ณ ห้างแห่งหนึ่ง…
แคลร์: เฟรม ปาย ร้าน นี้ กาน
เฟรม: แคลร์ช้าๆหน่อย
แคลร์: แคลร์ อยาก ด้าย ตัว นี้
เฟรม: เดี๋ยวชั้นคีบให้ โอเคมั้ย?
แคลร์: อื้อ~ ☺
…
แคลร์: นอง หมา น่า ร๊ากก
แคลร์: ชอบ คุณ นะ เฟรม ☺️
เฟรม: ขอบคุณ!!! ไม่ใช่ชอบคุณ!!! 😰
คนเดินห้างแถวนั้น : ว้าย เด็กสมัยนี้ไฟแรงกันจังเลยนะเธอ🤭
คนเดินห้างแถวนั้น: นั่นสิเธอ สารภาพรักกันกลางห้างเลย อ๊ายยย >//<
คนเดินห้างแถวนั้น: แต่ดูน้องผู้ชายเค้าสิ ปฏิเสธผู้หญิงน่ารักๆแบบนั้นได้ไง
เฟรม: แคลร์เราไปที่อื่นกันเถอะ
เฟรมจับมือแคลร์แล้วเดินออกจากโซนตู้เกม
แคลร์: เรา จะ ปาย หนาย กาน?
เฟรม: ไปกินข้าวกัน
แคลร์: เย้! กิน ข้าวๆ
ณ ร้าน LFC…
แคลร์: เฟรม!
เฟรม: What? (อะไร?)
แคลร์: Big set please. (ขอชุดใหญ่น้าา) ( ꈍᴗꈍ)
เฟรม: จ้าๆ
10 นาทีต่อมา… ระหว่างทานอยู่นั้น
แพรวา: อ้าวเฟรม แคลร์ บังเอิญจังเลย
มิ้นท์: ไง 😒
เฟรม: ไง 😅 (เหมือนเซ็งที่เจอเราอ่ะ)
แคลร์: แพร (つ≧▽≦)つ
แคลร์พุ่งไปกอดแพรวาอีกตามเคย
แพรวา: ไงจ้ะแคลร์ ขอนั่งทานด้วยได้มั้ยจ้ะ?
แคลร์: อื้อ 😊
มิ้นท์: (อุตส่าห์คิดว่าได้มาเที่ยวกันสองคนแล้วเชียว ทำไมต้องมาเจอเจ้าพวกนี้ด้วยเนี่ย) 😔
เฟรม: (มิ้นท์เก็บสีหน้าหน่อยพวกชั้นดูออกหมดแล้ว)
แพรวา: งั้นถ้าเราทานกันเสร็จแล้วไปดูหนังกันมั้ย?
แคลร์: โอ เค
เฟรม: ชั้นยังไงก็ได้
มิ้นท์: ตามใจเธอแล้วกัน
แพรวา: งั้นก็ตกลงกันตามนี้นะ
ส่วนทางของอาจารย์ฟ้านั้นเอง
อาจารย์ฟ้า: ทำไมล่ะค่ะ?
เจ้าหน้าที่: มันต้องใช้เวลาดำเนินเอกสารจากทางฝั่งนั้นด้วยค่ะ
อาจารย์ฟ้า: ยังไงเด็กคนนี้ก็ไม่มีญาติอยู่แล้ว ทำไมชั้นจะรับมาเลี้ยงดูไม่ได้ล่ะค่ะ?
เจ้าหน้าที่: ทางเราเองก็ไม่สามารถที่จะไปดำเนินการแทนฝั่งนั้นได้ค่ะ ยังไงก็ต้องรออย่างน้อยๆปีนึงค่ะ
อาจารย์ฟ้า: งั้นก็แปลว่าต้องให้เด็กคนนี้กลับประเทศไปก่อน โดยที่เค้าไม่เหลือคนในครอบครัวเลยเนี่ยนะคะ
เจ้าหน้าที่: เรื่องนั้นเราจะจัดการเองค่ะ
อาจารย์ฟ้า: อย่างน้อยๆก็ขอให้เค้าได้อยู่กับชั้นช่วงดำเนินเอกสารจะได้มั้ยค่ะ?
เจ้าหน้าที่: เรื่องนั้นทางเราต้องขอเก็บไปพิจารณาก่อนค่ะ ถ้าดิฉันได้คำตอบจะรีบตอบกลับทันทีค่ะ ชั้นจะพยายามช่วยพวกคุณให้เต็มที่นะคะ โปรดวางใจเถอะค่ะ
อาจารย์ฟ้า: งั้นก็ได้ค่ะ 😔