วรรณกรรมเรื่องพระลอ
เรื่องพระลอ คือ นิทานไม่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ แต่วรรณกรรมเรื่องนี้ได้แสดงหรือสะท้อนความขัดแย้งของคนในตระกูลเดียวกัน ๒ กลุ่ม คือ กลุ่มอ้ายลาว กับ กลุ่มไต/ไทลื้อ ซึ่งแย่งชิงอำนาจในการควบคุมแม่น้ำโขง (เส้นทางการค้า) เมื่อพุทธศตวรรษที่ ๑๗
ในวรรณกรรมพระลอ (ขุนลอท้าว) อยู่เมืองแมนสรวง (หลวงพระบาง) แคว้นล้านช้าง เป็นเชื้อสายเจ้าเมืองแถน (แมนสรวง หมายถึง เมืองแถน คือ เมืองเทวดา, เมืองสวรรค์)
คนเหล่า หรือ อ้ายลาว ได้เคลื่อนย้ายจากเมืองแถน หรือ เมืองกาหลง (เดียนเบียนฟู) มาอยู่เมืองหลวงพระบางหลังจากทัพเมืองแถนตีเมืองหลวงพระบางได้ (เมืองหลวงพระบางเดิมชื่อ เมืองชวา เป็นเมืองของคนเผ่าข่าหรือขมุ) ตำนานเล่าว่า ขุนบรมมีลูกชาย ๗ คน ส่งไปครองเมืองต่างๆ ลูกชายคนโตชื่อ "พระลอ" ครองเมืองหลวงพระบาง
พระเพื่อนพระแพง เป็นเชื้อสายของท้าวฮุ่ง ท้าวเจือง (กลุ่มไต/ไทลื้อ) กษัตริย์แคว้นล้านนา (เมืองพะเยา เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง เชียงราย แพร่ น่าน และแม่ฮ่องสอน)
ในวรรณกรรมเล่าถึงความขัดแย้งและสงครามระหว่างคนสองกลุ่มดังกล่าว คือ ปู่ของพระลอ (ท้าวแมนสรวง) ฆ่าปู่ของพระเพื่อนพระแพง (ท้าวฮุ่ง ท้าวเจือง)
ดังนั้น พระเพื่อนพระแพง และพระลอ จึงต้องถูกฆ่าพร้อมกันสามคนเพราะฝ่าฝืนคำสั่งย่าของพระเพื่อนพระแพงซึ่งอาฆาตปู่ของพระลอ (อ้างอิง: สุจิตต์ วงษ์เทศ : https://www.matichon.co.th/news/77124)
ภาพ: อนุสาวรีย์พระลอ พระเพื่อน พระแพง ที่ยืนตายสามคน เมืองสอง แพร่
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
