บางคนเขาก็ว่าความรู้สึกเหมือนเราวิ่งเก็บเศษตัง ตัดหน้ารถ สิบล้อ
เพื่อนๆ บางคนที่เป็นนักลงทุน
เขาแซว
ส่วนเพื่อนที่เป็นนักเก็งกำไรด้วยกันก็บอก
“ถึงเก็บเศษตัง แต่เป็นแบงค์พัน
ตูก็ยอมแหละฟะ!”
ก็ว่ากันไป ลุงไม่ได้บอกว่าใครผิด ใครถูก เพราะโลกทั้งใบนี้ปัจจุบันนี้ก็มีทั้งนักลงทุน เดินชนกับนักเก็งกำไรกันให้วุ่นวายไปหมด
คำถามสำคัญที่ลุงอยากให้ถามตัวเราให้หนักแน่น และแน่วแน่ก็คือ. แนวทางที่เหมาะกับเราคือ?
และผลประกอบการของเราเป็นเช่นไร. อันนี้สำคัญที่สุดแล้ว คุณๆ ท่านจะเลือกแนวทางไหนก็แล้วแต่ความถนัด แต่ผลสุดท้ายท่านต้องกำไร. และให้ดีต้องกำไรสม่าเสมอ
และยั่งยืน
พอเจอคำว่า “ยั่งยืน” ก็จะเริ่มเห็นว่าลุงเริ่มเอียงและอยากเชียร์ให้
หลายท่านหันมาเป็นนักลงทุน. มากว่าการเก็งกำไร
อันนี้เรื่องจริง
แต่ลุงก็ขอสารภาพเลยว่า. ลุงและเพื่อนลุงส่วนใหญ่ก็มีนิสันเก็งกำไร. ซึ่งอันนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่บอกตามตรง
ทีนี้มาดูกันนิดดีกว่าว่า. การจะเป็นนักเก็งกำไรที่ดีเขามีอะไรกันบ้าง