โต๊ะประจำ มาเฟียวัยมัธยม
ย้อนกลับไปสมัยเรียนมัธยม เป็นธรรมดาที่ต้องมีเรื่องทะเลาะ ตบตี
นอกจากเรื่องมองหน้า แย่งแฟน ก็มีเรื่องแย่งโต๊ะประจำนี่แหละ ที่เกิดขึ้นประจำ
โรงเรียนเราเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดขนาดใหญ่ มีนักเรียน 3-4พันคนได้
ด้วยความที่คนเยอะ ทุกๆเที่ยง และทุกคาบว่าง หรือใกล้เลิกเรียน จะต้องเสียเวลาไปกับการหาที่นั่งจนจะหมดเวลานั่นแหละ
ที่นั่งโรงอาหารนั่งได้ไม่นาน เพราะต้องเวียนคนอื่นกินข้าว แต่โต๊ะหินอ่อนรอบสนาม มีต้นไม้ให้ร่มเงา ถือเป็นจุดที่เหมาะมากๆสำหรับการนั่งชิลๆ
เหมือนเป็นกฏในตัวที่รุ่นพี่ จะได้ที่นั่งประจำ เพราะอยู่มานาน ส่วนรุ่นน้องก็ต้องรอรุ่นพี่เรียนจบจึงจะได้โต๊ะนั้นไป
ตอนนั้นเราอยู่ม.3 บังเอิญไปเห็นทำเลดี ใกล้โรงอาหาร เจ้าของโต๊ะเป็นรุ่นพี่ม.6 ใกล้จบแล้ว
เรากับเพื่อน4คนใช้วิธียึดครองโต๊ะทีละนิดละหน่อย วันไหนที่ม.6หยุด ก็จะเข้าไปนั่ง หรือหากเราได้กินข้าวก่อน ก็จะเล็งโต๊ะนั้นไว้ แน่นอนว่า หากกลุ่มรุ่นพี่มา เราต้องลุกให้เร็วที่สุด แต่อาศัยการเอาตัวเองไปวนเวียนบ่อยๆ
จนในที่สุด รุ่นพี่ก็เรียนจบ เรากับเพื่อนได้โต๊ะนี้มา
เหตุการณ์ดำเนินไปอย่างสุขสบาย เรามีพาเพื่อนกลุ่มอื่นมานั่งด้วยบ้าง ตอนนั้นมีแค่โต๊ะเดียว แต่นั่งกันหลายคน
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเช้าวันนึงเดินมาแล้วพบว่า เห้ย โต๊ะหายไปไหนทั้งเซ็ท โต๊ะ เก้าอี้ หายไปหมดเลย ไปไหนวะ?
หันไปมองรอบๆ เห้ย โต๊ะข้างๆงอก ตรงนี้เคยมีโต๊ะเดียว ตอนนี้มี2 เป็นโต๊ะของรุ่นพี่ม.4 เพื่อนเค้าเยอะ โต๊ะไม่พอ เลยมาเอาโต๊ะเราไป จำได้ว่า2 วัน ไม่มีที่นั่งเลย
วันเสาร์มาเรียนพิเศษในเมือง จึงตัดสินใจว่าจะมาเอาโต๊ะคืน!!! ฉันต้องมีที่นั่ง!! เรากับเพื่อนอีก2คน ช่วยกันยกโต๊ะ”ของเรา” กลับคืนมา
วันจันทร์เดินเข้าโรงเรียนสวยๆ พร้อมกับสายตารุ่นพี่ ที่รู้แล้วว่าพวกเรามายกคืนไป แต่ก็เอาเถอะ ถ้าเอาไปอีก วันเสาร์ก็จะมายกคืนอีก ตัวเองเพื่อนเยอะ เลยมาเอาของคนอื่นไปเพิ่ม ไม่ยุติธรรมเอาสะเลย
สุดท้ายรุ่นพี่ม.4ตัดสินใจไปขโมยโต๊ะของรุ่นพี่ม.5มา พี่ม.5 น่าจะมี4โต๊ะได้
เราคิดว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี จนวันนึง ถึงคาบกีฬาสี ที่นักเรียนทุกคนไม่มีเรียน แน่นอน ความต้องการที่นั่ง จะมีมากกว่าปกติ
และแล้วพี่ม.5ที่โดนขโมยโต๊ะ ก็รู้ว่าใครเอาโต๊ะไป จึงพากันมายกโต๊ะกลับ จนพี่ม.4 ต้องเก็บของกันวุ่นวาย
สายตาพี่ม.4ทั้งโต๊ะมองมาที่เรา ด้วยความโมโห หน้าแตก และไม่มีที่ลง
พี่คนนึงยืนขึ้นฟึดฟัด เดินตรงดิ่งมาหาเรา ลากแขนเราออกไป เพื่อนเรา2คนเห็นท่าไม่ดีจึงตัดสินใจเดินตามมาด้วย
เอาแล้ว เกิดมายังไม่เคยตบใครเลย จะไปชนะได้ยังไง เอายังไงดีวะ คิดๆๆ ขณะที่โดนลากแขนเดินออกมา
เดาสิคะ เค้าจะพาไปไหน?
