2019: Phú Quốc (Ep. 2.2) | รับลม และชมตะวันลับขอบฟ้า ณ หาดลองบีช เกาะฟูก๊วก
2019: Phú Quốc (Ep. 2.2) | รับลม และชมตะวันลับขอบฟ้า ณ หาดลองบีช เกาะฟูก๊วก
หลังจากที่ขี่มอเตอร์ไซค์สำรวจวนไปวนมาอยู่เป็นชั่วโมงในละแวกนี้ แดดบ่าย-เย็นก็เริ่มมาแล้ว ซึ่งเป็นเวลาดีที่เราจะได้ลงทะเลกันแบบชิลๆ อาบแดดกับแสงงามริมหาดทราย
ตามแพลนวันนี้คือผมกับภรรยาจะไปลงหาดใหญ่ของฟูก๊วก (หาดใหญ่ๆ ยาวๆ น่ะครับ ไม่ใช่หาดใหญ่ภาคใต้บ้านเรานะ!) ซึ่งเป็นชายหาดสำคัญแห่งหนึ่งของเกาะแห่งนี้เลยก็ว่าได้
และนี่ก็คือ "หาดฟูก๊วก" หรือ "หาดลองบีช" ไฮไลท์ของ Ep นี้นี่เอง!
พื้นที่ของชายหาด Long Beach
Long Beach สมชื่อจริงๆครับ คือมันยาวมากๆ ประมาณ 20 กิโลเมตรของชายฝั่งตะวันตกเลยทีเดียว ลาดยาวตั้งแต่บริเวณตลาดกลางคืนลงไปยันเกือบสุดเกาะเห็นจะได้
แต่ด้วยความที่เวียดนามเปิดสัมปทานให้ต่างชาติมาลงทุนและทำธุรกิจได้เสรี ทำให้พื้นที่บางส่วนของอาจจะลงไม่ได้นะครับ เพราะถูกปิดเป็นหาดส่วนตัวของโรมแรมหรือรีสอร์ทที่ติดชายฝั่ง
อันนี้ต้องลองกันเองครับว่าตรงไหนลงได้หรือไม่ได้ 😆 ผมเจอช่องถนนสาธารณะให้ลงหาดได้ในส่วนบนของหาด ก็เลยเลี้ยวมอเตอร์ไซค์ลงไปจอดริมหาดไปแบบไม่ต้องคิดเยอะ
มาถึงแล้วจ้า! ลองบีช ฟูก๊วก ของเรา !!!
ตอนที่ผมจอดรถนี่ก็ยังไม่ค่อยมีคนมากันเท่าไหร่นะครับ ลานจอดรถ(จริงๆมันเป็นที่ว่างเฉยๆครับ ไม่ใช่ลานจอดรถแบบถูกสร้างเอาไว้ดีขนาดนั้น) ก็มีมอเตอร์ไซค์จอดอยู่ 2-3 คัน กระจุ๋งกระจุ๋งเอง 😁 ผมก็จอดซะริมหาดไปเลย
เดินลงจากมอเตอร์ไซค์มาก็พบกับวิวประมาณในรูปครับ จะพบว่าหาดนี้มันช่างยาวเสียเหลือเกิน ลาดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตากว่า 20 กิโลเมตร
จากที่ส่องใน Google Maps มาก็เห็นว่าหาดในแต่ละส่วนของลองบีชนี้ก็จะมีสีทราย สีของน้ำทะเล หรือสภาพแวดล้อมต่างกันออกไปบ้างเล็กๆน้อยๆ
สีของน้ำและผืนทรายบริเวณที่ผมลงไปเดิน ณ หัวหาด
ใครใคร่เดินก็สามารถเดินยาวๆไปจนสุดหาดได้เลยนะครับ หากชอบเดินเล่นสำรวจพื้นที่อะไรแบบนี้ แต่สำหรับผมแล้วเอาแค่ใกล้ๆนี่แหละครับ
ขี้เกียจเดินแหละ แค่นี้พอใจแล้วครับ 😅 อีกอย่างคือกลัวมอเตอร์ไซค์หาย!
