ความจริงจากเรื่องเล่า...
เมื่อคุณตาพาหลานไปงานศพ
เรื่องราวต่อไปนี้เป็นบทสนทนาระหว่างคุณตากับหลานสาว ใน
งานฌาปนกิจศพ คนในหมู่บ้าน
cr.pixabay
บ่ายสองโมงกว่า คุณตาผล ต้องพา
หลานสาววัยเจ็ดขวบไปวัดด้วย
เพราะวันนี้โรงเรียนหยุดพิเศษเนื่องจากครูในโรงเรียนไปฝึกอบรมต่างจังหวัดหนึ่งวัน
ผู้ใหญ่คนอื่นๆในบ้านต่างไปทำธุระกันหมด คุณตาผลจึงทิ้งหลานไว้ที่บ้านคนเดียวไม่ได้ ก็เลยต้องพามาวัดด้วย
เมื่อคุณตามาถึงวัด ในงานฌาปนกิจศพแม่ของผู้ใหญ่บ้าน คุณตาผลก็พาหลานสาวที่ชื่อว่าชมพู่ มานั่งภาย
ในเต๊นรับแขก ที่เจ้าภาพจัดเตรียมไว้
ชมพู่เอง เธอไม่ค่อยได้มางานศพที่วัดเท่าไหร่
เธอเลยค่อนข้างสนใจ คนที่เดินเข้ามา
ในงานเป็นพิเศษ บางคนที่เธอรู้จัก
เธอก็ร้องเรียกทักทาย ส่วนคนที่ไม่ค่อยคุ้นหน้าเธอก็ได้แต่นั่งมองเฉยๆ
ด้วยความเป็นเด็ก ชมพู่นั่งมองแขกที่เข้ามาในงานแล้วเกิดสังเกตุเห็นอะไรบางอย่างที่สร้างความแปลกใจให้เธอจึงเอ่ยปากถามคุณตาว่า
....
ชมพู่ : ตา ๆ หนูนั่งดูมานานแล้ว ทำไมบางคนเดินเข้ามาไม่เห็นมีใครยกมือไหว้ แต่ทำไมบางคนเดินเข้ามามีแต่คนยกมือไหว้ เขาเป็นใครกันเหรอตา
ตาผล : คนไหนมั่งล่ะลูก ที่หนูว่าคนเขายกมือไหว้กัน
ชมพู่ : คนนั้นไงตา คนที่อ้วนๆ นั่งตรงนั้น เมื่อกี้หนูเห็นเขาเดินเข้ามา มีคนยกมือไหว้เยอะแยะเลย
ตาผล : อ๋อ คนนั้น เสี่ยป๊อ เป็นเถ้าแก่ปล่อยเงินกู้ คนแถวบ้านเรากู้เงินแกมาใช้ทั้งนั้นแหละ แกรวยมาก มีที่ดินเยอะแยะ ส่วนมากก็ที่ดินที่เคยเป็นของคนในหมู่บ้านเรานี่แหละลูก
คนเขาคงเกรงใจว่าเอาเงินแกมาใช้กัน ก็เลยยกมือไหว้ มั้งลูก
cr.unsplash
ชมพู่ : แบบนั้นเองเหรอตา อ้าวแล้วคนโน้นล่ะ คนที่ใส่เสื้อดำ ๆ แบบในหนังเกาหลีที่พี่เล็กชอบนั่งดู คนที่นั่งเก้าอี้โซฟาข้างหน้านั่นล่ะตา
ตาผล : อ๋อ คนนั้นเหรอ นั่น สจ.แดง สจ.แดง ก็เป็นลูกเจ้ไก่ เจ้าของโรงสี
บ้านเรานี่แหละ เวลามีลูกเต้าใครที่ติดยาบ้า ยาม้า โดนจับ ก็ต้องวิ่งไปให้ สจ.แดง ช่วยวิ่งเต้น หาทางให้หลุดคดีกัน ชาวบ้านหมู่บ้านเรามีลูกติดยากันเยอะ ก็เลยต้องพึ่งพา สจ.แดงกันตลอด
