เมื่อย้อนดู harry-potter ตอนฉันเป็นผู้ใหญ่
ขอบคุณรูปภาพจาก : https://teen.mthai.com/variety/65393.html
Harry potter.ย้อนกลับมาดูกันอีกครั้ง ทั้ง 7.2 ภาค ทำเอาคิดถึงเรื่องอดีตๆเมื่อวัยเด็ก ฉันอยากเป็นแม่มดบ้างจัง พอมาดูตอนวัยกลางคน ก็ตลกความคิดตัวเองเฉย นั่นมันในหนังนะ ไม่ใช่ความจริง
นั่นสิน่ะ พอโตขึ้นอะไรๆ ก็เปลี่ยน ที่ชัดสุดคงเป็นความคิด ตอนเด็กๆ เป็นพวกคลั่งไคล้ anime รักหนังสือทุกเล่ม อยากเอาเวลาว่างไปทำทุกอย่างที่ตอนเด็กโดนห้าม แต่เมื่อถึงเวลาวัยทำงาน เราโตขึ้นจริงๆ มันไม่เป็นแบบนั้นน่ะสิ
ก็อะไรที่อยากทำ มันทำไม่ได้สักอย่าง ดู anime.เหรอ ก็ไม่ว่าง งานที่ทำค้างพากลับบ้านอีกแล้ว จะอ่านหนังสือเหรอ แค่นอนหลับยังไม่ค่อยจะมีเวลา อยากไปนั่งโง่ๆ โดยไม่ต้องคิดอะไรเหรอ ฝันไปเหอะ สมองบ้านี่มันคิดเรื่องต่างๆ ตลอดเวลาเลยน่ะสิ จะซื้อหนังสือเดือนละ 2 เล่มเหรอ ตลกแหละ เดือน 2 เล่ม ราคาปาไปเกิน 500 บาท เก็บไว้จ่ายยามจำเป็นเถอะ เดี๋ยวเดือดร้อน แค่เล่มเดียว ก็ไม่อยากซื้อน่ะสิ
การเป็นผู้ใหญ่ มันยากแบบนี้นี่เอง ว่าแล้ว ทำไมผู้ใหญ่บอกเป็นเด็กสบายสุด ตอนเราเป็นเด็ก เราก็เถียงสุดๆ ในใจ สบายที่ไหน เด็กต้องเรียน งี่เง่าจริงๆ สอบก็เยอะ เห้อ
ขอบคุณรูปภาพจาก : https://www.gangbeauty.com/topic/107074
การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายจริงๆ เราไม่สามารถน่ารักได้อีกแล้ว ถ้าเราทำอะไรไม่ได้ความ เราต้องแกร่ง ต้องเข้มแข็ง ต้องสตรอง ต้องสามารถ ต้องพยายาม ต้องคิด ต้องทำ ต้องๆๆๆ อีกหลายอย่างเลย ถ้าวันนี้อยากบอกอะไรกับตัวเองในอดีต ก็คงเป็น ให้มุ่งมานะในทุกเรื่อง อย่าปล่อยเวลาให้ไร้ประโยชน์ แต่ถ้าให้บอกอะไรกับตัวเองในอนาคต ก็คงจะบอกให้สู้ๆ ผ่านอะไรมาก็เยอะ พยายามอีกต่อไปคงไม่เป็นไร และถ้าให้บอกอะไรกับตนเองในปัจจุบัน คงอยากบอกว่า จงต่อสู้ หาสิ่งที่เป็นตนเองให้เจอและรีบทำมัน เพราะในอนาคตเราจะได้ไม่ต้องย้อนกลับไปบอกตนเองว่าให้อย่าปล่อยเวลาให้ว่างเปล่าสิ เหมือนตอนนี้ที่เรากำลังนั่งบอกตัวเองในอดีตไงล่ะ
นั่งดู harry-potter.ตอนเป็นผู้ใหญ่ ถึงจะสนุกแค่ไหน มันก็ยังรู้สึกเหงาๆ จริงๆน๊า
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
