ทำไมเพลง 'I Will Survive' กลายเป็นเพลงขวัญใจชาวเกย์ ?
มีเพลงมากมายที่ชาวเกย์จัดให้เป็นเพลงในดวงใจ หรือเป็นเพลงชาติเกย์ (Gay Anthem) ตั้งแต่เพลงร่วมสมัยอย่าง Beautiful ของ Christina Aguilera หรือ Born This Way ของ Lady Gaga จนถึงเพลงแดนซ์คลาสสิกอย่าง Y.M.C.A. ของ Village People และ Dancing Queen ของ ABBA
แต่เพลงที่ไม่มีวันหลุดโพลใดๆ คือ I Will Survive เพลงดิสโก้ปี 1978 ของกลอเรีย เกย์เนอร์ (Gloria Gaynor) สตรีผิวสีชาวอเมริกัน หนึ่งในราชินีเพลงดิสโก้ (Queen of Disco) แม้ไม่เข้าใจเนื้อเพลง แต่น้ำเสียงและทำนองนั้นพอบอกผู้ฟังได้ว่า เพลงนี้ปลุกเร้าวิญญาณให้ฮึกเหิม ยิ่งถ้าเข้าใจว่า เนื้อเพลงหมายถึงคนที่ถูกคนรักทิ้งไป แต่สามารถลุกขึ้นใหม่ และเดินหน้าใช้ชีวิตที่เหลืออย่างภาคภูมิ ด้วยวลี "I Will Survive" หรือ "ฉันจะต้องรอด"
เรื่องราวทั้งหมด เริ่มที่ ดิโน เฟคาริส (Dino Fekaris) นักแต่งเพลงจากค่ายเพลงดัง โมทาวน์ เรคคอร์ดส์ (Motown Records) เขาทำงานที่นั่นตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1960 รวม 7 ปีได้ และยังเป็นนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง วันหนึ่งเขาถูกไล่ออก ดิโนถึงกับตั้งตัวไม่ถูก แต่ระหว่างกำลังคิดหาทางออก เพลงที่เขาเคยแต่งประกอบภาพยนตร์ บังเอิญดังขึ้นจากโทรทัศน์ เวลานั้นเขาจึงบอกตนเองว่า "ฉันต้องทำได้ ฉันจะเป็นนักแต่งเพลงให้ได้ ! ฉันต้องไปต่อให้ได้ !" (I'm going to make it. I'm going to be a songwriter. I will survive!) ดิโนจึงผันตัวเป็นโปรดิวเซอร์อิสระร่วมกับเฟรดดี เพอร์เรน (Freddie Perren) เพื่อนนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ชื่อดัง
ตัดภาพไปที่ กลอเรีย เกย์เนอร์ แม้เพลงของเธอกลายเป็น
เพลงดิสโก้สามัญประจำไนท์คลับไปแล้ว แต่ในปี 1977 เธอกำลังพบจุดอิ่มตัวของอาชีพ ซ้ำร้ายในปี 1978 กลอเรียยังประสบอุบัติเหตุสะดุดลำโพงมอนิเตอร์หงายหลัง ทำให้กระดูกสันหลังแตกและเป็นอัมพาตตั้งแต่ขาลงไป ต้องรับการผ่าตัดใหญ่ ก่อนอาการดีขึ้นจนกลับมาเดินและทำงานได้
วันเปลี่ยนชีวิตของทั้งสองฝ่ายมาถึง เมื่อค่ายเพลงโพลีดอร์ (Polydor) จัดการให้ทั้งสองฝ่ายผลิตเพลง Substitute ใหม่ หลังเพลงฉบับเดิมโด่งดังในฝั่งยุโรป โดยให้เป็นบันทึกเป็นลงแผ่นเสียงด้านเอ (A-Side) และให้ร้องเพลง I Will Survive เพลงที่ดิโนและเฟรดดีร่วมกันเขียน ซึ่งอ้างอิงประสบการณ์ส่วนตัวของดิโน และกำลังมองหานักร้องหญิงชื่อดังระดับดีวา (Diva) คนหนึ่งมาช่วยร้อง กลอเรียจึงกลายเป็นผู้โชคดีได้รับโอกาสนี้