ริมชายหาดและแสงแดดที่สาดส่อง
ขณะนั้นเวลาประมาณ 4 โมงเย็น(ถ้าจำไม่ผิดนะ) ผมกับคุณภรรยาเดินเรื่อยเปื่อยในบริเวณใกล้ๆ ไล่จากหัวหาดเพื่อหาทำเลเหมาะๆว่าจะนอนอาบแดดตรงไหนได้บ้าง
มองไปรอบๆคือมีแต่นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกเป็นส่วนใหญ่เลยที่ออกมาจับจองพื้นที่กันในเวลานี้ นักท่องเที่ยวโซนเอเชียและคนพื้นที่ไม่ค่อยมีให้เห็นเท่าไรนัก
ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นนักท่องเที่ยวที่พักอาศัยอยู่ในรีสอร์ทที่ติดทะเลบริเวณนั้นนี่แหละครับ 😅 บางคนนี่วิ่งเปลือยออกมาจากพื้นที่รีสอร์ทกันเลยนะ! แฮร่!
รีสอร์ทริมฝั่งชายหาดบริเวณใกล้ๆกับที่ผมผ่าน ณ เวลานั้น
ชาวต่างชาติส่วนใหญ่จะมาลงหาดที่นี่กันแบบเป็นครอบครัวนะครับ เด็กๆนี่วิ่งกันเพียบ แต่บริเวณหาดทรายก็ยังสงบสุขดีครับ ไม่ค่อยมีเสียงดังจากเด็กๆรบกวนเท่าไหร่
ผมเดินไปเรื่อยๆจนพบกับม้านั่งไม้ให้นอนอาบแดด และพักผ่อนริมหาด พร้อมร่มผ้าใบที่กางเอาไว้เป็นซุ้มเล็กๆให้นักท่องเที่ยวนอนหลบแสงอาทิตย์ที่อาจจะแรงเกินไป กางไว้เป็นซุ้มเล็กๆ
ผมไม่แน่ใจว่าเป็นของสาธารณะ หรือว่าเป็นทรัพย์สินของรีสอร์ทบริเวณนั้น 😄 แต่ว่าตรงนี้ไม่เสียค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด เจอที่ว่างก็ต้องรีบจับจองครับ!
ม้านั่งไม้พร้อมร่มผ้าใบที่ถูกจัดเอาไว้เป็นซุ้ม
เอาล่ะครับ ... เมื่อวางของจับจองที่นั่งกันได้แล้วก็เดินลงทะเลดูสักหน่อยแค่พอเป็นพิธี เนื่องจากไม่ได้ใส่ชุดว่ายน้ำมาก็เลยลงไปได้แค่เข่าเท่านั้น ที่เหลือคือดูคุณภรรยาเล่นน้ำทะเลอย่างสบายใจ 🤣 แฮร่!
ปล 1. เป็นพ่อบ้านที่ดีต้องเฝ้าสัมภาระได้นะ!
ปล 2. เป็นพ่อบ้านที่ดีต้องถ่ายภาพสวยได้ด้วยนะครับ!
Let's go to the beach!
จากที่ลองเดินลงทะเลไป แม้ไม่ลึกมากแต่ก็พอสัมผัสได้ว่าทะเลไม่ได้เป็นในลักษณะค่อยๆลาดลงไปซะทีเดียว บางช่วงมีลักษณะเป็นแอ่งหรือเหวเล็กๆใต้น้ำบ้างเช่นกันครับ
ระหว่างที่คุณภรรยากำลังสัมผัสกับน้ำทะเลเวียดนาม ก็เป็นเวลาที่ผมได้ออกไปชมนกชมไม้ในบริเวณใกล้เคียง และถ่ายภาพบรรยากาศบริเวณรอบๆ
ดื่มด่ำกับบรรยากาศแห่งท้องทะเล
หลายๆคนอาจจะไม่ชอบนอนกับม้านั่งที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ก็สามารถปูผ้าแล้วนอน หรือเลือกนอนชิลกับผืนทรายไปเลยก็ได้เช่นกันนะ 😄 ไม่ผิดกฎกติกาแต่อย่างใด
บางคนอาจจะเลือกนอนเล่นคุยกับเพื่อนฝูง นอนฟังเพลง อ่านหนังสือ เล่นเกม ฯลฯ แต่บางคนก็ดูแล้วน่าจะดื่มด่ำกับแสงแดดและสายลมเป็นอย่างมากจนกระทั่งเคลิ้มหลับไปอย่างมีความสุข
จะนอนฝังตัวเองกับทรายก็ได้นะ! (แต่มันจะไม่โดนแดดรึเปล่าครับแบบนั้น?)
เด็กๆกับการเล่นทราย ... จะฝังตัวเองกับทรายหรือเปล่าล่ะนั่น!
ในส่วนของเด็กๆแล้วก็วิ่งเล่นกันเต็มหาดเลยครับ ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะคนพื้นเมืองค่อนข้างเป็นมิตร และไม่คุกคามเด็กๆด้วยแหละครับ 😊 ส่วนตัวผมก็คิดว่าปลอดภัยใช้ได้
แต่พอเดินเข้าไปส่องใกล้ๆ พ่อแม่ ผู้ปกครองเค้าก็อยู่แถวนั้นครับ ไม่ได้ทิ้งเด็กๆไว้แต่อย่างใด บางคนก็อาบแดดหลับปุ๋ยไม่ไกล เด็กๆไม่รู้จะเล่นกับใครก็ไปเล่นน้ำเล่นทรายสบายใจเลยเชียว
รวมภาพเด็กๆ ณ หาดลองบีช 😊
เดินถ่ายภาพได้สักพัก แอบเห็นคุณภรรยาขึ้นจากทะเลมานอนอาบแดดอยู่บนม้านั่งไม้ซะแล้ว ก็เลยเดินกลับไปยังที่ที่ผมวางของไว้ เพราะต่อให้ผมจะคิดว่าแถวนี้ปลอดภัย แต่ยังไงก็กลัวกระเป๋ากล้องหายอยู่ดี! 🤣 555
กลับมาถึงม้านั่งก็คุยกันเรื่อยเปื่อยสักพักก่อนจะผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าจากการผจญภัยระหว่างวัน พร้อมกับหาดทราย สายลม และแสงแดดที่สาดส่องริมทะเล ...
หาววววว ... ผมเริ่มได้สติอีกครั้งในช่วงเย็นที่แสงแดดเริ่มอ่อนกำลังลงและตะวันก็กำลังใกล้จะลับขอบฟ้าในอีกไม่ช้า
แอบคิดในใจว่า "หลับไปได้ยังไงกันวะเนี้ย!" 🤣
ตื่นมาแล้วก็เรียกคุณภรรยาว่าเย็นแล้วไปหาอะไรกินกันดีกว่า ซึ่งระหว่างที่รอเค้าจูนอัพให้ตื่นตัว ผมก็รีบคว้ากล้องออกมาส่องเพื่อเก็บบรรยากาศรอบๆหาดยามเย็น
บรรยากาศยามเย็นที่คุณต้องหลงรัก
แอบสังเกตได้ว่าพอแดดร่มลมตกแล้วเนี่ย นักท่องเที่ยวชาวเอเชียกลับมาเล่นน้ำทะเลกันมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด (ไม่รู้ว่าตรงนี้เกี่ยวกับความชอบผิวขาวอมชมพูด้วยมั้ย เลยไม่อยากโดดแดงแรงๆ 😅)
แต่กลับสวนทางกับนักท่องเที่ยวผิวขาว (ฝรั่งนั่นแหละครับ) ที่ค่อยๆน้อยลงเรื่อยๆตามความเข้มของแสงแดด
กับอีกอย่างที่ผมเห็นก็คือ เรือครับ! เหมือนช่วงเย็นแล้วเรือจะออกมาแล่นกันในทะเลมากขึ้น ซึ่งผมเดาว่าเป็นเรือตกหมึก หรือเรือประมงอะไรแบบนี้นะครับ เพราะที่เห็นก็คือจะมาจากทางหมู่บ้านประมงซะส่วนใหญ่เลย
ไปจับปลา จับหมึก กันเถอะ!
