9 มิ.ย. 2020 เวลา 02:03 • ปรัชญา
"ฟิวส์แฟน" หลายๆท่านได้ยินคำนี้นึกถึงอะไรกันบ้างครับ ตอนจีบกันใหม่ๆ ตอนพูดจาหวานๆยิ้มร่าเริง ตอนออดอ้อนกันงอนง้อกันหรือเปล่าครับ
ชีวิตคู่พออยู่กันไปซักพักสิ่งเหล่านี้ค่อยจางหายไปกันหรือเปล่า จำอาการหัวใจพองโตกันได้ไหม เดียวนี้ทำไมไม่รู้สึกเลยมีแต่ความห่อเหียวหัวใจไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหนความรู้สึกเหล่านี้ แอดเองแต่งงานมา16 ปีอยู่ด้วยกันมาก่อนหน้าอีกก็เรียกได้ว่า น่าจะอยู่กินกันมา 20 ปี ได้มีลูก1คนกำลังเข้าวัยรุ่นตอนต้น
ตอนนี้มานั่งคิดเหมือนไร้สาระไปหรือปล่า แต่เอาจริงๆแอดคิดว่ามันไม่ได้ไร้สาระเลย มันเป็นเรื่องสำคัญมากๆสำหรับชีวิตคู่ มันคือเรื่องของความสุขในครอบครัว เพิ่มบรรกาศแห่งความรักลดปํญหาการนอกใจ ปัญหาสังคมการหย่าล้าง
ไม่รู้ว่าหลายๆท่านคิดเหมือนกันกับแอดไหม โดยธรรมชาติทุกคนย่อมอยากอยู่ในที่ๆเรามีความสุขทุกคน อยากวิ่งหนีจากความทุกข์ แต่ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็แล้วแต่ ทำให้เราต้องจมอยู่กับความทุกข์มันจะเป็นเรื่องของการทนอยู่แล้วจะมีคำถามต่อมาว่าทำไมต้องทนแล้วต้องทนอีกนานแค่ไหนสุดท้ายคงไม่พ้นเลิกรากันไป เราไม่รู้หรอกว่าเราจะไปเจอใครที่ทำให้หัวใจเราพองโตเพราะความรู้สึกดีๆเมื่อไหร่แล้วจะพัฒนาต่อไหม
แอดเลยอยากฝากคำนี้ไว้"ฟิวส์แฟน" ให้นึกถึงวันเวลาแห่งความสุขความยากลำบากที่เคยผ่านมาด้วยกันดูแลกันรักษาความรู้สึกและหัวใจของคู่ชีวิต เรื่องข้างนอกอย่าเอาเข้ามาเป็นตัวบันทอนความรู้สึกอารมณ์และเวลาของครอบครัว
เมื่อกลับเขามาให้เข้ามาชาร์จแบตเตอรี่ด้วยความรัก ให้มันมีแค่เรื่องของเราครอบครัวของเราก่อนเป็นแฟนเป็นอย่างไรกอดกันหอมแก้มกันรู้สึกดีๆต่อกันสุดท้ายรักกันแล้วเราจะไม่จากกัน
โฆษณา