จะมีซักกี่ครั้งในชีวิตที่เราเลือกทางที่ดีที่สุดเพื่อคนที่เรารัก และรักเรามากกว่าความต้องการของตัวเอง
ห่างหายไปซักพัก เพราะรับยาครั้งที่สามนี่ เพลียหนักมาก นอนสลบกันไป 4-5 วันติดเลยจ้า...ตื่นมาแว้บๆ แล้วก็หลับยาวไปอีก เพราะเม็ดเลือดแดงตกด้วยก่อนรับยา เป็นผลมาจากการสะสมของยาสองครั้งแรก และที่สำคัญไม่ยอมฝืนรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ (รู้นะว่าควร แต่ไม่อยากทานอะไรที่มีประโยชน์เลยจริงๆ 5555. ) หลังรับยาเลยต้องพาร่างมาให้ยากระตุ้นการสร้างเม็ดเลือดกันไป หลังจากนั้นวันสองวัน อาการเพลียก็ลดลงไป ตอนนี้เลยรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย 😁
4-5 วันแรกๆ ที่เพลียหนักๆ พอรู้สึกตัวนี่ในสมองคิดว่า ถ้าตัวคนเดียว คงเลือกผ่าตัดอย่างเดียว ไม่รักษาต่อ แล้วเอาเวลามาทำอย่างที่อยากจะทำให้มากที่สู้ด แต่มันก็เป็นปกติคนเราจะมีท้อ หมดแรงบ้าง แต่ก็ให้คิดเสมอว่า พรุ่งนี้จะดีกว่าวันนี้แน่นอน (ขึ้นอยู่กับว่าเราจะทำให้ดีขึ้นด้วยรึเปล่านะ 555)
แต่ยังไงส่วนตัวก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัดสินใจผิดเลยที่เลือกแผนการรักษาที่ยาวนานเช่นนี้ เพราะทุกครั้งที่ลืมตามเห็นคนที่รักเรา และคนที่เรารัก ทำอะไรให้เรามากมาย อดทน เอาใจ ตามใจสุดๆ ไปเลย ให้กำลังใจ มันมีแรงที่จะสู้ต่อไป การตัดสินใจครั้งนั้นมันไม่ใช่แค่ตัวเรา แต่เพื่อคนที่รักเราด้วยเช่นกัน จริงๆแล้วทางนี้ ก็ถือว่าได้พักร่างกาย และมีเวลาใช้เวลากับคนที่เรารักได้มากขึ้น (คริคริ โหมดแอ๊บแอ้ 😁)
กระนั้นกระนี้ ก็ผ่านไปจะสองเดือนแล้ว เหลืออีกสองเดือนนิดๆ ชีวิตก็ไม่ต้องเล่นยา (แรงๆ) แล้วววว 😄💪
#thewarbeginssoonenoughiwin
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
