Blockdit Logo (Mobile)
เรื่องเล่าสงครามเกาหลี
•
27 พ.ค. 2020 เวลา 15:26
#จดหมายถึงลูกฉบับที่7
วันที่ 27 พฤษภาคม 2563
กฤต...ลูกรัก
เมื่อคืนวาน หลังจากพ่อได้ส่งจดหมายถึงลูก โดยมีข้อความบางส่วน ได้พาดพิงถึง ส.อ.พยัคฆ์ สิงห์ทองวรรณ์ ได้พบโพสต์การพบร่างที่สูญหายระหว่างการรบในสงครามเกาหลี ของ ส.อ.พยัคฆ์ ก็ขอแสดงความดีใจกับคุณพ่อพยัคฆ์ด้วยครับ พ่อได้กลับสู่อ้อมกอดของครอบครัวแล้วครับ และขอแสดงความดีใจกับทายาทของคุณพ่อมา ณ โอกาสนี้ครับ
เอกสารแจ้งพบร่างผู้สูญหายในสงครามเกาหลี
ครอบครัว"สิงห์ทองวรรณ์"
ลูกคงได้อ่านจดหมายฉบับที่แล้ว พ่อคิดว่าลูกคงมีความคิดเห็นคล้ายพ่อ คือ ให้ความสำคัญในการพูดคุยเจรจา ปรึกษาหารือเมื่อเกิดความเห็นที่แตกต่างกัน และยอมรับในความแตกต่างของกันและกัน เคารพในสิทธิที่ของบุคคล สิทธิเราพึ่งมีได้ตราบเท่าที่ไม่ละเมิดสิทธิของบุคคลอื่น
สิ่งที่ปู่ได้ประสบพบเจอมาในสงครามเกาหลี แล้วพ่อได้สืบค้นเพื่อนำมาเล่าให้ลูกฟัง บางแง่บางมุมอาจเป็นสิ่งเตือนใจลูก ทั้งในสิ่งที่่ควรประพฤติและไม่ควรประพฤติ อยากให้ลูกได้ไตร่ตรอง คัดกรอง แยกแยะ ประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ สถานที่ และบุคคล ก็จะเป็นประโยชน์ต่อตัวลูกมิใช่น้อย
ตามพ่อมาสู่สมรภูมิเกาหลี หลังจากผ่านวันที่ 1 มีนาคม 2496 ไปอีก 10 วัน (ช่วงนี้จะสังเกตได้ว่าการปฏิบัติการรบทั้งฝ่ายเราและฝ่ายข้าศึก จะมีรอบการปะทะอยู่ประมาณ 7-10 วัน)
วันที่ 11 มีนาคม 2496 เวลา 23.00 น. หมวดรบพิเศษของกองพันทหารไทย ได้เคลื่อนที่เข้าสู่ที่หมายอย่างเงียบ ๆ โดยมีหมู่ลาดตระเวณจากกองร้อยที่ 1 และกองร้อยที่ 2 เคลื่อนที่ตามออกไปวางกำลังคุ้มครองการถอนตัว ฝ่ายเราเข้าตีที่ตั้งหมู่คอยเหตุของข้าศึก และถอนตัวกลับมาได้ไม่มีการสูญเสีย
เป็นเหตุการณ์ที่ได้จากหนังสือ “ประวัตินักรบไทยในสงครามเกาหลี” ที่นี่พ่อจะพาไปดูรายละเอียดปลีกย่อยที่สะท้อนภาพการปฏิบัติการของทหารไทยที่อยู่ในเหตุการณ์จริงว่ามีการเตรียมตัวก่อนปฏิบัติการ ขณะปฏิบัติการ และหลังปฏิบัติการอย่างไร (เหมือนไปนั่งอยู่ในห้องยุทธการเลยไหมลูก)
ลองมาฟังคุณปู่พลตรีอัมพร คัมภิรานนท์ ยศขณะอยู่ในสนามร้อยโท ผบ.หมวดปืนกลหนัก (กองร้อยเดียวกับปู่ของลูกเลย) อาสาเป็นผู้บังคับหน่วยหมวดรบพิเศษของกองพันทหารไทย “ที่จริงโดยตำแหน่งผมเป็นรองผู้บังคับหมวดแบบอยู่กับที่ ผมไม่ชอบเลยสมัครเป็นหน่วยกล้าตาย ต้องเป็นพวกกล้าๆ ออกบ้า ลุยๆ แล้วก็เข้าสนาม”
พลตรีอัมพร คัมภิรานนท์ ปัจจุบัน
คุณปู่กล่าวประสบการณ์ครั้งแรก “การออกแนวรบครั้งแรกพอไปถึงเขาก็บอก ห้ามขึ้นไปเดินบนชายภูเขา เพราะฝ่ายข้าศึกมองเห็นแล้วจะยิงมา แต่ลูกน้องผมคนใส่เสื้อยันสีแดงอยากลองของ ไปเดินที่ชายเขา ยอดเขา พักเดียวลูกระเบิดมาเลย ตูม! ตูม! ตั้งแต่นั้นมา ไม่มีใครขึ้นไปที่ยอดเขา อยู่แต่ในคูรบ”
