7 พ.ค. 2020 เวลา 23:21 • ความคิดเห็น
สนทนา พาเพลิน
โพสต์นี้...
ผมขอใช้เวลาเพียงครู่เดียว
ในการอธิบายถึง...
...หลักการที่ใช้ใน DATA พาเพลิน
ซึ่งทุกอย่างอยู่ในบทสัมภาษณ์ในรายการ
"ถามจริง ตอบจัง"
ถ้าพร้อมแล้ว เชิญรับอ่าน กันได้ขอรับ...
พิธีกร : DATA พาเพลินคือะไร?
ผม : DATA พาเพลิน คือบทความที่เกิดจากการวิเคราะห์ พฤติกรรมการค้นหาคำที่ปรากฏขึ้นใน"กูเกิ้ล" เพื่อให้เห็นเหตุการณ์ความเป็นไปทางสังคม หรือกระแสที่เกิดขึ้นในสังคม โดยในบางครั้งก็จะมีการนำข้อมูลจากที่อื่นมาประกอบบ้างครับ
พิธีกร : ทำไมถึงต้องเจาะจงไปที่การค้นหาคำใน"กูเกิ้ล"
ผม : ผมเชื่อว่า การค้นหาคำ เป็นแรงจูงใจรูปแบบหนึ่งในยุคปัจจุบันนี้ครับ มันสามารถทำให้เราเห็นพฤติกรรมได้ แม้จะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็มีเปอร์เซ็นต์ให้เห็นเหตุครับ โดยไม่ต้องเอาข้อมูลตัวเลขใดๆมานั่งคิดให้ปวดกะบาลครับ
พิธีกร : แสดงว่าคุณไม่เก่งตัวเลขซินะ
ผม : ไม่ค่อยเก่งครับ แต่เมื่อวานไปซื้อของ แล้วแม่ค้าทอนตังค์ ผมก็นับได้ครบถ้วน
ไม่ขาด ไม่เกิน
พิธีกร : อันนี้กวนตีนกันแล้วครับ
ผม : เปล่าครับ ผมพูดจริงๆ
พิธีกร : อะ...เอาล่ะ...คุณว่าการค้นหาคำ สามารถทำให้เห็นพฤติกรรมของคนได้
มันเชื่อถือได้จริงแค่ไหน...
ผม : ผมว่าไม่มีอะไรที่ 100% อยู่แล้วครับ
แม้กระทั่งข้อมูลที่เป็นตัวเลข มีนักปราชญ์ท่านหนึ่งเคยกล่าวว่า...อย่าถามหาความสมบูรณ์แบบ บนโลกที่บูดๆเบี้ยวๆใบนี้
พิธีกร : นักปราชญ์ชื่ออะไรครับ
ผม : จำไม่ได้ครับ ขอคำถามต่อไป...
พิธีกร : ข้อมูลการค้นหาจากกูเกิล มันต่างกันกับข้อมูลที่ได้จาก social อื่นๆ มั้ย เช่น facebook หรือ twitter หรือเปล่า
ผม : ถ้าเอาไปเปรียบเทียบกับ facebook และ twitter แล้ว ผมว่ามันเหมือนอยู่คนละโลกกันครับ
พิธีกร : ยังไงครับ
ผม : ข้อมูลที่ได้จากกูเกิ้ล เป็นข้อมูลที่ไม่โกหกครับ ผู้คนจะค้นหาสิ่งที่เขากำลังสนใจผ่านบล็อคสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาวนี้เสมอๆ
และทุกวันนี้ เราบอกทุกเรื่องให้กูเกิ้ลได้รู้หมดล่ะครับ เจ็บป่วยไม่สบาย แทนที่จะไปหาหมอเลย แต่ผู้คนกลับเสิร์ชหาอาการและแนวทางการรักษาในกูเกิ้ลก่อน ที่จะไปพบแพทย์ซะด้วยซ้ำ ผมจะยกตัวอย่างให้เห็นภาพ ทีมงานขึ้นสไลด์หน่อยครับ
(1)
(1)
ยกตัวอย่าง รูปด้านซ้าย คือโพสต์บน facebook ของชายหนุ่มในอิริยาบถที่สดใสร่าเริง และคนเดียวกันนี้เอง ได้ค้นหาคำว่า"ปวดไมเกรน"ในกูเกิ้ล หลังจากลงโพสต์ใน facebook ไปไม่นาน
พิธีกร : แสดงว่าสิ่งที่เป็น กับสิ่งที่เห็น อาจไม่เหมือนกัน
ผม : ถูกต้องครับ!
