การแบ่งช่วงเวลาแบบปักษ์ใต้
ราวหกโมงถึงเก้าโมงเช้า เรียก หัวเช้า
ราวเก้าโมงถึงสิบเอ็ดโมง เรียก หวันสาย
ราวสิบเอ็ดโมงถึงบ่ายโมง เรียก หวันเที่ยง
ราวบ่ายโมงถึงบ่ายสามโมง เรียก หวันช้าย
ราวสามโมงถึงสี่โมงเย็น เรียก หวันยังวัน*
ราวสี่โมงถึงหกโมงเย็น เรียก หวันเย็น
ราวหกโมงจนจะถึงมืดค่ำ เรียก มุ้งมิ้ง
นัยยะสำคัญของการพูดว่า "หวันยังวัน" ที่แทรกเข้ามาระหว่างบ่ายกับเย็น ก็คือ ยังพอมีเวลาที่จะรีบเร่งกระทำการงานหนึ่งงานใดให้ลุล่วงทันก่อนตะวันจะตกดินไปเสียก่อน
และยังมีอีกช่วงหนึ่งที่ไม่แบ่งชัดเจนนัก แต่เป็นช่วงคาบเกี่ยวระหว่างหวันยังวันกับหวันเย็น เรียกว่า "หวันเวลา" นัยยะสำคัญของการพูดว่าหวันเวลาก็คือ ถ้ายังสามารถเร่งกระทำการงานใด ๆ ได้ ก็ให้เร่งรีบทำอย่างที่สุด เพื่อจะได้ลุล่วงลงก่อนจะมืดค่ำ
ส่วนมุ้งมิ้ง เป็นช่วงเวลาอันรื่นรมย์หลังเสร็จภารกิจการงานแล้ว เป็นช่วงเวลาที่ยังพอมีแสงอาทิตย์รำไร ก่อนจะเข้าไต้เข้าไฟ การชวนกันพลอดรัก ฟรุ้งฟริ้ง ๆ ในห้วงเวลามุ้งมิ้งนี้ จะฟินมาก
ไม่มีไหรแหลง แหลงเรื่องหวัน (ไม่มีอะไรพูด พูดเรื่องเวลา) ฮา
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
