นิทานล้านบรรทัด 2
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในป่าแห่งหนึ่ง
มีเพื่อนรักสองคน คือ กระรอกกับกระต่าย
ทั้งสองเกิดไปหลงรักสาวคนเดียวกันจึงเกิดเป็นรักสามเศร้าขึ้น ทั้งคู่ตัดสินไม่ได้ว่าใครควรจะเป็นผู้เสียสละในเกมความรักนี้ จึงตกลงกันว่าจะให้กระแตสาวที่หมายปองเป็นคนตัดสินใจ
ซึ่งกระแตก็รักและผูกพันกับทั้งคู่มากจนยากที่จะเลือก
เธอจึงตัดสินใจให้ทั้งคู่ประลองปัญญากัน โดยเธอจะตั้งคำถามขึ้นมา ใครที่ทายถูกก็จะได้รับความรักจากเธอ
เธอตั้งคำถามว่า " สิ่งนี้คืออะไร ? "
คำใบ้ก็คือ มันเป็นของที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ มีส่วนผสมของแป้ง คนทำจะหยิบแป้งมาปั้นเป็นก้อนกลมก่อนจะนวดและแผ่แป้งออกเป็นแผ่น เพื่อนำไปทอด จากนั้นก็ใส่เนย และจบขั้นตอนด้วยการโรยน้ำตาลกับนมข้น
" ข้ารู้ สิ่งนี้มนุษย์เรียกว่าลอตเตอรี่ " กระรอกตอบ
" ผิดแล้วเจ้ากระรอก ลอตเตอรี่ มันคือผักที่มีพุ่มเขียวๆ รวมเป็นกลุ่มช่อหนามีสีเขียวเข้ม รสชาติหวานกรอบ ที่มนุษย์ชอบเอาไปผัดต่างหาก " กระต่ายแย้ง
" ไม่ใช่ นั่นมันบล็อคโครี่
ลอตเตอรี่ คือสโมสรแห่งหนึ่งที่มีคนมารวมตัวกันเพื่อจัดงานการกุศล มีอยู่ทุกจังหวัดเลยนะ " กระแตแย้งกลับ
" ไม่ใช่ นั่นมันโรตารี่ " เสียงหนึ่งแย้งออกมา
" คุณเป็นใคร ? " กระแตถาม
" ผมก็คือคนเขียนนิทานเรื่องนี้ครับ พวกคุณกำลังเข้าใจผิด ลอตเตอรี่ คือ การ์ดความจำที่เราใส่ไว้ในกล้องถ่ายรูป มีตั้งแต่ 16 กิ๊ก 32 กิ๊ก 64 กิ๊ก ต่างหากล่ะ "
นิทานยังไม่จบแค่นี้
เพราะนี่คือนิทานล้านบรรทัด
แต่คนที่จะแต่งเรื่องนี้ต่อคือผู้อ่านทั้งหลาย
ขอเชิญคนอ่านมาเขียนนิทานเรื่องนี้ต่อหน่อย
ช่วยตอบนิดนึงว่าสิ่งที่ผมตอบมามันถูกไหม ?
" ลอตเตอรี่ คือ การ์ดความจำที่เราใส่ไว้ในกล้องถ่ายรูป มีตั้งแต่ 16 กิ๊ก 32 กิ๊ก 64 กิ๊ก " เชิญคนต่อไปครับใครจะมาต่อ
** อยากอ่านให้สนุกควรอ่านทุกเม้นต์นะครับ เพราะมันต่อเนื่องกัน **
    วีระ กลีบพิพัฒน์
    ลอตเตอรี่ คือ ครูคนหนึ่งที่โหนกระแส ละทิ้งอุดมการณ์จริยธรรม เหลือแต่โลภ โกรธ หลง 55