ำรวย มีสมบัติร้อยล้าน แต่กลับเอาชีวิตมาจบกับยาเสพติด จบกับการเป็นอาชญากร
คงเป็นการสรุปที่สุดท้ายทุกคนจะไม่มองเห็นโครงสร้างสังคมและโครงสร้างครอบครัวที่ส่งผลต่อการสร้างอาชญากร
เหมือนโทษว่าคนๆหนึ่งเลวได้ด้วยตัวของเขาเองทั้งหมด
ลองย้อนดูไทม์ไลน์ชีวิตของไอซ์ เหมือนคนที่ไม่แม้แต่จะได้ผ่านกระบวนการขัดเกลาทางสังคมมาเลยด้วยซ้ำ
เติบโตในครอบครัวที่พัวพันกับอาชญากรรมมาตั้งแต่เด็ก
พ่อเคยต้องสงสัยพัวพันคดีฆ่าหั่นศพเด็กสาว
(สังเกตุพฤติกรรมของเขาว่าอายุของเหยื่อก็ใกล้เคียงกับเด็กสาวในคดีของพ่อ)
แม่ต้องสงสัยจ้างวานฆ่าพ่อแล้วหนีไปเมืองนอกกับลูกคนเล็ก
ทิ้งไอซ์ไว้กับกับป้าพร้อมสมบัติ
ไอซ์หลุดจากกระบวนการขัดเกลาทางสังคมตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
วัยเด็กคือวัยที่มีความสามารถในการจดจำพฤติกรรมของผู้ใหญ่ได้มากที่สุด รวมถึงปมต่างๆ ในชีวิต เขาเติบโตมาพร้อมปมปัญหาความรุนแรงเหล่านั้น บุคคลที่ควรจะเป็นหลักเป็นแกนให้ชีวิตก็สาบสูญ
ชีวิตไม่ใช่แค่เดินหลงผิด
แต่เหมือนแวดล้อมทุกอย่างชี้ทางให้เดิน
ติดคุกหลายครั้ง จากการก่ออาชญากรรม
แต่ถูกปล่อยออกมาแบบไม่ได้ถูกขัด ถูกเกลา อะไรใหม่เลย แถมไปได้ลูกน้องที่คอยช่วยกลบช่วยเกลื่อนความเลวร้ายของตัวเองมาจากในคุกอีก
ทั้งแวดล้อมครอบครัว สังคม ทั้งความล้มเหลวของกรมราชทัณฑ์ ประเดประดัง หลอมให้คนๆ หนึ่งเป็นอาชญากร ฆ่าคนไปไม่รู้เท่าไหร่ (และบวกกับยีนส์นักรบ(maoa)ที่ได้มาจากพ่อด้วยไหม)
นี่ไม่ได้บอกว่าต้องให้อภัยอะไรทั้งนั้น
คนทำผิดก็ควรเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม
แค่อยากชวนให้มองว่า อาชญากรรมครั้งหนึ่งไม่ได้เกิดขึ้นแค่เพราะอาชญากร 1 คน แต่สังคมแวดล้อมล้วนมีส่วนในการสร้างอาชญากร
ฆาตกรต่อเนื่อง อาชญากรรมรุนแรง ที่เกิดขึ้นในประเทศในห้วงสองปีที่ผ่านมา มันน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นการพูดคุยในเวทีสาธารณะได้แล้ว ว่าเราควรจะสร้างมาตรการ พัฒนาระบบโครงสร้างที่เสื่อมโทรมและชำรุดในจุดใดบ้าง
การศึกษา คอรัปชั่น ยาเสพติด เศรษฐกิจ สาธารณสุข
บรรทัดฐาน จารีต culture ใดในสังคมที่กดทับคนในสังคมให้สั่งสมความรู้สึกเชิงลบและแสดงออกมาเป็นพฤติกรรมรุนแรงในที่สุด
เมื่อไหร่ที่เราจะหันหน้าคุยกันเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้สักที
และถ้ารัฐไม่ทำ นักการเมืองไม่จับประเด็นนี้
เป็นไปได้ไหมที่ภาคประชาสังคมจะจับมือกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน เพื่อหาทางออกไปด้วยกัน
หรือเราจะนั่งดูข่าว
กระทั่งวันหนึ่งพบว่าคนในข่าวคือคนใกล้ตัว
คเณศณัฏฐ์ : เขียน
ขอบคุณภาพข่าว จาก ข่าวสดและไทยรัฐ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
