นิทานเรื่อง "ข้าวร้อยกระสอบ"
ในช่วงศตวรรษที่ 19 ภูมิภาคเอเชียถูกคุกคามจากชาติตะวันตก ที่หวังล่าอาณานิคม ทำให้ญี่ปุ่นต้องดำเนินการปฏิรูปประเทศเพื่อให้ทันสมัย การศึกษาของญี่ปุ่นได้รับการพัฒนาอย่างสำคัญในยุคการปฏิรูปเมจิ ด้วยหลักการ “ค่านิยมตะวันออก เทคโนโลยีตะวันตก” การให้ความสำคัญกับการศึกษาเพื่อให้พึ่งพาตัวเองได้ของญี่ปุ่น
ในสงครามใหญ่ยุคเมจิ แคว้นนากะโอะกะ เสียหายยับเยินจากการศึก ไม่เพียงบรรดาขุนศึกเจ้าเมือง หรือโชกุน ต้องพบกับความล่มสลาย ชาวบ้านก็อดอยากแร้นแค้นอย่างหนัก แคว้นมิเนยะมะซึ่งเป็นเพื่อนบ้าน จึงได้ให้ความช่วยเหลือด้วยการมอบข้าวสาร 100 กระสอบ เพื่อบรรเทาทุกข์ให้กับชาวแคว้นนากะโอะกะ
ทันทีที่ได้รับข้าว 100 กระสอบ เหล่าขุนศึกต่างบัญชาให้รีบนำข้าวออกแจกจ่ายแก่ชาวบ้านผู้หิวโหย แต่ “โคบายาชิ โทระสะบุโร” รองเจ้าเมืองในขณะนั้นคัดค้านการแจกข้าวฟรี โดยให้เหตุผลว่า “หากข้าวร้อยกระสอบนี้ถูกแจกกินก็จะหมดไปในไม่กี่วัน แต่ถ้านำข้าวไปขายและนำเงินมาสร้างโรงเรียน ก็จะเปลี่ยนเป็นข้าวแสนกระสอบ หรือล้านกระสอบในวันหน้า”
โคบายาชิ โทระสะบุโร นำเงินจากการขายข้าวไปสร้างโรงเรียนให้การศึกษากับชาวบ้านทุกชนชั้น และช่วยให้ชาวบ้านสามารถหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเองได้ในที่สุด
ระบบการศึกษาของญี่ปุ่นมุ่งเน้นให้นักเรียนสามารถพึ่งพาตัวเองได้ เพราะชาวญี่ปุ่นตระหนักว่า คนที่ยืนบนลำแข้งตัวเองได้ จึงมีความ “เคารพตนเอง” ประเทศชาติจะเข้มแข็งได้โดยไม่ต้องพึ่งพานโยบาย “ประชานิยม” ให้รัฐบาลช่วยเหลือตลอดเวลา
“เบ็ดตกปลาใช้เวลานานหน่อย อาจได้ปลาเล็กบ้างใหญ่บ้าง แต่หากฝึกตกทุกๆ วัน ย่อมมีประสบการณ์ รู้ตรงไหนคือที่ที่มีปลาชุก รู้ว่าตอนไหนปลาจะมากินเหยื่อ แบบนี้จะยั่งยืนแต่ต้องรอเนื้อปลาได้กินทันทีจะชิ้นใหญ่ชิ้นเล็กก็อยู่ที่ว่าเขาจะแบ่งมาให้กินกันเท่าไร โชคดีได้ชิ้นใหญ่ รู้จักเอาไปแปรรูปเก็บไว้นานๆ ก็ดีไป แต่หากแปรรูปไม่เป็น กินวันสองวันหมดก็ไม่มีปลากินอีก ก็ต้องร้องเรียกเนื้อปลากันจนวุ่นวาย” (คำสอนของพ่อ)
#ตู้ปันสุข
#ตู้ปัญหา
"ข้าวร้อยกระสอบ"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