พอคุณภรรยาจูนตัวเองเรียบร้อยแล้วก็พากันลุกจากม้านั่ง และเดินต๊อกแต๊กไปเรื่อยๆยังลานจอดมอเตอร์ไซค์กันครับ ระหว่างนั้นผมก็ยังถ่ายภาพเรื่อยเปื่อยไม่หยุดหย่อน หวังให้ได้ภาพกลับไปมากที่สุดเท่าที่จะถ่ายไหว
และเมื่อถึงลานจอดรถ ... โอ้ว พระเจ้า! มอเตอร์ไซค์หายไปไหน !!!
ไม่ใช่เพราะว่าโดนขโมยนะครับ เพียงแต่ว่ามอเตอร์ไซค์มาจอดกันเยอะมาก แน่นเอี้ยด! ผมเลยหารถตัวเองไม่เจอ 😅 กว่าจะได้สตาร์ทรถนี่ก็ใช้เวลากันพอตัวเลยทีเดียว
ตะวันลับขอบฟ้า ณ หาดลองบีช
Goodbye Long Beach 😘 แล้วพบกันวันคิดถึง
แว๊นนนนน ... ออกมอเตอร์ไซค์ได้!
ตะวันเริ่มลับขอบฟ้า อุณหภูมิก็เริ่มลดลง ในขณะที่ลมกลางคืนก็เริ่มแรงขึ้น ผมนี่หนาวหน้าชาจากการขี่มอเตอร์ไซค์ตากลมเข้าเมืองเลยทีเดียว
เมื่อความหิวมาเยือน ผมตรงจากหาดลองบีชกลับไปตลาดกลางคืนเพื่อหาอะไรกินกับคุณภรรยา ซึ่งก็วนๆกันอยู่สักพักก็คิดได้ว่าหาอะไรอุ่นๆ แบบชาวบ้านๆกินเพื่อบรรเทาความหนาวจากการขี่มอเตอร์ไซค์ตากลมกันดีกว่า
จนสุดท้ายแล้วเราก็มาจบกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเวียดนามริมทางแห่งหนึ่งครับ
ร้านก๋วยเตี๋ยวที่ทำให้ผมอิ่มท้องในเย็นวันนี้
บรรยากาศในร้านก็ตามที่เห็นในรูปเลยครับ แต่ว่าผมนั่งนอกร้านนะ (ไม่ได้โดนเฮียเค้าไล่ แต่ว่าแค่อยากได้บรรยากาศโปร่งนอกร้านเฉยๆ) โดยที่โต๊ะกับเก้าอี้จะเป็นแบบเตี้ย ตั้งอยู่บนทางเดินเลยครับ
เอาง่ายๆว่า มาถึงปุ๊บ จอดมอเตอร์ไซค์ ลงไปสั่งได้เลยว่าอยากกินอะไร
บรรยากาศสตรีทสุดๆ! 😂
Noodle Soup With Fish (ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลา)
เมนูที่เราฝากท้องด้วยในมือนี้ก็คือ Noodle Soup With Fish หรือก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลานั่นเอง 😄 วิธีสั่งก็แสนง่ายดาย เดินไปทักทายเฮียคนขาย แล้วก็ชี้ๆๆที่เมนูว่าอยากกินอะไรนั่นเองครับ
รสชาติจะไม่เหมือนก๋วยเตี๋ยวที่เรากินกันในไทยนะครับ คือมันจะเป็นรสไปทางซุปเฝอสักหน่อยนะ และมีเพียงเส้นเล็กเท่านั้น แต่โดยรวมคือตรงปก แถมรสชาติก็ดี๊ดีเลยแหละครับ
ที่สำคัญคือชามใหญ่มาก กินกันเยี่ยงราชาในราคาเพียงชามละ 40,000 ด่งเท่านั้น!