ชมพู่ : ทำไมเป็นแบบนั้นล่ะตา
ตาผล : ก็เป็นแบบนั้นล่ะลูก ทำไงได้
ชมพู่ : ตา ๆ ยังมีอีกที่หนูเห็น ตะกี้
คนยกมือไหว้กันเยอะเลย คนที่ใส่ชุดตำรวจน่ะตา หัวล้านๆ
ตาผล : อ๋อ นั่น ผู้กำกับสมศักดิ์
ผู้กำกับสถานีตำรวจอำเภอเรานี่แหละ
เมื่อสองวันก่อนลูกชายแกก็ไปชกหน้าเด็กนักเรียนในตลาด ไม่รู้เขม่นกันเรื่องอะไร แต่เรื่องคงจบไปแล้วล่ะ เห็นเงียบๆไป ชาวบ้านเขาก็คงไหว้เพราะท่านมีตำแหน่งใหญ่โต ก็คงต้องเกรงอกเกรงใจกันหน่อย
ชมพู่ : โห คนที่ชาวบ้านเขายกมือไหว้นี่ มีแต่คนรวยๆ คนใหญ่ ๆ โตๆ ทั้งนั้นเลยนะตา
หนูเห็นตาของหนูก็ใจดี ตาชอบเอาขนมไปแจกเด็ก ๆแถวบ้านเรา เวลาชาวบ้านเดือดร้อนอะไร ตาก็ไปช่วยเขาตลอด ใครไม่สบายตาก็ขับรถพาไปหาหมอทุกที เงินหนูก็ไม่เห็นตาจะเอาจากเขา ตาหนูใจดีออก
แล้วทำไม เมื่อกี้ ตอนตาเดินเข้ามา
หนูเห็นคนยกมือไหว้ตาแค่ไม่กี่คนเองล่ะ...ทำไม ไม่เหมือนพวกลุงอ้วน ลุงตำรวจ
cr.unsplash
ตาผลทำหน้ายิ้มๆให้หลาน พรางเอามือลูบหัวชมพู่ด้วยความเอ็นดู แล้วพูดขึ้นว่า...
" ก็ตาเป็นแค่ คนดีธรรมดา ๆ
ไงล่ะลูก ..."
ถึงชมพู่จะไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่ตาพูด แต่ก็ยิ้มตอบกลับมา ด้วยแววตาภาคภูมิใจลึกๆ
ขณะที่ทุกคนกำลังขึ้นไปบนเมรุเพื่อวางดอกไม้จันท์ ....... คุณตาสั้น เพื่อนสนิทคุณตาผล ที่แอบนั่งฟังมาได้สักพักแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะพูดกับชมพู่ว่า...
" ชมพู่ๆ แต่ตาว่า คนที่มีคนไหว้เยอะ
สุด ตาว่าน่าจะเป็นคนนั้นมากกว่านะ"
"ใครกันเหรอตา...."
ชมพู่แอบสงสัย🤔
"ก็ยายเมี้ยน ที่นอนอยู่ในโลง นั่นไง
ใครๆก็ไหว้แก ขนาดพระบางรูปยังเผลอไหว้ เลย เห็นไหม? ชมพู่เอ้ย ฮ่า ๆ ๆ ๆ" ตาสั้น หัวเราะ ชอบใจ.....
....จุติ จุตัง อรหัง จุติ....
เชิญทุกท่านรับยาดมทางบันไดซ้ายของเมรุนะครับ
(เสียงพิธีกร ประกาศ)
*** ขอบคุณพี่เรื่องสั้นๆ ผู้ชี้แนะ
บทจบเพิ่มเติมให้ และรับแสดงรับเชิญ
โดยไม่รับค่าตัว...😁✌️"
- 5
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
