ล่าสุด นักดาราศาสตร์เพิ่งจะปล่อยภาพความละเอียดสูงของดวงอาทิตย์ที่ถ่ายได้จากกล้องโทรทรรศน์ Daniel K. Inouye Solar Telescope (แดเนียลเคย์อโนว์ยโซลาร์เทเลสโคป หรือ DKIST) ตั้งอยู่ในเกาะเมาวี (Maui) รัฐฮาวายครับ
ภาพดังกล่าวถือเป็นภาพพื้นผิวดวงอาทิตย์ที่ใกล้ที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยเห็น และเป็นการแสดงถึงศักยภาพของกล้องโทรทรรศน์สมัยใหม่ เนื่องจาก DKIST ถือเป็นกล้องสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์ตัวล่าสุด เพิ่งจะเปิดใช้ครั้งแรกเมื่อปี 2019 ที่ผ่านมานี้เองครับ และนี่คือรูปแรกที่ถูกปล่อยออกมา
จากภาพเราจะเห็นพื้นผิวที่แบ่งออกเป็นช่อง ๆ ดูคล้ายเซลล์ขนาดเล็ก (แต่ความจริงแต่ละช่องเซลล์มีขนาดใหญ่มาก บางช่องอาจใหญ่กว่าพื้นที่ประเทศอเมริกาหรือจีนซะอีกครับ) โดยสิ่งที่ดูเหมือนช่องเซลล์เหล่านี้คือ “พลาสมา” ที่ลอยขึ้นมาก่อนจะกระจายตัวออกและจมกลับลงไปตามเส้นสีทึบรอบ ๆ นั่นเอง
*พลาสมาคือสถานะหนึ่งของสสาร เป็นแก๊สที่มีสภาพเป็นไอออน พบได้บนดาวฤกษ์ทั่วไป เนื่องจากมีความร้อนสูงและแรงดันสูงจนเกิดห่วงโซ่นิวเคลียร์ฟิวชั่นขึ้น ทำให้อิเล็กตรอนกระจายออกจากอะตอมจนเสียสถานะ เราเรียกอะตอมที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์เพราะอิเล็กตรอนหายไปนี้ว่า Positive ION (ไอออนบวก) ครับ
“ตอนนี้เราได้เห็นรายละเอียดที่เล็กที่สุดเกี่ยวกับวัตถุที่ใหญ่ที่สุด* ในระบบสุริยะของเราแล้ว (วัตถุดังกล่าวหมายถึงดวงอาทิตย์) ” โทมัส ริมเมลล์ (Thomas Rimmele) ผู้อำนวยการ DKIST กล่าว
อย่างไรก็ตาม ภาพนี้ถูกเก็บได้โดยที่กล้อง DKIST ยังสร้างไม่เสร็จดีด้วยซ้ำครับ เพราะยังต้องรอการติดตั้งอุปกรณ์เสริมเพิ่มเติมอีกหลายชิ้น แต่เมื่อมันติดตั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ และก่อสร้างอย่างสมบูรณ์ในเดือนกรกฎาคม มันจะกลายเป็นกล้องสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์ที่ทรงพลังที่สุดในโลกทันที
สามารถสังเกตโครงสร้างพื้นผิวของดวงอาทิตย์ที่มีขนาดเพียงแค่ 30 กิโลเมตรได้ และมีความละเอียดสูงกว่าเวอร์ชันเดิมที่ถ่ายภาพนี้มาราว ๆ 5 เท่า
นอกจากนี้ DKIST มันยังถูกออกแบบมาเพื่อวัดค่าสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์ในเขต Corona (ส่วนนอกสุดของชั้นบรรยากาศบนดวงอาทิตย์) เพื่อตอบคำถามต่าง ๆ เช่นว่าทำไม Corona ถึงร้อนกว่าพื้นผิวของดวงอาทิตย์หลายล้านองศา
และอุปกรณ์เสริมอื่น ๆ ที่เข้ามาเพิ่มเติมในอีก 6 เดือนข้างหน้า ก็จะช่วยรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิ ความเร็วและโครงสร้างของแสงอาทิตย์ หมายความว่าภาพนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการศึกษาดวงอาทิตย์เท่านั้น
อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างกล้อง DKIST ก็เกิดปัญหาต่อเนื่องมาตลอดตั้งแต่ปี 2014 จากการคัดค้านของชาวบ้านในพื้นที่เกาะเมาวีเพราะขัดแย้งต่อความเชื่อและอีกหลายเหตุผล
ทำให้ต้องมีแผนการชดเชยและสนับสนุนในด้านต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง เช่นโปรแกรมการสนับสนุนการศึกษามูลค่ากว่า 20 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (ราว 630 ล้านบาท) เพื่อพัฒนาองค์ความรู้ด้านดาราศาสตร์และวิทยาศาสตร์ร่วมกับวัฒนธรรมของชาวฮาวาย รวมทั้งสงวนเวลาการใช้กล้องอย่างน้อย 2% ให้คนพื้นที่ใช้โดยเฉพาะ
แผนดังกล่าวก็เพื่อจะทำให้ DKIST สามารถดำเนินงานต่อเนื่องเป็นเวลาอย่างน้อยสี่รอบสุริยะ หรือประมาณ 44 ปี
(หนึ่งรอบสุริยะคือ 11 ปี โดยที่รอบสุริยะคือรอบที่ดวงอาทิตย์จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่แน่นอนคล้ายกับฤดูกาลบนโลก เรานับรอบสุริยะเพื่อป้องกันการสังเกตการณ์ผิด เช่น การตรวจพบความผิดปกติบางอย่างดวงอาทิตย์ แต่ความผิดปกตินั้นอาจเป็นเพียงแค่เรื่องปกติที่จะเกิดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ 11 ปีหรือมากกว่าก็ได้)
“ตอนนี้เรากำลังอยู่ในช่วงสุดท้ายของการวิ่งมาราธอนที่ยาวนานมาก ๆ ภาพแรกเหล่านี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นจริง ๆ” แรมเมลล์ กล่าว
#Fact
มวลของดวงอาทิตย์คิดเป็น 99.86% ของมวลรวมทั้งหมดในระบบสุริยะ มีมวลมากกว่าโลกราว ๆ 330,000 เท่าของโลก ในจำนวนนั้น 3 ใน 4 ส่วนเป็น ไฮโดรเจน และที่เหลือเกือบทั้งหมดคือ ฮีเลียม
อ้างอิง (Ref.)
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