พิธีกร : แล้วเท่าที่ผมรู้มา ระบบการทำงานของกูเกิ้ลจะทำงานเฉพาะคำที่มีคนจำนวนมากใช้ค้นหาเท่านั้น ใช่มั้ยครับ
ผม : ถูกต้องครับ ผมขอยกตัวอย่างให้เห็นภาพอีกครั้ง ทีมงานขึ้นสไลด์อีกครั้งครับ
(2)
(2) ผม : ผมจะเปรียบเทียบอย่างนี้ครับ
ผมให้กูเกิ้ลเปรียบเสมือนแม่น้ำ
(3)
(3) ผม : และคำค้นหา เปรียบเสมือนปลาที่ว่ายอยู่ในแม่น้ำและเคลื่อนไหวอยู่ตลอด
(4)
(4) ผม : ปลาในแม่น้ำจะมี 3 สี คือ สีแดง สีเหลือง สีม่วง และแม่น้ำจะมีต้นน้ำ คือตั้งแต่ปี 2004 และปลายน้ำคือปัจจุบัน
(5)
(5) ผม : หากผมเหวี่ยงแหไปที่ต้นน้ำ
(6)
(6) ผม : ผมจะได้ปลาแดงกับปลาเหลืองในจำนวนที่มากหน่อย ได้ปลาม่วงมาบ้างเล็กน้อย
(7)
(7) ผม : หากผมเหวี่ยงแหไปที่ปลายน้ำ
(8)
(8) ผม : ผมจะได้ปลาแดงตัวเล็กหน่อย ได้ปลาเหลืองตัวพอประมาณ และผมจะได้ปลาม่วงตัวเล็กๆในจำนวนที่มากทีเดียว
พิธีกร : คุณดูมีหลักการ...
ผม : นี่เป็นหลักการที่ผมใช้ และพอจะอธิบายให้เห็นภาพได้ประมาณนี้ครับ แต่อย่าไปกังวลเรื่องสีของปลานะครับ เพราะไม่ว่ามันจะสีอะไร ยังไงมันก็เป็นปลาชนิดเดียวกันอยู่ดี
พิธีกร : ใช้หลักการนี้กับ facebook หรือ twitter ไม่ได้หรอครับ
ผม : สำหรับผม facebook เป็นพื้นที่แห่งการสร้างภาพลักษณ์พอๆกับ Instagram ครับ เพราะมีเจ้าที่คนเดียวกัน
พิธีกร : เอ่อ...เจ้าของครับ
ผม : ครับ... มันเป็นพื้นที่แห่งการอวดตัวตน อวดทุกอย่างทั้งอวดแบบดีๆ และอวดแบบไม่ดีก็มีครับ เมื่อมีการสร้างภาพลักษณ์เกิดขึ้นก็ยากที่เราจะรู้ความจริง และเราจะไม่มีทางรู้ความจริงที่ซ่อนอยู่ลึกๆผ่าน facebook ได้เลย
พิธีกร : แล้ว twitter ล่ะครับ
ผม : twitter นี่ยิ่งกว่าครับ สำหรับผมมันคือ
ดินแดนสนธยา ที่เต็มไปด้วยความแฟนตาซีแบบสุดขั้ว ดูจะเป็นดินแดนอิสระที่คุณสามารถจะด่าใครก็ได้ จะปั่นแฮชแท็กยังไงก็ได้ เพราะการสร้าง profile ใน twitter ที่ง่าย ทำให้เราไม่รู้เลยว่า user ในนั้น มีตัวตนกันจริงๆหรือเปล่า จริงๆ facebook ก็มี user ปลอมอยู่เยอะนะครับ แต่ twitter ดูจะมากกว่า และเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมไม่ใช้ การติด trends ใน twitter มาเป็นข้อมูลครับ
พิธีกร : เอาล่ะครับ คงคิดว่าผู้อ่านทุกท่านคงได้รับรู้เรื่องราวต่างๆใน DATA พาเพลิน ไม่มากก็น้อย
ผม : จะจบแล้วหรอครับ
พิธีกร : จบดีกว่าครับ เพราะถ้ายาวกว่านี้ เดี๋ยวคนจะไม่อ่านนะครับ
ผม : ไม่อ่านโพสต์ แต่คอนเม้นท์ว่า ติดตามครับ ฝากติดตามเพจเรากลับด้วยเหรอครับ
พิธีกร : ถ้าให้ผมเดา อีกเดี๋ยวคุณจะพิมพ์ว่า ช่วยด้วย!!!ใคร HACK BD ผ๊มมมมมมม
ผม : ............
พิธีกร : ในครั้งต่อไป เราจะมาพูดคุยกันเรื่องที่เกี่ยวกับใน BD กันบ้าง
วันนี้"ถามจริง ตอบจัง"และ DATA พาเพลิน ลาไปก่อน สวัสดีครับ
ขอบคุณทุกการติดตาม
#DATAพาเพลิน
#DATAPAPLEARN

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา