3 เม.ย. 2020 เวลา 06:43 • ความคิดเห็น
ความจริงไม่ได้มีอยู่ในความจริง
ep. 1 หรือแค่ฝันไป
สองเนตรเพ่งมองดวงตาอีกคู่ราวกับว่าตามหามานานนับศตวรรษ มือสองข้างค่อย ๆ ยื่นจับมืออีกคู่อย่างแผ่วเบา
"เป็นแฟนกันนะ...ได้มั้ย"
หญิงสาวเริ่มหน้าแดงคล้ายลูกตำลึงสุกเพราะความเขินอาย ดวงตาสดใสเริ่มเบนสายตาออกจากชายหนุ่ม ก้มมองหญ้าที่เท้า 2 คู่เหยียบย่ำ 'แม้แต่หญ้ายังเป็นสีชมพู' หญิงสาวคิดในใจ
"ว่าไง...ตกลงเป็นแฟนกันได้มั้ย"
"ตะ ตะ ตก ตก" ตุ๊บ เสียงเหมือนวัตถุขนาดใหญ่และยาวตกลงพื้น
"โอ๊ยยยยย เจ็บ 😭😭 "
แต่เจ็บไม่นานก็ต้องพบกับความจริง ฉันจะตกลงเป็นแฟนเขา ไม่ใช่ตกเตียงเว้ย งือ
"ตู๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ"
"ใครโทรมาตอนนี้เนี่ย รู้มั้ยว่าฉันระบมไปทั้งตัวแล้ว โดยเฉพาะก้นฉันเนี่ย 😭"
พอหยิบโทรศัพท์ได้ ชื่อที่ปรากฎตรงหน้าจอก็ทำให้ฉันต้องกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ "G" มันทำให้ฉันตกเตียง
"ว่าไง"
"นอนกินหมอน กินเตียงไปถึงไหนแล้ว"
"นี่ปากใช่มะ"
"มีอวัยวะส่วนอื่นที่พูดได้มั้ยล่ะ"
"เออ"
"เมื่อไหร่เสร็จ"
"เสร็จอะไรของแก"
"หิว"
"นี่ ฟังฉันมั้ยห๊ะ"
"ฉันหิว แกรีบไปอาบนง อาบน้ำให้มันเสร็จ เดี๋ยวฉันออกไปรับ"
"เดี๋ยวนะ แกหิว แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน แกก็ไปหาอะไรกินดิ ฉันจะนอน (ต่อ)"
"แม่คุณ ตะวันแทบเหยียบกระบาลได้แล้วมั้งครับ ไปอาบน้ำ เดี๋ยวฉันไปรับ"
"ไม่!!!"
"ไป ไม่ไป"
"ไม่!!!"
"บอกดี ๆ ไม่ไป งั้นก็อยู่ตรงนั้นแหละ ฉันจะไปจัดการเอง"
"แกจะบ้าหรอ"
"ฉันหิว"
"แกหิวแกก็ไปกิน"
....
"ฮัลโหล"
....
"ฮัลโหล" (เสียงดังกว่าเดิมนิดนึง)
...
"ก็ได้ อีก ครึ่งชั่วโมงเจอกัน"
"ดี พูดง่าย ๆ ตั้งแต่ทีแรก ฉันจะได้ไม่เสียเวลา"
"นี่คือฉันผิด"
"ก็รู้ตัวหนิ"
"ไอ้ ..." "ตู๊ดๆๆ"
มันไม่ยอมให้ได้ด่ามันหรอก ทำให้ฉันตกเตียง ฉันยังไม่ทันได้คิดบัญชีกับแกเลย แต่บ้าน่า ฝันบ้าอะไรว่ะ ไม่ ๆ ๆ ฉันต้องไม่คิด
โฆษณา