4EVER The Series
Episode 1
Part 1
ณ ออฟฟิศย่านพร้อมพงศ์
“เมื่อเช้าพรีเซ็นต์งานได้เยี่ยมเลยนะ ผมชอบมากเลย ทำได้ดีมากนะคุณ” ผู้อำนวยงานฝ่ายบริหาร
พูดชมแชมป์หลังเดินออกมาจากห้องประชุม
“ขอบคุณที่ให้โอกาสผมนะครับ” แชมป์กล่าวตอบอย่างถ่อมตัว
แชมป์เข้าทำงานบริษัทนี้หลังจากเรียนจบ ได้รับโอกาสก้าวหน้าในหน้าที่การงานมาโดยตลอด และหลังจากที่ไปเรียนโทเพิ่มเติมจนจบ แชมป์ก็ถูกโอนย้ายมาอยู่หน่วยงาน MD Office
ทำหน้าที่รวบรวมงาน ข้อมูลต่างๆ เพื่อสรุปและนำเสนอผู้บริหาร โดยมีพี่ฟาที่ทำหน้าที่เป็นเลขานุการผู้บริหารเป็นหัวหน้างานโดยตรงของแชมป์
“พี่ฟา ดื่มกาแฟไหม ผมจะโทรสั่งให้” แชมป์พูดขึ้นหลังเดินมาจากห้องประชุมกำลังจะกลับไปนั่งที่โต๊ะ
พี่ฟาแหงนหน้าขึ้นจากคอมพิวเตอร์มองแชมป์แล้วยิ้ม
“พี่ขออเมริกาโน่ร้อน นะแชมป์ ขอบคุณมากนะคะ”
“คนอื่นๆ มีใครเอากาแฟเพิ่มด้วยไหมครับ” แชมป์เอ่ยถามทุกคนในแผนก
“เดี๋ยวช่วงบ่ายพี่ฟาขอนัดประชุมทุกคนนะคะ มีข่าวดีและข่าวร้ายมาแจ้งจ้า”
“มีข่าวว่าจะมีคนโดนย้ายนะ” เพื่อนคนนึงมากระซิบให้แชมป์ฟัง
“ห่ะ ย้ายเลยเหรอ” แชมป์ทำน้ำเสียงตกใจ
แชมป์หยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความหาปอนด์
LINE
Champ#ไงมึง เป็นไงบ้าง มีอาหารอยู่ในตู้เย็นนะ เอามาเวฟกิน เดี๋ยวกูรีบกลับบ้านไปอยู่เป็นเพื่อน
Pond#เวฟกินละมึง ว่าจะออกไปเดินห้างหน่อย ไปเจอกันข้างนอกม่ะ
Champ#ตามนั้นนะ เดี๋ยวชวนเบนซ์กับปลาไปด้วย
Pond#กูไปห้างแถวที่ทำงานมึงแหละ แล้วเจอกันนะ
...
Condo ย่านบางนา
เบนซ์ตื่นมางัวเงีย สภาพเตียงที่ผ่านศึกหนักมาเมื่อคืนทำเอาตัวเบนซ์เองเซ็ง
“ทำไมแม่งเลอะแบบนี้ว่ะ” เบนซ์บ่นกับตัวเองพลางหยิบกระป๋องเบียร์ ซองถุงยางใส่ถังขยะ ดึงปลอกหมอน ปลอกที่นอนเพื่อเตรียมส่งแม่บ้านซัก เหลือบไปมองโทรศัพท์มีแจ้งเตือนข้อความเข้า เขาเปิดอ่าน
#ผมสนุกมากเลยพี่เมื่อคืน อยากเจอพี่อีกได้ไหมครับ
เบนซ์อ่านข้อความดังกล่าวแล้วยิ้ม ก่อนที่เขาจะกดลบและ blocked ไป เป็นอีกหนึ่งคนที่เขาเองก็รู้สึกดีด้วย แต่เขากลับไม่อยากผูกพันลึกซึ้งกับใคร เบนซ์มักจะนัดเจอกับผู้ชายบนแอพอยู่เสมอ ครั้งหนึ่งที่เขาเคยแลกเปลี่ยนไลน์ไอดีกับคนนึงไป ผลคือ เขาถูกตาม ตอแย จนเบนซ์เองรำคาญและไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้ ทำให้หลังจากนั้นมา เขามักจะไม่แลกเปลี่ยนไลน์ไอดีกับใคร
