ชายแก่อายุแปดสิบห้าคนหนึ่งเขียนบันทึกนี้เมื่อพบว่าตนเองกำลังจะตาย
“ ถ้าผมสามารถเริ่มชีวิตได้อีกครั้ง ผมจะทำผิดมากขึ้น ผมจะไม่ทำทุกอย่างให้สมบูรณ์ไปหมด จะผ่อนคลายมากขึ้น จะทำอะไรโง่ๆบ้าง จะไม่ซีเรียส จะทำอะไรบ้าๆบ้าง จะไม่อนามัยจัดเหมือนแต่ก่อน...
“ ผมจะกล้าเสี่ยงมากขึ้น จะเดินทางมากขึ้น จะปีนภูเขาสูง ว่ายฝ่าสายน้ำ จะเดินทางไปสถานที่ต่างๆ ที่ไม่เคยไป กินไอศกรีมมากขึ้น และกินของมีประโยชน์น้อยลงบ้าง จะแก้แต่ปัญหา ไม่ใช่มัวฟูมฟายกับสิ่งที่ไม่ใช่ปัญหา...
“ คุณรู้ไหม ผมเป็นคนประเภทที่ใช้ชีวิตแบบเส้นตรง ทำงานหามรุ่งหามค่ำ วันแล้ววันเล่า นี่ถ้าผมสามารถเริ่มชีวิตได้อีกครั้งหนึ่ง ผมจะใช้มันอย่างเต็มที่ ทุกๆนาที นาทีต่อนาที...
“ ผมเป็นคนจำพวกที่ไม่เคยกล้าไปที่ไหนโดยไม่พกเทอร์โมมิเตอร์ กระติกน้ำร้อน เสื้อกันฝน ร่มชูชีพ ถ้าผมสามารถเริ่มชีวิตได้อีกครั้ง คราวนี้จะไปตัวเปล่า จะเดินเท้าเปล่ายามรุ่งอรุณฤดูใบไม้ผลิ และอยู่จนค่ำมืดในฤดูใบไม้ร่วง จะขี่ม้าหมุน
จะดูพระอาทิตย์ตกดิน เล่นกับเด็กๆ ถ้าเพียงผมสามารถเริ่มชีวิตได้อีกครั้ง ”
สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน, วินทร์ เลียววาริณ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
