เล่าเรื่องผี แท็กซี่วิญญาณหลอน
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ส่งมาจากคุณนพนนท์ เป็นเรื่องที่คุณนพนนท์ ได้ฟังมาจากพี่คุน
ขับแท็กซี่อีกที่หนึ่ง โดยพี่คนขับแท็กซี่คนนั้นเล่าว่า. โดยปกติผมก็ขับรถแท็กซี่
ทั่วไป แบ่งเป็นกะกับเพื่อน ซึ่งผมจะได้กะเช้าเป็นประจำ และเพื่อนจะขับกะกลาง
คืน สลับกันไป ก็ขับมาปกติเป็นปีแล้ว จนมาถึงวันหนึ่ง เพื่อนผมบอกว่า 'ขอแลกกะ
กัน ขอสลับมาขับตอนเช้า 1 วัน เพราะตอนกลางคืน จะกลับบ้านต่างจังหวัด
' ผมก็
ไม่มีปัญหา ไม่เป็นไร..
ครั้งนั้นเป็นครั้งแรก ที่ผมขับกลางคืน ก็วิ่งรถปล่าไปเรื่อยๆ ช่วงนั้นประมาณ 3
ทุ่ม ไปจนถึงวัดชื่อดัง แถวแยกแจ้งวัฒนะ มีผู้โดยสารผู้หญิงคนหนึ่ง มาโบกรถที่
บริเวณหน้าวัด ผมก็จอดรถเปิดหน้าต่าง ผู้หญิงคนนั้นก็ถามว่า นั่งไปสำโรง ไป
ไหมคะ?' ผมก็ตกลง รับขึ้นรถมา.. หลังจากที่ได้ยินเสียงประตูปิด ผมก็ออกรถ
ทันที และก็ขึ้นทางด่วนวิ่งไปตามทางปกติ จนผมมองกระจกหลัง พบว่า มีผู้ชายอีก
คน ใส่แว่น ใส่เสื้อเชิ้ตขาว นั่งอยู่ด้วย ผมก็แปลกใจว่าขึ้นมาตอนไหน สงสัยไม่ทัน
ได้สังเกตุ และตลอดเวลาที่นั่งไป เขาทั้ง 2 คน ก็ไม่พูดอะไรกันเลย ผมก็คิดว่า
พวกเขาเศร้าใจกันอยู่ล่ะมั้ง คงกลับจากงานศพ เพระเห็นว่าใส่ชุดขาวดำกันทั้งคู่
ขับไปจนถึงหน้าหมู่บ้าน ผมก็จะแลกบัตรกับ รปภ. หมู่บ้าน แต่ รปภ. ก็ทำหน้างงๆ
และก็ถามว่า จะไปบ้านเลขที่เท่าไร? ผู้โดยสารผู้หญิงก็ตอบว่า เลขที่ 48' ผม
ก็บอก รปภ. ไป รปภ. ก็รับบัตรไปแบบงงๆ.. จากนั้นก็ขับรถไปส่งหน้าบ้านของผู้
หญิง แต่กลับมีแต่ผู้หญิงลงไปคนเดียว ผมก็เลยคิดว่า ผู้ชายคงมาส่งแฟนล่ะมั้..
และผมก็หันไปถามเขาว่า ไปไหนต่อครับ?' เขาก็ชี้นิวไปข้างหน้า
.. พอผมวนรถ
กลับ มองกระจกหลังอีกที่ ปรากฏว่าว่า เขาหายไปแล้ว! ตอนนั้น เย็นวูบไปหมดทั้ง
ตัวเลยครับ
ผมรีบวนรถกลับมาหน้าบ้านของผู้หญิง เห็นผู้หญิงยังคงยืนอยู่ข้างในบ้าน ผม
ถามว่า 'เมื่อกี้ มีผู้ชายนั่งรถมาด้วยรึเปล่า?' แต่ผู้หญิงบอกว่า เขามาคนเดียว ผม
จึงอธิบายลักษณะของผู้ชายคนนั้น.. ผู้หญิงได้ฟัง ถึงกับร้องไห้ออกมา และบอก
ว่า คือแฟนเขาที่เพิ่งเสียไป เพิ่งเผาศพมานี้ล่ะ.. ผมก็มึนเลยครับ เจอเรื่องแบบนี้ ผู้
หญิงคนนั้นกลับขอร้องผม และยื่นเงินให้อีก 200 วานให้ผม กลับไปส่งผู้ชายคน
นั้นกลับวัดด้วย.. ผมก็คิดในใจ เอาก็เอาวะ วิ่งรถเปล่า 200 ไปก็ไป
พอขับรถออกหน้าหมู่บ้าน ผมก็จะแลกบัตรกับ รปภ. หมู่บ้าน แต่ รปภ. กลับไม่อยู่
ผมรออยู่อย่างนั้นประมาณ 5 นาที่ได้ ก็ยังไม่มา ผมเลยตัดสิ้นใจขับไปก่อน และ
กะว่าคงจะผ่านมาแลกบัตรคืนวันพรุ่งนี้แทน.. สุดท้าย ผมก็ขับกลับมาจนถึงหน้า
วัดเดิมครับ และก็พูดว่า 'ผมมาส่งแล้วนะ ไม่ต้องมาให้ผมห็น หรืออะไรทั้งนั้น.
จากนั้นผมก็ขับรถออกมา แต่ตาผม ก็เหลือบไปมองกระจกหลัง เห็นผู้ชายคนนั้น
โบกมือให้! ผมนี้ขนลุกเลย
วันต่อมา ผมก็กลับมาวิ่งรถกะเช่าเหมือนเดิม ขับไปได้สักพัก ก็นึกขึ้นได้ว่า ผม
ลืมแลกบัตรคืนกับ รปภ ที่หมู่บ้านนั้น ผมก็ต้องวิ่งรถไปสำโรงอีกครั้ง เพื่อแลก
บัตรคืน พอไปถึงหน้าหมู่บ้านนั้น ผมก็เจอ รปภ. คนเดิม ผมก็ถามว่า เมื่อคืนหาย
ไปไหน จะแลกบัตรคืน รปภ คนนั้น จำผมได้ ก็ทำหน้าเจื่อนๆ และถามผมกลับ
ว่า 'เมื่อคืนพี่มาส่งใคร บ้านไหนนะ? ผมก็ตอบไปว่า ก็มาส่งผู้โดยสารผู้หญิง ที
บ้านเลขที่ 48 ไง' รปภ. บอกผมด้วยเสียงสั่นว่า.. 'เมื่อคืน พี่ขับรถเปล่ามา ไม่มี
ผู้โดยสารนั่งมาเลย.. และบ้านเลขที่ 48 ก็ปิดร้างไว้นานแล้วนะครับพี่.' ผมไม่
เชื่อรีบขับเข้าไปที่บ้านนั้นทันที และสิ่งที่เห็นก็คือ บ้านนั้นเป็นบ้านเก่า มีหญ้าขึ้น
รกร้างจนไม่น่าจะมีคนอยู่ และพอผมเปิดกระเป้าตังค์ดู ก็เห็นใบไม้แห้ง 2 ใบ ผมนี่
ขนหัวลุก ขึ้นมาจากท้ายทอยเลยครับ.. จากนั้นมาหลายเดือน ผมก็เล่าเรื่องนี้กัน
ในหมู่เพื่อนที่ซับแท็กซี่ และก็รู้มาว่า ไม่ใช่แค่ผมคนเดียว ที่เคยรับผู้หญิงไปส่งที่
บ้านหลังนั้น!
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