นอกจากพูดคุยผ่านแอพอย่างเดียว เขาลุกขึ้นไปอาบน้ำชำระร่างกาย และแต่งตัวพร้อมออกไปข้างนอก
LINE Group
Champ: เย็นนี้ใครว่างมากินข้าวกัน ปอนด์รออยู่ที่เอ็มควอเทียร์
Pla: กี่โมงอ่ะ ขอสักทุ่มได้ไหม มีส่งขนมกับคุยเรื่องแต่งร้าน
Benz: แจ้งเวลามาได้เลย ว่างตัลลอด
Champ: งั้นทุ่มนึงที่เอ็มควอเทียร์นะ
Pond: OK
Pla: ตามนั้นนะ
Benz: อ่าเคร
เบนซ์กำลังนึกว่าเขาจะไปหาไรทำฆ่าเวลาก่อนถึงทุ่มตรง แต่คงต้องหาอะไรเพื่อเพิ่มพลังก่อนสำหรับช่วงสายของวัน เขานึกถึงร้านกาแฟที่บาริสต้าทักทายเขาเมื่อคืน ตั้งแต่ร้านเปิดมาเกือบเดือนก็ยังไม่เคยลงไปอุดหนุนเลยสักครั้ง
เมื่อไปถึงร้านเบนซ์ก็พยายามมองหาเมนูที่จะช่วยให้เขาอิ่มท้อง สักพักมีเสียงทักทายขึ้น
“สวัสดีครับ ให้ช่วยแนะนำเมนูไหมครับ” เสียงบาริสต้าคนเดิมเมื่อคืนดังขึ้น
“หิวอ่ะครับ อยากได้อะไรที่มันหนักท้องหน่อย” เบนซ์ตอบไป โดยสายตายังมองดูเมนูอยู่
“รับเป็นคลับแซนวิซอกไก่ไหมครับ” บาริสต้านำเสนอ
“ก็ได้ครับ ขอเพิ่มลาเต้เย็นอีกแก้วนึงนะครับ” เบนซ์หันไปตอบพร้อมควานหากระเป๋าสตางค์
“รับจ่าย QR Code ไหมครับ เหมือนผมจะลืมหยิบกระเป๋าตังค์ลงมา” เบนซ์ทำหน้าจ๋อยๆ
“รับครับ รึมาจ่ายคราวหน้าก็ได้นะครับ” บาริสต้ายิ้ม
“ไม่กลัวโดนผมชักดาบ”
“ไม่กลัวคร้าบ ดูคุณลูกค้าไม่น่าจะใจร้าย” บาริสต้ายิ้มตาหยีตอบรับ
“ดาบไม่ใหญ่อ่ะดิ” เบนซ์เอ่ยเบาๆ
“อะไรนะครับ”
“อ๋อ ป่าวๆ ผมจ่ายด้วย QR นี่ละ”
….
Bakeryland ทาวน์อินทาวน์
“ช่วงเย็นนี้เพื่อนปลานัดไปเจอ พี่หนุ่มไปกับปลาไหม” ปลาพูดกับหนุ่มที่กำลังเลือกแป้งและวัตถุดิบส่วนผสมต่างๆ เพื่อทำขนมส่งลูกค้า
“ไปแล้วก็ต้องกลับมาอบขนมต่อ ไม่เหนื่อยเกินไปเหรอ เมื่อวานก็ไปเจอกันมาแล้วทั้งวันนะ”
หนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
“ช่วงนี้ต้องสนใจปอนด์หน่อย เพราะพึ่งอกหักมา สงสารน้อง” ปลาแย้งกลับไป
“งั้นพี่ขอตัวนะ พี่เหนื่อยๆ อยากพัก” หนุ่มตอบกลับไป
“งั้นเดี๋ยวปลาซื้อกับข้าวไปเก็บไว้ให้ แล้วเดี๋ยวแวะกดเงินไปจ่ายค่ามัดจำร้าน”
ปลาตอบกลับไปโดยไม่ได้สังเกตอาการของแฟนตัวเองที่ไม่ค่อยพอใจนัก เพราะใกล้จะเปิดร้าน
เขาสองคนมีเรื่องที่ต้องทำต่างๆ มากมาย หนุ่มเองก็อยากให้ปลากลับมาโฟกัสในเรื่องการเปิดร้าน
มากกว่าเพื่อน แต่เขาเลือกที่จะเงียบเพราะคิดว่าน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
