[สารภี] เด็กน้อยสารภี...ไม่ยอมฟังครู ลั้นลันลาเด็กน้อยสารภี ลั้นลันลาไม่ยอมฟังครู ลั้นลันลาครูเงื้อไม้ตี ลั้นลันลาสารภีตีตอบ -เพลง กล้วยไข่ วงเฉลียง-

สำรวจ
ลงทุน
คำถาม

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

สารภี

•

9 เม.ย. 2020 เวลา 05:25 • ครอบครัว & เด็ก

เด็กน้อยสารภี...ไม่ยอมฟังครู

ลั้นลันลาเด็กน้อยสารภี ลั้นลันลาไม่ยอมฟังครู

ลั้นลันลาครูเงื้อไม้ตี ลั้นลันลาสารภีตีตอบ

-เพลง กล้วยไข่ วงเฉลียง-

ครูเงื้อไม้ตี...สารภีตีตอบ

เราบ่มเพราะเมล็ดพันธุ์หนึ่ง หวังเห็นมันเจริญโตงอกงาม

แต่เราดูแลมันด้วยความรุนแรง...ไม่งาม

มันจะเติบโตไปงามได้สักเท่าใดกัน

การหยุด หรือ ควบคุมพฤติกรรมที่ดีที่สุด ความรุนแรง และความกลัวคือคำตอบ

คำตอบที่พ้วงมาด้วยการสอนให้รู้จักใช้ความรุนแรงต่อ ๆ ไป

เป็นเช่นนั้น บางคนก็เสนอว่า เราควรสอน สอนหลังจากทุบตี ว่าที่ทำไปทั้งหมดคือความหวังดีที่บริสุทธิ์

ฉันจึงตอบ ความเจ็บที่เจอ หักล้างให้หมดไปได้ด้วยคำพูดคำเดียวจริงๆ หรือ

ฉันเคยคิด ว่าจะไม่เติบโตไปเป็นเหมือนผู้ใหญ่ที่ฉันเกลียด

ฉันว่าทุกคนก็คิด

แต่ความเป็นจริงก็คือ ฉันไม่อาจห้ามตัวเองได้

เมื่อฉันต้องการให้ใครรู้สึกแย่ ฉันก็ใช้วิธีการเดียวกันที่ฉันเคยเจอแล้วรู้สึกแย่กับคนเหล่านั้น แม้สมองจะรู้ดีว่ามีอีกหลายวิธีให้เลือกสรร

เมื่อคิดได้ก็สายเกินไป ฉันสาดเมล็ดพันธุ์ความรุนแรงใส่ใจคนอื่นไปเรียบร้อยแล้ว

ฉันเกลียดแม่ แต่ฉันก็เป็นแบบเธอ

ฉันเกลียดพ่อ แต่ฉันก็ทำเหมือนเขา

ฉันเกลียดครู แต่ฉันห้ามตัวเองไม่ได้จริง ๆ

ฉันคือ ต้นไม้ที่พวกเขาปลูก

ฉันมักจะย้ำตัวเองเสมอ ๆ หากวิธีการที่ใช้มันรุนแรง ฉันจะต้องคิดให้มาก

ฉันไม่ได้กำลังบอกว่าเราควรเลิกใช้วิธีการเหล่านี้ ฉันแค่อยากให้ทุกคนย้อนคิดให้มาก ๆ

และฉันไม่ได้หมายถึงแค่ความรุนแรงที่เห็นเป็นที่ประจักษ์ หรือบทลงโทษเท่านั้น มันคือทุกอย่างที่ผู้ใหญ่กระทำต่อเด็ก

เด็กบางคนจดจำรสชาติฝ่ามือ และไม้เรียว บางคนจำเสียงคำที่เสียดหู บางคนจำภาพ บางคนจำได้เพียงรสชาติเค็ม ๆ ของน้ำตา แต่มันก็มากพอจะติดใจพวกเขาไปจนโต

คุณไม่จำเป็นต้องเป็นพ่อ แม่ หรือครู ถึงจะตระหนักเรื่องนี้ คุณคือส่วนหนึ่งของสิ่งแวดล้อมที่จะบ่มเพาะต้นไม้น้อย ๆ พวกนี้

คุณคือเบ้าหล่อ

และคุณคือผู้รับผิดชอบร่วม

หากมีข่าวเด็กใจแตก ตบตี ติดยา ฆ่าตัวตาย หรือคลิปเด็กที่มีกริยาไม่ดีเท่าไหร่นัก มันเป็นส่วนที่คุณต้องรับผิดชอบด้วย

เด็ก คือ ความหวัง

ผู้ใหญ่คือคนสร้าง และทำลายหวัง

จดจำความเจ็บในอดีตได้ไหม หากจำได้ก็จงกอดมันแน่นๆ แบกรับมันไว้ เป็นผู้ใหญ่ก็เจ็บปวดแบบนี้ล่ะ

จงอย่าส่งต่อความเจ็บนี้ให้แก่เด็ก ๆ เลย

นี่คือหน้าที่ของผู้ใหญ่ เป็นผู้ใหญ่แล้วจะลั้นลาไม่ได้

ฉันคือเด็กน้อยสารภี...ในวันนั้น

เชื่อไหมในบทเพลงต่อๆ มาของวงเฉลียง เพลง เรื่องราวบนแผ่นไม้

มันมีท่อนหนึ่งร้องว่า

ถามถึงคนอีกคนหนึ่ง เดี๋ยวนี้เธอเป็นครู ประถม 4 เด็กเรียกคุณครูใจดี สารภี คือชื่อเธอ

ฉันจะคิดเยอะ ๆ ก่อน ตี เด็ก ๆ ของฉัน

ถ้าคุณชอบบทความของฉัน...

FB : จักรวาลบนแผ่นกระดาษ

IG : sleeping_gallery

โฆษณา

ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน

ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน