13 ส.ค. 2020 เวลา 07:36 • ปรัชญา
เรื่องของฉันไม่น่าฟังหรอกคุณจะเลื่อนผ่านไปเลยก็ได้้แต่ฉันขอเก็บบันทึกไว้ในความทรงจำ
ความคิดถึงไม่เคยจางหายแม้เวลาจะผันผ่านไปนานสักเท่าไร 12 สิงหาคม 2563 เวียนมาอีกครั้ง
ฉันจึงขอถือโอกาสนี้ในการเริ่มต้นเขียนละกัน
การเตือนความจำในเฟสบุ๊คระบุการกลับมาอีกครั้งของคำว่า.."คิดถึง"..ที่ฉันพยายามเตือนตัวเองในทุกๆปีและนั่นก็ไม่ใช่มีเพียงฉันคนเดียวเท่านั้นทุกๆความทรงจำของใครอีกหลายคนเกิดขึ้นพร้อมกันในวันนี้
ฉันเตือนตัวเองถึงการจากไปของใคนคนหนึ่งที่ฉันเรียกว่า"ยาย"คนเลี้ยงดูฉันแทนแม่ที่ต้องทำงานซึ่งฉันก็เข้าใจในบทบาทของความเป็นแม่ดีเสมอ
ฉันคิดถึงเพลงกล่อมนอน คิดถึงมือเกาหลัง
คิดถึงเรื่องเล่าในตำนาน คิดถึงเรื่องตลก ที่คนเล่าเองก็เล่าไปหัวเราะไปกว่าจะจบเรื่อง
เล่ามาถึงตอนนี้น้ำตาก็เริ่มไหล เวลามันไวเหลือเกิน ถ้ายายยังอยู่ป่านนี้คงได้เห็นเหลนแล้วหละ เหลนยาย1ขวบ10เดือนแล้วนะ คุยจ้อเลยทีเดียวรับรองยายไม่เหงาแน่นอน
ความคิดถึง ความทรงจำ หนูจำได้ไม่เคยลืม
ระลึกถึงเสมอ...รัก... #วันแม่แห่งชาติ 2563
โฆษณา