บรรยากาศตามตรอก ซอก ซอย บริเวณตลาดกลางคืน
หลังจากอิ่มมื้อหลักกันแล้ว ก็อยากจะหาขนมขบเคี้ยว หรือของหวานกินกันสักหน่อย เลยสำรวจร้านแปลกๆ เงียบๆ เพื่อหาร้านนั่งชิลต่อสักพักก่อนกลับไปโรงแรม
ไปๆมาๆ ยังไงไม่รู้เหมือนกันครับ 😅 ด้วยความที่ไม่รู้จะไปตรงไหนดี สุดท้ายไปจบที่ "Windows Cafe & Hostel" คาเฟ่เดิมที่ตอนเช้าเพิ่งดื่มกาแฟนมแสนอร่อยกันไปนี้เอง
บรรยากาศยามค่ำคืนของ Windows Cafe & Hostel
เมื่อเดินเข้าร้านมา พนักงานที่เดินเอาเมนูมาให้ก็เป็นคนเดิม (คนเดียวกับตอนเช้านี่แหละครับ) เหมือนเค้าจะจำผมและภรรยาได้ ยิ้มแก้มปริเดินเข้ามาต้อนรับเป็นอย่างดี
รอบนี้ผมอยากลองกาแฟดำของร้านนี้บ้าง เลยจัดมาสองแก้วครับ โดยแก้วหนึ่งเป็นกาแฟดริปเพียวๆ และอีกแก้วหนึ่งใส่นมข้นหวานด้วย
เมนูหลังนี่น่าสนใจนิดนึง คือผมสั่ง Hot Black Coffee With Milk ไปซึ่งตอนแรกเข้าใจว่าเป็นกาแฟดริป แล้วแยกนมถ้วยเล็กๆมาให้เราเติมเป็นรสมันแบบที่เราพบได้ตามคาเฟ่ฮิปๆในไทย
กาแฟดริป ☕ จากเมล็ดพันธุ์ชั้นดีของเวียดนาม
เจออันนี้เข้าไปอึ้งเล็กน้อย แต่พอดื่มแล้วก็อร่อยดีครับ อารมณ์ประมาณโอยัวะ กาแฟโบราณบ้านเรานี่แหละครับ เพียงแต่รสชาติก็จะหอมกรุ่น ฟุ้งในคอพร้อมกับรสเข้มเต็มคำแบบฉบับของพันธุ์กาแฟแท้เวียดนาม
ระหว่างที่นั่งดื่มกาแฟ ก็เป็นช่วงเวลาแห่งการดื่มด่ำบรรยากาศกลางคืนภายในตลาดด้วยเช่นกัน มีผู้คนมากมายหลั่งใหลเข้ามาเพื่อชื่นชมแสงสีกลางเมืองในค่ำคืนนี้
บรรยากาศในตลาดกลางคืนเมื่อมองออกมาจากในร้าน
อร่อยจัง ... กาแฟอะไรก็ไม่รู้ ยิ่งดื่มยิ่งง่วง 🤣 555+
ไม่เกี่ยว! สงสัยจะเหนื่อยล้าจากการลงทะเลในวันนี้มากกว่านะ
ดื่มกาแฟกันเรียบร้อยแล้วก็เช็คบิล พนักงานคนเดิมรีบวิ่งมารับเงินค่ากาแฟจากผมทั้งสิ้น 50,000 ด่ง (แก้วละ 25,000 ด่ง) ☕ เรียบร้อยแล้วก็เตรียมตัวกลับเข้าโรงแรมกันครับ
เมื่อเข้าโรงแรมมา ผู้ดูแลคนเดิมก็ยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่ตรงเคาน์เตอร์พร้อมโบกมือทักทาย 😁 ผมเห็นหน้าแล้วนึกขึ้นได้พอดี เลยเดินเข้าไปขอไดร์เป่าผม เพราะคืนนี้ต้องสระผมแน่ๆ
เค้าทำหน้าตกใจนิดๆ ประมาณว่าลืมใส่เอาไว้ให้ที่ห้อง แล้วรีบก้มหยิบจากตู้ให้ผมทันที แล้วก็เดินมาส่งผมกับภรรยาที่ลิฟต์เหมือนเมื่อคืนก่อน
"Good night, see you tomorrow"
แสงไฟระยะไกล จากหมู่บ้านชาวประมง
ลากันไปด้วยภาพกลางคืนเมื่อส่องออกไปที่หมู่บ้านชาวประมงจากระเบียงชั้นที่พักในโรงแรมนะครับ 😉 แล้วพบกันใน Ep ถัดไป ติดตามไว้ได้เลย!
Photography & more ...
- GolFz Journey
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