“พี่หนุ่มเตรียมเอกสารที่จะทำสัญญาเช่าพร้อมแล้วใช่ไหม” ปลาถาม
“พี่เตรียมมาครบแล้ว ปลาเหลือต้องซื้ออะไรเพิ่มไหม ของพี่ครบแล้ว”
“ไม่มีอะไรแล้ว เดี๋ยวเราเอาของไปเก็บ แล้วก็ไปทำสัญญากันต่อนะ”
เบนซ์ขับรถเขาซอยเล็กๆ วนหาที่จอด สถานที่นึงที่เบนซ์จะมาเพื่อผ่อนคลายเวลาเบื่อหน่าย
หรือต้องการฆ่าเวลาก็คือ”ซาวน่า” เบนซ์มาที่นี่บ่อยจนคุ้นเคยทุกซอกทุกมุม
หลังจากหาที่จอดรถเสร็จเขาแวะซื้ออุปกรณ์ที่จำเป็น หมากฝรั่งและถุงยาง
พร้อมกับออนไลน์แอพนัดต่างๆพร้อม
“หวัดดีครับ วันนี้มาเร็วนะครับ” เสียงรีเซฟชั่นทัก เบนซ์ยิ้มตอบกลับไป
เขายื่นเงินชำระค่าเข้าแล้วหยิบกุญแจล็อคเกอร์มา ตรงไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
เป็นนุ่งผ้าขนหนูผืนเล็ก เบนซ์เลือกอาบน้ำชำระร่างกาย แล้วเดินเข้าไปห้องซาวน่า
เขาปลดผ้าขนนุ่งออกเพื่อให้ร่างกายสัมผัสไอร้อน ก่อนจะหลับตาลงเพื่อผ่อนคลาย
แต่เขาต้องสะดุ้งตื่นเพราะมีมือสากๆ มาสัมผัสต้นขาของเขา
“หุ่นดีนะครับ” ชายแปลกหน้าทักเบนซ์ก่อน
“ขอบคุณครับ”
เบนซ์ตอบพลางพลักมือที่กำลังรุกคืบเข้าไปออก
“สนุกกันไหมครับ” ชายแปลกหน้าเสนอ
เบนซ์ส่ายหน้าปฎิเสธ เพราะยังไม่ถูกใจ
“งั้นผมไม่รบกวนนะครับ”
“ขอโทษด้วยนะครับ”
เบนซ์ขอโทษแล้วลุกออกจากห้องซาวน่าไป เขามองเห็นบ่อแช่จากุชชี่ว่างอยู่เขาจึงตัดสินใจลงไปแช่ตัวต่อแบบเซ็งๆ
...
ที่ห้องประชุม
แชมป์เดินเข้าห้องช้ากว่าใครเพราะเขามัวแต่ส่งอีเมลล์ให้ลุกค้า
“อ้าวแชมป์มาพอดี พี่มีเรื่องจะแจ้งแชมป์โดยตรงเลยจ๊ะ”
เสียงพี่ฟาดังขึ้นเมื่อเห็นแชมป์เปิดประตูเข้ามา
“คือยังงี้นะ พอดีฝ่ายต่างประเทศแจ้งมาว่า จะมีผู้บริหารชาวญี่ปุ่นย้ายมาทำงานกับเรา
อาทิตย์หน้าเขาเคยมาทำงานกับเราเมื่อปีที่ก่อนโน้น
แล้วทางฝ่ายต่างประเทศคนที่ดูแลตำแหน่งผู้ช่วยเขาลาคลอดพอดี
ทางโน้นเห็นว่าน้องแชมป์ภาษาอังกฤษดี ภาษาญี่ปุ่นก็พอได้ด้วย
เลยติดต่อมาทางผู้อำนวยการเพื่อขอให้ไปช่วยงาน
แต่แค่ชั่วคราวนะแชมป์ เดี๋ยวคนเดิมลาคลอดเสร็จ ก็กลับมาทำงานที่เดิม
แชมป์ติดอะไรไหมจ๊ะ”
พี่ฟารัวกระหน่ำ แชมป์ที่ยังงงอยู่เอ่ยตอบไป
“งานเลขา เขาไม่เลือกผู้หญิงเหรอพี่ฟา”
“อ๋องานนี้ แชมป์ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยจ๊ะ เดี๋ยวพวกตารางงาน นัดหมายมีคนทำให้อยู่นะ”
