"พี่ตอนเป็นวัยรุ่น"
หลังจากพ่อกับแม่แยกทางกัน น้องพี่ไปอยู่กับแม่ที่บ้านอากง-อาม่า
ส่วนพี่อยู่กับพ่อ ซึ่งถ้าวันไหนไม่ได้ดื่มเหล้าหรือดื่มน้อย พ่อก็จะทำงาน
แม่พี่อาศัยอยู่กับอากง-อาม่าได้ไม่นาน ก็มาซื้อบ้านอยู่กับน้องพี่ที่กรุงเทพฯ
หลังจากนั้นไม่นานพ่อก็มีแฟนใหม่ พี่ไม่ได้มีปัญหาอะไร
เข้ากันได้กับคนใหม่ของพ่อ
พ่อเริ่มต้องไปทำงานต่างจังหวัดครั้งละนานๆเป็นเดือนๆ
ทิ้งให้พี่อยู่กับแม่เลี้ยง
ตอนนั้นพี่เข้าเรียนที่กรุงเทพฯ พี่ซึ่งกำลังเป็นวัยรุ่น
เริ่มมีเพื่อนใหม่ๆสังคมใหม่ๆ ทีนี้เริ่มเกเร ติดเพื่อน
ไปโรงเรียนทุกวันที่โรงเรียนเปิด แต่บางวันไปไม่ถึงโรงเรียน
โดดเรียนเป็นว่าเล่น
แต่ไม่เคยซ้ำชั้นเลยนะ ผ่านแบบฉิวเฉียดตลอด
ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนที่บ้าน บางวันกลับบ้านตีหนึ่ง ตีสอง
และแล้ว “เค้า” ก็เข้ามาในชีวิตพี่
“เค้า” มาจีบสาวที่อยู่ท้ายซอยบ้านพี่ บ้านพี่อยู่ต้นซอย
“เค้า” จะขี่มอเตอร์ไซค์ส่งเสียงดังมากับเพื่อน
ด้วยความที่พี่เป็นเจ้าถิ่น เวลามีคนแปลกหน้ามาส่งเสียงดัง ย่อมรับไม่ได้
ศึกระหว่างเด็กน้อย (พี่) กับรุ่นใหญ่ (เค้า) จึงเกิดขึ้น
พี่ตั้งด่านไถตังค์ค่าผ่านทางซะเลย
หลังจากนั้นไม่นาน “เค้า” ก็หายไป ไม่มาจีบคนท้ายซอยอีกต่อไป
อยู่มาวันหนึ่ง หลังเลิกเรียนขณะที่พี่กำลังเดินกลับบ้านตอนเย็น
มีคนทักจากด้านหลัง ว่าทำไมเดินกลับ
พี่ตอบไปว่าเงินหมด ไม่มีค่ารถสองแถว
“เค้า”จึงเสนอตัวพาไปส่งที่บ้าน ด้วยความที่พี่ขี้เกียจเดิน พี่จึงตอบตกลง
จากนั้นก็เจอ “เค้า” บ่อยๆ และอาสาพาไปส่งที่บ้านอยู่เรื่อยๆ
จนกระทั่ง”เค้า”ให้เบอร์โทรศัพท์มา
ว่าถ้ามาถึงท่ารถแล้ว ให้โทรหา “เค้า”จะมารับ
พี่บอกเลยว่าพี่หน้าบูดเป็นตูดหมึกตั้งแต่เด็ก
โตมาก็ยังหน้าบูดอยู่ แถมใส่แว่นอีกต่างหาก
ในกลุ่มเพื่อนเค้า มีผู้ชายอีก 1 คน ที่มีทีท่าสนใจพี่ (เข้าข้างตัวเองนิดนึง)
มีวันหนึ่ง “เค้า” ให้พี่ตัดสินใจเลือก
โดยให้เขียนชื่อคนที่พี่ชอบลงบนแบงค์การ์ตูน
พี่เขียนชื่อ “เค้า” ลงไป หลังจากนั้นเราก็เป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการ
"เค้า"ยังเก็บไว้เป็นอย่างดี
ระหว่างนั้น แม่พี่ซึ่งอยู่กรุงเทพฯ มีอาชีพการงานใหม่ ทำให้แม่ยุ่ง
ส่วนพ่อพี่ดื่มเหล้า งานการเริ่มไม่ทำ กลายเป็นทั้งพ่อและแม่ไม่มีเวลาให้
อย่างที่พี่เล่าในตอนต้นว่าพี่เริ่มเกเร พอแม่รู้ แม่ก็จะตำหนิ
โดนบ่อยๆพี่ก็เริ่มดื้อเงียบ
จนพ่อทนไม่ไหว ไล่ให้พี่ไปอยู่กับแม่ที่กรุงเทพฯ
พอไปอยู่กรุงเทพฯ พี่ต้องห่างจาก “เค้า” และเพื่อนที่บ้าน
แม่ก็ไม่มีเวลาให้ (โชคดีที่น้องพี่เป็นเด็กดีใฝ่เรียนเลยไม่เสียคนแบบพี่)
ผลการเรียนพี่เริ่มแย่ พอแม่รู้แม่ก็บ่น พี่เคยหอบเสื้อผ้าหนีกลับไปหาพ่อ
แต่ก็ถูกส่งกลับไปอยู่กับแม่เหมือนเดิม พี่เริ่มเก็บกด เพื่อนแม่ก็ไม่ให้คบ
แฟนก็ไม่ให้มี พี่เลยหาทางออกด้วยการ “ฆ่าตัวตาย”
(เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี เด็กๆอย่าทำตาม)
แต่โชคดีที่มีคนช่วยไว้ทัน นึกย้อนไปตอนนั้นพี่เสียใจทุกครั้ง
หลังจากรักษาตัวจนหายดี พี่กลับไปเรียนได้สักพัก
“พี่ท้อง” ต้องออกจากโรงเรียนกลางคัน
เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป คอยติดตามนะ
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
