ห่าง...หายไปนาน มีโอกาสได้กลับมาเขียนบทความอีกครั้ง...
ชีวิต มันไม่ง่าย...บางคนเดินแค่ไหน วิ่งแค่ไหน..ก็ไม่ถึงเส้นชัยสักที
ล้มลุกคลุกคลานกันไปตามวิถีชีวิตตน...
คนที่มีทางเดินสบาย...ก็ใช่ว่าจะสบายไปซะทุกอย่าง มันต้องมีสักเรื่องที่มาขัดขากันบ้างเป็นธรรมดา...
เราเรียกมันว่า "ปัญหาชีวิต"
ไม่มีหรอกคนที่เกิดมาที่จะสุขสบาย สะดวกในการทำสิ่งต่างๆทุกอย่าง แม้แต่ศาสดาของแต่ละศาสนาก็ยังมีปัญหา กว่าจะนำพาชาวโลกเดินไปสู่จุดหมายที่ท่านตั้งไว้ แม้แต่ตอนนี้คำสอนต่างๆก็เริ่มเลือนหายไป...มันคือสัจธรรมชีวิต!!
ในที่นี้...เรามามองดูให้กว้าง เปิดใจนั่งคุยกับปัญหา แต่ถ้ามันไม่คุยกับเรา เราควรหาเพื่อนมาคุยเพื่อสู้กับมัน (ปัญหา) สิ... 2 หัว 3 หัว+ + ดีกว่าหัวเดียว
อย่าปล่อยให้ตนเองแก้ปัญหาคนเดียว.....
อย่าคิดว่าคนอื่นช่วยเราไม่ได้หรอก...
อย่าคิดว่าคนอื่นจะไม่ยื่นมือมาช่วย...
อย่าคิดว่าคนอื่นจะเอาเรื่องเราไปคุยต่อ...เรารู้แหละว่าเขาจะคุยต่อ เลือกคนที่เราไว้ใจสิ ที่แน่ๆครอบครัวไม่คุยต่อเรื่องเราแน่นอน...เชื่ออย่างนั้นนะ
** อย่าคิดแทนคนอื่นมากเกินไป....เรื่องเราก็ปวดหมองพอควรแล้ว
บางทีการทำกิจกรรมที่เราชอบต่างๆจะช่วยให้เราผ่อนคลาย แต่ถ้าไม่แก้ปัญหาที่ยังคาใจ เราก็จะทุกข์อยู่อย่างนั้น...
ปัญหามีไว้แก้...เมื่อคุยแล้วรู้วิธีแก้...ปัญญาก็จะเกิด...
จะสุข จะทุกข์มันอยู่ที่ใจ...ฝึกใจให้เป็นกลาง
รักเผื่อชัง...ชังเผื่อรัก
ทุกข์เผื่อสุข...สุขเผื่อทุกข์