9 พ.ค. 2020 เวลา 06:29 • ไลฟ์สไตล์
“พี่ถูกรางวัลที่ 1 เกือบทุกวันมาสามสิบกว่าปีแล้ว”
เคยมีใครก็ไม่รู้กล่าวไว้ว่า ผู้หญิงที่มีสามีดีก็เหมือนถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1
แต่สำหรับพี่ถูกรางวัลที่ 1 ยังไม่พอ ถูกบ่อยเกือบทุกวันด้วย
(มีบ้างบางวันที่อารมณ์ไม่ดีใส่กัน วันนั้นถูกแค่รางวัลที่ 2)
เรื่องราวระหว่างพี่กับ(เค้า) ที่เรียกพี่ว่า “ที่รัก” นั้น
ไม่สลับซับซ้อนแสนจะธรรมดาแต่ไม่ธรรมดา
เราเป็นแฟนกันปีนี้เข้าปีที่ 35 แล้ว อยู่ด้วยกันมา 32 ปี
เค้าเป็นแฟนคนแรกและคนสุดท้ายของพี่
เค้าเป็นทั้งแฟน เพื่อน พี่ชาย
(บางครั้งก็เป็นลูกชายและน้องชายในเวลาที่เค้าอ่อนแอ)
เราสองคนผ่านอะไรด้วยกันมามากมาย ทั้งสุขและทุกข์
เรื่องทุกข์บางครั้งถ้ามันไม่ไหว ก็กอดกันนอนร้องไห้
เช็ดน้ำตาให้กันและกัน รุ่งขึ้นลุกขึ้นสู้กันใหม่จนผ่านพ้นไปได้
เวลามีปัญหา พี่จะไม่ใช้คำหยาบคายพูดใส่กันหรือทำร้ายร่างกายกัน
และมีกฎสำคัญ 1 ข้อคือ ต้องเคลียร์ให้จบภายในวันนั้นอย่าให้ข้ามคืน
ไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายผิดก็ตาม(ซึ่งพี่เป็นฝ่ายถูกซะส่วนใหญ่และเป็นใหญ่ด้วย)
มาดูกันว่า “เค้า” ของพี่ ธรรมดาแต่ไม่ธรรมดายังไง
“เค้า” ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า ไม่เที่ยวกลางคืน
อะไรในบ้านเสียซ่อมได้(เกือบ)หมด
เป็นคนมีอารมณ์ขันและกวน มากถึงมากที่สุด
เคยขับรถและเห็นคนรถเข็นขายไอศกรีม ก็จอดถามคนขายว่ากี่โมงแล้ว
เอาวาซาบิปั้นเป็นก้อนห่อพลาสติกหลอกลูกน้องว่าเป็นกาละแม ฯลฯ
ตามใจพี่ทุกอย่าง อยากทานอะไรพาไปทานหรือไม่ก็ซื้อมาให้
บอกพี่อีกด้วยว่าทานไปเยอะๆไม่ต้องกลัวอ้วน ยังไงก็รัก
อยากได้อะไร บางครั้งไม่ได้บอกก็ซื้อมาเซอร์ไพรส์ให้
เรื่องในบ้าน พี่มีหน้าที่ทำอาหารและทำความสะอาดกรงแมว
หน้าที่ทำความสะอาดห้องเป็นของ “เค้า”
วันไหนทำความสะอาดห้อง เปิดเข้าไปห้องหอมฟุ้งเลย
ปัจจุบันเราสองคนอายุเริ่มมากแล้ว แต่ความรักที่เรามีให้กันไม่ลดลงเลย
ประมาณ 5 ปีแล้วที่เราต้องทำงานอยู่ที่ทำงานด้วยกัน
แรกๆพี่แอบคิดว่าจะเบื่อกันหรือเปล่า
อยู่ด้วยกันเกือบ 24 ชั่วโมง กลับกลายเป็นว่า
วันไหนถ้ามีงานที่ทำให้ไม่ได้เจอกันตลอดวัน
มีแต่จะทำให้คิดถึงกัน
ก่อนเกิด covid 19 ก่อนไปทำงานเค้าต้องจุ๊บพี่ 3 ครั้ง(ยังกับกราบพระ)
มาถึงออฟฟิศ จุ๊บและกอดกันทุกครั้งที่มีโอกาส
นั่งรถด้วยกันก็จับมือกันเกือบตลอด
จนมามี covid 19 ลูกสาวกลับบ้านมาอยู่ด้วย
โอกาสในการแสดงความรักที่บ้านจึงหายไป นอกนั้นยังเหมือนเดิม
“เค้า” ชอบแกล้งพี่
เวลาเดินด้วยกัน ชอบแกล้งขัดขาพี่แล้วทำมาเป็นพยุง บอกให้เดินระวัง
มาช่วงหลังพี่เริ่มรู้ทัน ให้เค้าเดินนำหน้า
เดินๆอยู่ พี่แหย่พับในเข้าให้ ขาแป๋งไปเหมือนกัน
(ตอนนี้ใครเดินหน้าเสียเปรียบ)
เราเล่นแกล้งกันเหมือนเป็นเด็กๆ สนุกดีนะ
(ใครเห็น 2 คนตา-ยาย เล่นกันแบบเด็กๆ อาจจะเป็นพี่ก็ได้)
พี่เคยบอกกับ “เค้า” ว่าไม่ต้องกลัวว่าพี่จะน้อยใจที่เค้าไม่เคยพาพี่ไปเที่ยว
เพราะทุกวันที่อยู่ด้วยกัน พี่มีความสุขมากพอแล้ว เป็นแบบนี้ทุกๆวันดีจะตาย
เราสองคนไม่ได้จัดงานแต่งงาน ไม่มีทะเบียนสมรส
แต่อยู่ด้วยกันมานานเกินกว่าครึ่งชีวิตของกันและกัน
หลักในการใช้ชีวิตของพี่คือ
ไม่ดู ไม่ฟัง ไม่พูด ไม่คิด และไม่ทำ สิ่งที่ทำให้พี่ไม่สบายใจ
5 อย่างง่ายๆ เลี่ยงได้เลี่ยงให้มากที่สุด
แล้วความทุกข์ ความไม่สบายใจ เวลาเห็นหรือได้ยินสิ่งต่างๆที่ไม่ดี จะเบาลง
ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอน ฉะนั้นตอนยังอยู่รักและทำดีต่อกันให้มากๆ
เพื่อที่วันหนึ่งหากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดจากไป
คนที่อยู่จะได้ไม่เสียใจที่ไม่ได้ทำดีต่อกัน
แล้วคนที่มาอ่านล่ะ อยู่กันมากี่ปีแล้ว
ไปไหนถ้าพี่ไม่อยู่จะมีโน๊ตแบบนี้ประจำ
โฆษณา