พระรูปหนึ่งถูกสัมภาษณ์โดยนักข่าวจากนครนิวยอร์ก..
นักข่าวเริ่มต้นสัมภาษณ์ด้วยคำถามที่เตรียมมา "จากการเทศน์ครั้ง
ล่าสุดท่านพูดถึง "ความสัมพันธ์" กับ "ความผูกพัน" ผมสับสนระหว่างสองคำนี้ ขอคำอธิบายด้วยครับ.."
ท่านยิ้มพร้อมถามกลับ "มาจากนิวยอร์กใช่ไหม ?"
"ครับ" นักข่าวตอบ..
ท่านถามต่อ "ที่บ้านมีใครอยู่บ้าง ?"
นักข่าวรู้สึกท่านพยายามหลีกเลี่ยงคำถามด้วยการถามกลับในเรื่อง
ส่วนตัวตอบว่า "มีพ่อกับน้องชายสามคน น้องสาวหนึ่งคน ทุกคนแต่งงานแล้ว ส่วนแม่ล่วงลับไปแล้ว.."
พร้อมรอยยิ้มท่านถามต่อว่า
"ได้คุยกับพ่อบ้างไหม ?"
เห็นชัดว่านักข่าวเริ่มแสดงอาการรำคาญ..
ท่านถามต่อว่า "ครั้งสุดท้ายเมื่อไร ?"
"เมื่อเดือนที่แล้วมั้ง.." นักข่าวตอบ
"กับพี่น้องละ เจอกันพร้อมหน้าพร้อมตาครั้งสุดท้ายเมื่อไร ?"
เหงื่อผุดบนหน้าผากนักข่าวที่ดูเหมือนจะโดนสัมภาษณ์แทน "คริสต์มาสเมื่อ ๒ ปีที่แล้ว" นักข่าวตอบ..
"อยู่ด้วยกันกี่วัน ?" พระถาม..
นักข่าวปาดเหงื่อตอบว่า "๓ วัน"
"นั่งข้างๆ พ่อกี่ครั้ง ?" พระท่านถามต่อ นักข่าวเริ่มงงงวย อึดอัด ขีดเขียนอะไรบางอย่างบนกระดาษ..
ท่านถามต่อว่า "ท่านเคยทานข้าวกับพ่อไหม เคยถามพ่อไหมว่าท่าน
เป็นอยู่อย่างไรหลังจากไม่มีแม่ ?"
นักข่าวเริ่มหลั่งน้ำตา ท่านกุมมือนักข่าวพร้อมกล่าวว่า "อาตมาเสียใจถ้าทำให้เธอเจ็บปวดโดยไม่ตั้งใจ ไม่ต้องละอาย ไม่ต้องเสียใจ และนี่คือคำตอบ คุณสัมพันธ์กับพ่อ กับพี่น้อง แต่ขาดความผูกพัน ความผูกพันเป็นเรื่องของ "ใจสู่ใจ" นั่งด้วยกัน ทานอาหาร ด้วยกัน ใส่ใจต่อกัน สัมผัส กุมมือ สบตา ใช้เวลาร่วมกัน
นักข่าวกล่าว "ขอบคุณสำหรับบทเรียนอันล้ำค่าและยากที่จะลืม.."
นี่คือความจริงในปัจจุบันทั้งในครอบครัว ในสังคม ทุกคนต่างสัมพันธ์กันแต่ไม่ผูกพัน ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับเรื่องของตนเองและโลกส่วนตัว ขอให้เรารักษาสัมพันธ์และความผูกพันใส่ใจต่อกัน แบ่งปันและใช้เวลาอยู่กับคนที่เรารักในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ให้มากที่สุดตราบนานเท่านาน....
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
