จิตใจของเรา
เมื่อไม่มีสิ่งมาหล่อเลี้ยง
เป็นที่พึ่งที่อาศัยให้แก่ใจ
ใจก็ดิ้นรนทุรนทุรายตลอดเวลา
ใจจึงเลยไม่หยุดนิ่ง(จิตที่ไม่มีเรือนอาศัย)
ก็ออกไปเร่ร่อนกับความนึกคิดปรุงแต่ง
กับอดีต อนาคต ตลอดเวลา
กระทบกับอารมณ์ ยินดี ยินร้าย
แผดเผา ก่อกวนจิตใจ แล้วชีวิตเราได้อะไร
มาเป็นแก่นสาร สาระ
🙏🙏🙏
หลวงพ่อสุธรรม สุธมฺโม
วัดป่าหนองไผ่ อ.เมือง จ.สกลนคร
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
