"รองเท้าพ่อ เก่ามาก"
ในวันที่พ่อเสีย และพวกเราต้องนำชุดมาแต่งตัวให้พ่อ เพื่อนำพ่อส่งลงโลงสวดพระอภิธรรม
ผมพึ่งสังเกตเห็นว่า รองเท้าพ่อเก่ามาก จึงถามแม่ว่า
"แม่ รองเท้าคู่ใหม่ ทำไมไม่เอามาใส่ให้ พึ่งซื้อให้ไม่ใช่หรอ"
แม่ตอบกับมาว่า "พึ่งซื้ออะไร มึงซื้อให้เค้ามาหลายปีแล้ว มีคู่นี้คู่เดียวที่ใส่ทำงาน"
แม่บอกผมว่า พ่อไม่อยากให้ผมเสียเงิน และพ่อก็ไม่ซื้อด้วยเงินตัวเองเพราะประหยัด
ผมเลยบอกแม่ว่า งั้นเด่วผมไปซื้อใหม่มาใส่ดีกว่า
แม่พูดว่า "ซื้อทำไม ซื้อตอนนี้จะมีประโยชน์อะไร พ่อมึงไม่ได้ใส่ไปไหนแล้ว"
ประโยคนี้
มันทำให้ผมเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่ที่คอ
กลืนไม่ลง แน่นหน้าอก หูร้อน หน้าร้อน น้ำในตามันจะไหลออกมาให้ได้
ภาพเก่าๆในอดีตย้อนเข้ามาในหัวสมองที่มีอันน้อยนิด
ภาพที่พ่อพาผมไปซื้อรองเท้านักเรียนใหม่ทุกเทอม ภาพที่พ่อซื้อรองเท้ายี่ห้อดังคู่แสนแพงให้ใส่จะได้เท่าเทียมเพื่อนฝูง
ขณะที่ปัจจุบันผมซื้อแต่รองเท้าของตัวเอง ซื้อจนใส่ไม่ทัน ในขณะที่พ่อผม ใส่รองเท้าไปทำงานคู่เก่าไปทำงานทุกวัน เพราะภูมิใจที่ผมซื้อให้
ที่ผ่านมา เราคิดแต่เรื่องใหญ่ๆ เรื่องของคนนอกบ้าน เรื่องเล็กๆน้อยๆ ของคนในบ้านเราไม่ได้สนใจเลย คิดแต่ว่า พ่อมีแล้ว แม่มีแล้ว จนหลงลืมไป ว่าสิ่งของเหล่านั้น มันต้องมีการหมดอายุขัยตามกาลเวลาของมัน ดังเช่น สังขารของพ่อ
พ่อ แม่ ใครยังอยู่ดูแลให้ดี จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดาย เสียใจแบบผมนะ เวลามันย้อนกลับไปไม่ได้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
