8 โมงเช้า ณ คอนโดของฟอง
เฟรม: นี่ซัน! เติ้ล! ตื่นได้แล้ว รีบไปอาบน้ำ เดี๋ยวไม่ทันนัด
ซัน: อื้มมม หาวววว นายตื่นเร็วจังนะเฟรม
เฟรม: พอดีตื่นเต้นนิดหน่อยน่ะ เติ้ล!!!
เติ้ล: หื้อออ ขออีก 10 นาทีน้าา ซันนายอาบก่อนเลย
ซัน: เห้อออ เอางั้นก็ได้ ถ้าชั้นอาบเสร็จแล้วนายยังไม่ตื่นโดนชั้นแน่ หึๆๆ
เติ้ล: คร่อกกก ฟี้~
เฟรม: งั้นชั้นออกไปรอที่ห้องนั่งเล่นนะ
ซัน: อื้ม เดี๋ยวรีบตามไป
ที่ห้องนอนของฟอง
ฟอง: แคลร์ เมย์ เดี๋ยวพี่เป่าผมให้นะ
เมย์/แคลร์: ขอบคุณค่าา
ฟอง: น้ำ!!! ตื่นได้แล้ว เป็นคนนัดเองแท้ๆ เดี๋ยวก็สายหรอก นี่มันจะ 9 โมงแล้วนะ
น้ำ: หาวววว โอเคๆ งั้นชั้นไปอาบน้ำก่อนนะ
ณ ห้องนั่งเล่น
เฟรม: หาวววว (ง่วงจัง เพราะเมื่อคืนตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยหลับ ก็นี่เป็นครั้งแรกนี่ ที่มีเพื่อนมาค้างที่ห้อง)
แคลร์: อา รุน ซา หวัด~ เฟรม
เฟรม: Morning Claire. Had a good sleep? (อรุณสวัสดิ์ แคลร์ หลับสบายมั้ย?)
แคลร์: ซา บาย มาก เตียง นุม มาก
เฟรม: สบายก็ดีแล้ว ^^
ซัน/เมย์: มาแล้ว
เมย์: คุยอะไรกันอยู่หรอ
แคลร์: เตียง นุ่ม
เมย์: ช่ายย เตียงนุ่มมากกกกก
เฟรม: เติ้ล อาบน้ำรึยังอ่ะ? ซัน
ซัน: ชั้นเพิ่งลากลงจากเตียงเมื่อกี้ น่าจะกำลังไปอาบน้ำแล้วล่ะ
เมย์: ขี้เซาไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ
แคลร์: เหมือน น้าม เลย
เฟรม: พี่น้ำก็เพิ่งจะตื่นหรอ
เมย์: ช่ายย พี่ฟองบ่นพี่น้ำใหญ่เลยตอนที่ชั้นออกมา
เฟรม: ดูอนิเมะรอก่อนมั้ย? เหลือเวลาอีกตั้ง 40 นาที
แคลร์: ดู!!!!
เมย์: ดูสักตอนก็น่าจะทันนะ
เฟรม: ตกลงตามนี้นะ
20 นาทีผ่านไป
ฟอง: อ้าวนั่งดูการ์ตูนกันอยู่หรอ
เติ้ล: ชั้นมาช้าไปหรอเนี่ย
ซัน: นายตื่นสายเองช่วยไม่ได้นี่
น้ำ: งั้นเราก็เตรียมตัวไปเที่ยวกันเถอะ
ซัน: ถ้าไปคันเดียวข้างหลังอาจจะเบียดๆกันหน่อยนะ
เมย์: งั้นก็ให้เฟรมขับมอไซค์ตามไป Claire! You go with Flame. (แคลร์ เธอไปกับเฟรมนะ)
เฟรม: เอางั้นก็ได้ หลังจากเที่ยวชั้นจะได้แวะไปส่งแคลร์ที่บ้านด้วย
เมย์: ตกลงตามนี้นะ
แคลร์: โอ เค
น้ำ: พี่อยากซ้อนท้ายเฟรมบ้างจัง
ฟอง: นี่น้องชั้นนะ
น้ำ: จ้าๆ ทำเป็นหมาหวงก้างไปได้
ซัน: งั้นนายสองคนใส่หูฟังไว้นะ เผื่อว่าจะมีการเปลี่ยนเส้นทาง
เฟรม: โอเค
เมย์: (กระซิบ)ที่จริงนายแค่อยากรู้เรื่องของสองคนนั้นใช่ม้า?
ซัน: (กระซิบ)ไม่ใช่ว่าเธอก็อยากเห็นความสัมพันธ์ของสองคนนี้หรอกหรอ
เมย์: (กระซิบ)รู้มากนักนะนายน่ะ
เมย์: งั้นพวกเราไปกันเลยเถอะ
ระหว่างขับรถอยู่นั้น
เติ้ล: ทำไมไม่ให้ชั้นนั่งข้างหลังล่ะ
เมย์: เงียบไปเลยไอ้คนหื่นกาม
เติ้ล: ก็ในลิฟท์มันแคบ แขนชั้นก็เลยไปโดน ที่จริงไม่รู้สึกเลยด้วยซ้ำว่าโดน 555
เมย์: นายว่าไงน่ะ นายว่าชั้นแบนงั้นหรอ อยากตายมากใช่มั้ยห่ะ?
เติ้ล: โอ้ยยยย หัวชั้น
ฟอง: ทั้งสองคนอย่าทะเลาะกันสิจ้ะ
แคลร์: It’s so funny. (มันตลกมากเลย) เสียงดังมาจากในโทรศัพท์
เมย์: เดี๋ยวทุกคนเงียบสิ
เฟรม: That’s so funny right? I think so. (นั่นตลกใช่มั้ยล่ะ? ชั้นก็คิดแบบนั้น)
แคลร์: You make me crazy. Hahahaha (นายเกือบทำชั้นบ้าแหน่ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า)
เฟรม: Claire! Beware! It’s dangerous don’t do that. Hold tightly. (แคลร์! ระวัง! มันอันตรายน่ะอย่าทำแบบนั้น จับชั้นแน่นๆ)
แคลร์: Sorry, but thanks for your concern. (ขอโทษ แต่ก็ขอบคุณนะที่เป็นห่วง)
แล้วแคลร์ก็ค่อยๆโน้มตัวไปกอดเฟรม
เมย์: นี่แหละที่ชั้นต้องการเห็น ทำดีมากซัน
ซัน: เรื่องสอดรู้ไว้ใจชั้น
ซัน: ทั้งสองคนไปรอที่ห้างก่อนเลยน่ะเดี๋ยวพวกชั้นจะแวะปั้มกันก่อน
เมย์: ฝากหาร้านอาหารให้ด้วยนะ เดี๋ยวพวกชั้นตามไป
เฟรม: รับทราบ