พี่ฟาอธิบายเพิ่มเติม
“อ๋อ ครับ แต่พี่ฟาคิดว่าผมจะทำได้เหรอ” แชมป์ยังคงไม่แน่ใจ
“ทำได้สิ มีอะไรที่แชมป์ทำไม่ได้ จริงไหม” พี่ฟายิ้ม แต่ในใจแชมป์กลับฝ่อ
ร้านอาหารแห่งหนึ่งใน Helix
ปลา: ไงปอนด์วันนี้ทำไรมา
ปอนด์: ซื้อของ ช้อปปิ้ง ตัดผม
เบนซ์: ดูมึง happy นะ
ปอนด์: ถ้าอยู่ห้องคงเศร้าคงเซ็งอ่ะมึง ว่าแต่มึงเหอะไปไหนมา ผมเปียกเลย
แชมป์: กูว่ามันไปซาวน่ามา
เบนซ์: รู้ดีเกินไปแระมึง
ปลา: ยังไม่เลิกเที่ยวแบบนี้อีกเหรอ เดี๋ยวติดโรคนะ จะลำบาก
เบนซ์: แค่แก้เหงานะคุณเจ้
ปอนด์: แก้เงี่ยนนะสิอย่างมึง
เบนซ์: อ่ะ อีอ้วนนิ
ปอนด์: ใครอ้วน ไม่มีแล้วจ้า วันนี้พึ่งจรดปากกาเซ็นสมัครฟิตเนสไป Six Pack กำลังจะมาจ้า แล้วได้กี่ไม้
เบนซ์: ไม้เดียว รีบมาหาพวกมึงนี่แหละ ไม่งั้นได้อีกไม้ละ
แชมป์: เหี้ยว่ะมึงอ่ะ เออไอ้ปอนด์กูจะค่อยดูว่ามึงจะเล่นได้สักกี่วัน ฟิตเนสมึงอ่ะ เอ่อพวกมึงวันนี้กูโดนย้ายงานว่ะ
ปลา: ย้ายไปทำไร
แชมป์: ไปเป็นผู้ช่วยผู้บริหารจากญี่ปุ่น แค่ชั่วคราวนะแทนคนลาคลอด
เบนซ์: ผู้ชายหรือผู้หญิงว่ะ
แชมป์: ผู้ชาย
เบนซ์: เครมเลยมึง
แชมป์: กูไม่ใช่มึงนะที่จ้องแต่เรื่องอย่างว่า
ปอนด์: เออกูคุยกับพี่ทำงานเก่า เขาให้กูไปทำงานด้วยนะ บริษัทอยู่ตรงสาทรเริ่มงานอาทิตย์หน้านี่ละ
ปลา: โชคดีนะ ไม่ต้องตกงานนาน
ปอนด์: จะได้ไม่มีเวลาฟุ้งซ่านก็ดีเหมือนกัน แล้วร้านขนมแกละว่าไง
ปลา: ทำสัญญาเรียบร้อยละ เหลือแค่ตกแต่งนิดหน่อยก็เปิดขายได้แล้ว
แชมป์: ดีใจด้วยนะปลา ได้ทำตามฝันแล้ว
เบนซ์: แล้วทำไมพี่หนุ่มไม่มากินข้าวด้วยกันอ่ะเจ้
ปลา: เห็นบอกว่าเหนื่อยๆ อยากพัก ช่วงนี้พี่หนุ่มทำหลายอย่าง ก็เลยไม่อยากขัดใจแก นี่ว่าจะขอตัวกลับเร็วนะ เกรงใจพี่หนุ่มเขา”
แชมป์: เดี๋ยวกินข้าวเสร็จก็กลับกันแล้วละ ไม่ไปไหนต่อแล้ว
ปอนด์: เออแชมป์ วันนี้กูกลับไปนอนห้องกูละนะ
แชมป์: ไหวนะ
ปอนด์: ไหวสิ
เบนซ์: ไปนอนเป็นเพื่อนได้นะ
ปอนด์: ไม่เอาอ่ะ มึงนอนกรน
เบนซ์: อะไรนะ!!
ทั้งสี่คนที่เหลือหัวเราะออกมาลั่นร้าน เพราะคนที่ขึ้นชื่อเรื่องนอนกรนคือปอนด์
ภาพงานรับน้องสมัยเรียนที่ทั้งสี่คนนอนด้วยกัน แล้วสามคนต้องลุกขึ้นมาเล่นเกมส์เพราะฟังเสียงกรนของปอนด์จนนอนไม่หลับ
to be continued Episode 1 Part 2
The Helix Dining, The Emquartier Bangkok
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
