ยิ้ม
ภาพนี้เป็นภาพคุณยายท่านหนึ่ง ซึ่งคนทางภาคเหนือ เรียกคำนำหน้าปู่ ย่า ตา ยาย ว่า "อุ๊ย" คนที่บ้านได้ภาพนี้มาเพราะไปช่วยดิฉันทำโปรเจคเกี่ยวกับการพัฒนาท้องถิ่น ในอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่เมื่อปีที่ผ่านมาค่ะ
คนที่บ้านได้ภาพคุณยายร่างเล็ก สวมงอบแบบนี้มาหลายใบ ในตอนที่กำลังขมีขมันกับการตักถั่วเน่าลงบนใบตอง เพื่อนำไปห่อและนึ่งให้สุก จนเสร็จสมบูรณ์พร้อมส่งต่อไปถึงมือคนซื้อ
ถั่วเน่า คือ เครื่องปรุงในอาหารเหนือ ต้นกำเนิดมาจากทางไทลื้อและไทใหญ่ ทำจากถั่วเหลืองหมัก มีทั้งแบบตากแห้งเป็นแผ่น (ถั่วเน่าแข็บ) และแบบนึ่ง (ถั่วเน่าเมอะ) ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึงนัตโตะ (Natto) ของญี่ปุ่น แต่ถั่วเน่าเมอะจะบดละเอียดไม่เป็นเม็ดแบบนัตโตะ บางคนเอามาผัดใส่ไข่ บางคนเอาไปตำเป็นน้ำพริก และบางคนนำไปเป็นส่วนผสมของขนมจีนน้ำเงี้ยวค่ะ
ขออภัยที่จำอายุของคุณยายไม่ได้ แต่มากกว่า 80 ปีแน่นอนค่ะ เห็นคุณยายยิ้มอย่างมีความสุข คิดว่าเป็นเพราะได้นั่งทำงาน พูดคุยไปกับลูกกับหลานแบบนี้ทุกวัน กิจการถั่วเน่าเป็นกิจการในครัวเรือน ไม่ได้ใช้เครื่องจักรเลย แต่น่าทึ่งมากที่เครื่องปรุงพื้นถิ่นแบบนี้ทำวันต่อวัน วันละประมาณ 5,000 ห่อ และส่งขายกระจายไปในหลายอำเภอทั่วจังหวัดเชียงใหม่
ดิฉันไม่ค่อยแปลกใจสักเท่าไหร่ที่คุณยายท่านนี้ยังแข็งแรง และดูอายุยืน คงคล้าย ๆ กับคุณย่าของดิฉันที่มีอายุถึง 101 ปี เพราะ กิจวัตรประจำวันของท่าน คือ การอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ อากาศดี ทานอาหารจากผักสวนครัว ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำก็ไปนั่งถอนหญ้า ดิฉันยังจำภาพคุณย่าตอนไปนั่งผิงแดด (ตากแดดอ่อน ๆ ) ยามเช้าในฤดูหนาวที่บ้านสวนได้ดีค่ะ
ส่วนคนที่บ้านตั้งชื่อภาพนี้ว่า "Kind"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