มันไม่พ้นห้องน้ำหลังโรงเรียนหรอกค่ะ จุดที่คนตบกันบ่อยที่สุด นักเรียนรู้ ครูไม่รู้😭
“พี่คะ นี่ทำอะไรผิด?”
“มองหน้าทำไม แล้วเพื่อนอีกคนหัวเราะอะไร”
“เอ้า เค้ามายกโต๊ะก็มอง ไม่ได้อะไร ไม่พอใจ ขอโทษนะคะ แต่ไม่ไปห้องน้ำ ขอร้องค่ะไม่ไปห้องน้ำ” (ไม่ได้ปวดฉี่ ไม่ต้องพาไป🤣)
ตอนนั้นสั่นแล้ว โดนแน่นอน อีก 10 ก้าวถึงห้องน้ำ
“มึงๆ ครูมา” เพื่อนของรุ่นพี่สะกิด
เค้ารีบปล่อยมือเรา และปล่อยเราไปเฉยเลย ส่วนครูแค่เดินผ่าน มองไม่เห็นด้วยซ้ำ 😅
งงสิคะ รออะไร เรากลับมานั่งที่โต๊ะงงๆ ตัวสั่น แต่หลังจากนั้นเค้าก็ไม่มายุ่งกับเราเลย นั่งใกล้ๆกันนี่แหละ แต่ไม่มองหน้า ไม่จิกกัด ก็งงเหมือนกันว่าทำไมไม่ตบต่อ หรืออยู่ๆก็คิดได้ว่าเป็นเรื่อง”โง่และไร้สาระ”มากถ้าจะทำ
หลังจากนั้นเหตุการณ์ผ่านไป เราขึ้นม.ปลาย เหลือเรากับเพื่อน1คน ได้โต๊ะมา เพราะอยู่ห้องเดียวกัน ได้เพื่อนม.ปลายมาสมทบเพียบ
เริ่มล่าอาณาจักรจนครอบครองได้โต๊ะทั้งหมดตามรูป
เคยมีเพื่อนคนนึงรุกล้ำเกินเขต อยู่ๆได้ยินเสียงคว่ำจาน และตบตีมาแต่ไกล อ๋อ มันไปแย่งโต๊ะรุ่นน้อง😂
แก! โต๊ะที่มีอยู่นี่ไม่พอหรอ จะไปตบให้เจ็บมือทำไม
มันก็ตอบว่า ก็จริง แต่ตอนนั้นอารมณ์มันมา😭
มองย้อนหลับไป การกระทำแบบนี้เริ่มต้นมาจากไหนกัน เราใช้ความหมู่มาก พวกเยอะ และความคิดที่ว่าโตกว่า รังแก เอาเปรียบคนอื่นเพื่อให้ตัวเองสบายแบบนี้ได้อย่างไร ทรัพยากรเหล่านี้เป็นของโรงเรียน ทำไมถึงคิดว่าเป็นของตัวเอง และถือยึดครองไปได้ เรารวมถึงตัวเราเองด้วย
เหตุการณ์มันดูคุ้นๆ เหมือนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ ว่ามั้ยคะ
เรื่องเล็ก ที่ใหญ่
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
