พะยอม..รุกขมรดก....
ใจกลางเมืองพิษณุโลก
หากจะมีใครเอ่ยถึง..เมืองพิษณุโลก
สิ่งแรกที่คนต้องพูดถึงก่อนคงไม่พ้นวัดหลวงพ่อชินราช.....เพราะถือว่าเป็นพระคู่บ้านคู่เมืองที่คนไทยพุทธเคารพสักการะท่านใดที่ยังไม่เคยมาก็เรียนเชิญครับเดี๋ยวนี้เขาปรับภูมิทัศน์ใหม่แล้ว...ภายในวัดกว้างขวางร้านค้าจัดเป็นสัดส่วนน่ามาชมครับ....
ถัดจากวัดใหญ่...เยื้องมาทางทิศใต้ก็ คือวัดราชบูณะ...มีเจดีย์เก่าแก่น่าศึกษาสำหรับผู้รักในการศึกษาด้านประวัติศาสตร์
ราวช่วงปี พ.ศ. 2518...
ผมมีโอกาสได้ลงมาที่เมือง พิษณุโลก มีโอกาสได้ชมวิถีชีวิตของชาวเรือนแพที่อาศัยแม่น้ำปิงเป็นที่พักพิง...
ยุคสมัยนั้น..จะถือได้ว่าแม่น้ำน่านยังมีชีวิตเพราะเรือนแพยังอยู่ แต่หลังจากที่เรือนแพหดหายไปส่วนหนึ่งการสัญจรทางน้ำก็แทบจะไม่ค่อยมีให้ชม....
เรือนแพ...ที่พิษณุโลกสมัยนั้น..ถือได้ว่าเป็นจุดขายก็ว่าได้เพราะใครผ่านไปมาจะแวะถ่ายรูปเก็บไว้ดูว่าได้มาเยือนเมืองพิษณุโลกแล้วอีกจุดหนึ่ง....
นอกจากได้ชมวัด..เรือนแพแล้ว..ในปี พ.ศ.2518 ที่ผมได้มีโอกาสมาพิษณุโลกครั้งนั้นยังได้เห็น ต้นพะยอม ที่ปลูกเป็นทิวแถวริมถนนแม่น้ำน่าน (จุดชมวิวปัจจุบัน) อีกด้วย...ผู้คนที่ผ่านไปมาต่างรู้สึกสดชื่นร่มเย็น...
กลิ่นหอม..ของดอกพะยอมก็เป็นตัวดึงดูดความสนใจไม่แพ้ลำต้นที่ใหญ่ของเจ้าพะยอมป่าเหล่านั้น...
กระทั่งปี พ.ศ. 2559 ผมมีโอกาสได้ย้ายมาอยู่พิษณุโลก....แวะไวเยี่ยมแม่พะยอมริมน่านจึงได้ห็นว่า..พะยอมวันนั้นไม่เหมือนวันนี้...บางต้นสิ้นใจตายอยู่ริมทางบางต้นกิ่งก้านที่แผ่ไปก็ถูกรานทิ้งด้วยกลัวจะเป็นอันตรายแก่ผู้คนที่สัญจรไปมา..
เจ้าคือ พะยอมรุ่นบุกเบิกที่อาสามาอยู่ในเมืองเป็นเวลานาน ณ ดินแดนแห่งนี้..เจ้าทำหน้าที่ของเจ้าดีที่สุดแล้ว...หลับให้สบายเถอะ..ชนชั้นลูกหลานของเจ้ากำลังเติบโตเพื่อมารองรับหน้าที่ ฟอกปอดให้คนเมืองต่อไป...
ขอบคุณ..เจ้าของภาพและผู้ติดตามทุกท่านครับ...
สวัสดี
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