วิสัยการตลาดดนตรีสมัยนั้น เพลงจากแผ่นเสียงด้านเอ มักได้รับความนิยมจากตลาด ขณะที่เพลงแผ่นเสียงด้านบี เปรียบเสมือน 'เพลงสำรอง' หรือ 'ของแถม' แต่ทั้งเฟรดดี ดิโน และกลอเรีย ล้วนสัมผัสได้ว่า เพลง I Will Survive จะโด่งดังไม่แพ้ Substitute และแล้วทุกสิ่งก็เป็นไปตามคาด I Will Survive ขึ้นอันดับ 1 ของ Billboard Hot 100 ในเดือนมีนาคม 1979 ได้รับรางวัลแกรมมีสาขาเพลงดิสโก้ยอดเยี่ยม (Grammy Award for Best Disco Recording) ในปี 1980 และขายได้ประมาณ 14 ล้านชุดทั่วโลก
แม้เนื้อเพลงไม่ได้บอกตรงตัวว่า "จงลุกขึ้นเฉิดฉาย ออกจากเงามืด มั่นใจในตนเอง" แต่ภูมิหลังน่ากินใจของผู้อยู่เบื้องหลัง รวมถึงความจริงที่ว่ากลอเรียเป็นผู้หญิง และเป็นคนผิวสี แต่กลับประสบความสำเร็จในสายอาชีพและสังคม ยิ่งโหมกระพือไฟแก่ผู้ที่ฟังเพลงนี้ ซึ่งได้แก่ชาวเกย์ ซึ่งพยายามยอมรับตนเอง รวบรวมความกล้าหาทางเปิดเผยตนเอง และเรียกร้องความเท่าเทียมกัน
หลุยส์ นีเบอร์ (Louis Niebur) รองศาสตราจารย์และหัวหน้าภาควิชาดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยเนวาดา, เรโน (Universityof Nevada, Reno) อธิบายว่า
"เพลง I Will Survive เปรียบเสมือนกระบอกเสียงของผู้ที่ไม่มีสิทธิ์มีเสียง เพลงนี้ยังเข้าถึงจิตวิญญาณของชาวเกย์ ทั้งนี้ชุมชนเกย์เป็นผู้สร้างเพลงดิสโก้ ในไนท์คลับที่เพิ่งถูกกฏหมายของนครนิวยอร์ก ช่วงหลังเหตุการณ์สโตนวอลล์ สำหรับพวกเขา เพลงนี้ให้อารมณ์ภาคภูมิใจ ลุกขึ้นสู้ และมุ่งมั่น (สังเกตจากเน้นนักร้องเสียงทรงพลังเป็นหลัก แทนการใช้นักร้องประสานเสียงช่วย) ทั้งยังเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้เพื่อความเท่าเทียม ซึ่งยังคงดำเนินต่อไป"
ที่จริง หลุยส์มองว่า เพลง I Will Survive ได้กลายเป็นเพลงแห่งการปลดแอกและความเข้มแข็งของผู้หญิง ซึ่งมีที่ยืนในสังคมมากขึ้นผ่านอิสระในการเข้าไนท์คลับและเต้นตามเพลงได้อย่างเสรี เป็นเพลงแห่งการลุกขึ้นสู้และความมุ่งมั่นสร้างความเปลี่ยนแปลง ของ'คนชายขอบ' ในสังคม เช่น คนผิวสี ชาว LGBT และเป็นเพลงแห่งการสู้ชีวิตและความสามัคคีเพื่อต่อต้านโรคเอดส์ ซึ่งกลายเป็นวาระระดับโลกช่วงทศวรรษที่ 1980 และ 1990
เรื่อง
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