คงพอให้ลูกได้ทราบถึงที่มาของหน่วยกล้าตายหรือ Ranger Platoon ซึ่งจะมีบทบาทมากในสถานการณ์วันที่ 11 มีนาคม
หน่วยกล้าตายหรือ Ranger Platoon (1)
หน่วยกล้าตายหรือ Ranger Platoon (2)
คุณปู่อัมพรได้ระลึกถึงวันแห่งความทรงจำว่า “ตอนจะเข้าตีแบบโฉบเฉี่ยว จะขึ้นเครื่องบิน บินดูสถานที่ที่เราจะเข้าตี ขึ้นไปก็ต้องดูทิศ เหนือ ใต้ ถ้าจะอยู่ฝั่งนี้ต้องไปดูฝั่งโน้น ตอนเข้าตีนายถามว่า คุณจะเอาใครเป็นกองหนุน หน่วยผมเป็นตัวเข้าตีตรงกลาง ผมก็เอาเพื่อนผม ร้อยโทประดิษฐ นิลศรอยู่ขวา และเพื่อนผมอีกคนอยู่ซ้าย ถ้าเกิดเหตุการณ์อะไร 2 กองร้อยหนุนซ้าย ขวาเข้าไปช่วย
รับแผนการเข้าตีจากกองพลทหารราบที่ 2 สหรัฐ
วันนั้นผมก็เข้าจุดหมายที่นายสั่งให้เข้าตี แต่ตอนเข้าตีเรามองไม่เห็นกองหนุน อยู่ตรงไหนไม่รู้ เพราะแนวรบมันกว้างมากเป็นแนวยาว แต่รู้ว่ามีกองหนุนเพื่อนผมอยู่ ซ้าย ขวา ก็บอกกับเพื่อนสนิทที่เป็นกองหนุนว่า ถ้าผมตายก็เอาศพผมกลับบ้านให้ได้ก็แล้วกัน เราต้องเอาเพื่อนที่ไว้ใจที่สุด”
ซักซ้อมแผนก่อนเข้าตี้
ลูกคงได้คำตอบว่า ทำไมทหารถึงรักกัน ในสนามรบไม่มีใคร มีแต่เพื่อนเราจึงต้องไว้ใจซึ่งกันและกัน เรียกว่ามองตาก็รู้ใจ ฉะนั้นคำว่า “สหายร่วมรบ” บางทีพ่อคิดว่ามีเหตุผลมากกว่าคำว่า “เพื่อนตาย”
ครั้งหนึ่งปู่ยุ้ยของลูก ได้เคยเล่าให้พ่อฟังถึงการเข้าตีข้าศึก ได้มีการปะทะกันแต่หน่วยของปู่อยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบ ผบ.หน่วยของปู่จึงวางกลยุทธ แบ่งทหารออกเป็น 2 ชุด ให้ชุดแรกยิงกดดันข้าศึก ส่วนชุดที่สอง ให้ไถลตัวไปตามธารน้ำแข็ง โดยเอาดาบปลายปืนแทงน้ำแข็งแล้วเสือกตัวในท่านอนไปข้างหน้า หาตำแหน่งที่ได้เปรียบในการยิงตอบโต้ข้าศึก เพื่อลดประสิทธิภาพการยิงของข้าศีก และเปิดโอกาสให้ชุดที่หนึ่งถอนตัว
ดาบปลายปืน ปลย.บ.88 หรือ M 1 Garant US.ที่ใช้แทงธารน้ำแข็ง
ลูกจะเห็นว่าในการรบไม่ใช่จะมีอาวุธดี มีคนมากเพียงเดียวอย่างหรือสองอย่าง สิ่งที่ต้องมี คือ จินตนาการทางการรบ สิ่งนี้เป็นสิ่งที่รักษาตัวรอด และรักษาทีมได้ หรือที่ทางทหารเรียกว่า “กลยุทธ”
สำหรับเหตุการณ์ในวันที่ 11 มีนาคม ถือว่าจบสถานการณ์โดยไม่มีการสูญเสีย แต่สามารถสร้างความกวนใจให้ข้าศึกได้พอสมควร และเป็นการยืดเส้นยืดสายให้กับทหารไทยได้มีกำลังใจฮึกเหิมขึ้น หลังจากที่ตั้งรับเพียงอย่างเดียว
คราวหน้านับจากวันที่ 11 อีก 6 วัน มาติดตามเหตุการณ์ที่การจัดหนัก จัดเต็ม ของข้าศึก ลูกลองดูซิว่ากลยุทธของข้าศึกแพรวพราวขนาดไหน ถ้าจะบอกว่าสุดยอดกลศึกก็พอจะพูดได้ไม่อายปากทีเดียว
เอ้า..เข้านอนได้แล้วลูก
พ่อรักลูกนะครับ
กบ ธรรมกิจ
โฆษณา