ความเสียใจ อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่อย่างที่คิด
“เรื่องราวของคนอื่น เรามักจะใช้สมองมองปัญหา” ในขณะที่ “เรื่องราวของตนเอง มักกระทบจิตใจก่อนเสมอ”
เชื่อว่าหลาย ๆ คนคงเห็นด้วยกับแนวคิดนี้ ทุก ๆ เรื่องราวที่ประสบพบเจอในชีวิตเรา ล้วนแต่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกทั้งสิ้น ขึ้นอยู่กับว่าเรารู้เท่าทันความรู้สึกตัวเอง และทำความเข้าใจถึงเหตุและผลของเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เร็วแค่ไหน และในบ้างครั้งกว่าจะรู้ตัว เราก็เสียเวลาจมอยู่กับความเสียใจไปมากแล้ว
ประสบการณ์ตัวเองครั้งหนึ่งกับความผิดหวังในการส่งบทความวิชาการและได้รับการปฏิเสธจากวารสาร ต้องกล่าวก่อนนะคะว่าตั้งใจกับบทความนั้นเป็นอย่างมาก เพราะมีส่วนที่จะต้องใช้เพื่อสำเร็จการศึกษาการระเบียบของมหาวิทยาลัย การปฏิเสธพร้อมด้วยคอมเม้นจากกรรมการทำเอาเราน้ำตาตก ประกอบกับความกังวลว่าจะจบไม่ทันในเทอมนั้น
เครดิตภาพ pixabay.com
การได้ระบายความรู้สึกเสียใจ ผิดหวังให้ใครสักคนได้ฟังอาจช่วยให้เราเบาลงได้บ้าง ภาระของผู้ฟังเลยตกเป็นของพี่ชาย สิ่งที่พี่ทำในวันนั้นคือ การฟังเราพูดไป ร้องไห้ไปอยู่นานมาก และเมื่อเราพูดจบ “พี่รู้นะว่าเสียใจ ... แล้วนี่น้องรู้ข่าวหรือยัง ลุงเสียแล้วนะเมื่อเช้านี้ ที่บ้านป้าทางนี้กำลังยุ่งเลย นี่พี่ก็กำลังกลับบ้าน แล้วได้ดูข่าวเมื่อวานไหม มีกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบกราดยิงกลุ่ม ชรบ. ตาย 15 ศพ พี่ว่าญาติพวกเขาคงกำลังเสียใจอย่างอธิบายไม่ได้เลยนะ เหตุการณ์มันเลวร้ายมาก”
เครดิตภาพ pixabay.com
สิ้นเสียงพี่... “ฉันตื่น” ตื่นขึ้นจากความเสียใจ ผิดหวังกับเรื่องการถูกปฏิเสธ มันเป็นเรื่องเล็กน้อยมากเมื่อเทียงกับสิ่งที่พี่เล่ามา เรารู้สึกว่าเรื่องของเรา ปัญหาของเรา มันใหญ่เสมอ ซึ่งเราไม่รู้เลยว่าคนอีกกี่แสน กี่ล้าน ที่กำลังเจอปัญหาหนักหนายิ่งกว่าเรา สูญเสียยิ่งกว่าเรา ทุกครั้งที่คุณรู้สึกผิดหวัง เสียใจ เชื่อเถอะว่าไม่ใช่คุณคนเดียวที่เผชิญมันอยู่ หลังจากที่คุณรับรู้มันด้วยใจแล้ว จงใช้สมอง ใช้สติ ในการมองปัญหา และเวลาตัวเองในการรับมือกับมัน
“ความเสียใจที่เจอ อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่อย่างที่เราคิด”
เครดิตรูปภาพ pixabay.com
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
