ในชีวิตช่วงวัยหนึ่ง ก็วัยใกล้เลขสี่อย่างเราอ่ะ ความสุขรอบตัวนั้นหาได้ง่ายกว่ายังอยู่ในวัยหนุ่มสาวนัก
บางวันแค่ลืมตาตื่นมาแล้วไม่ปวดหัวก็รู้สึกว่าเป็นวันที่ดีมากแล้ว
บางวันแค่เห็นว่าคนที่เรารักเค้ายิ้มเมื่อเห็นหน้าเรา เราก็มีความสุขแล้ว
ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะมีความสุข
ต่างจากในวัยเด็กนัก
“น่าน” น่ะแหละ
ในเมื่อความสุขหาง่าย ก็ไม่ต้องไปวิ่งตามล่าอะไรอีก และยิ่งถ้ารู้ว่า ความสุขง่ายๆ คือคนที่เรารักยิ้มได้ ทำไมเราจะไม่ทำให้เค้าล่ะ
ทริปน่านก็เหมือนกัน จริงๆ ใจเราอยากไปนครศรีธรรมราช แต่พอเปิดดูแผนที่เพื่อลองวางแผนเที่ยวแล้ว รู้สึกไม่อินยังไงไม่รู้ มีภูเขา มีทะเล และมีวัดที่คนนิยมไปเที่ยวกันล้นหลามและดังมาก (ดังเพราะเสียงประทัด) โอเค เราพับแผนไปนครศรีธรรมราช และลองมาดูแผนสองที่คนที่เรารัก #พาแม่เที่ยว อยากไปอีกรอบเหลือเกิน ส่วนเรานั้นไม่เคยไปเลย
น่านมีนา มีป่า มีเขา มีวัด และน่านก็มีแค่นั้นจริงๆ
ลองไปดูแล้วกันว่าจะเป็นไง
หลังจากตื่นตีสี่ และนั่งรถฝ่าความมืดท่ามกลางแสงจันทร์เกือบเต็มดวงในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 10 ไปสนามบิน และนั่งเครื่องบินที่เก้าอี้ตั้งตรง 90 องศา อย่างเมื่อยล้าอีก 1 ชั่วโมงนิดๆ เราก็เดินทางมาถึงสนามบินน่านนคร ในช่วงสายๆ ของวัน
ฟีลแรกคือ เขียวจัง อากาศดี๊ดี สนามบินเล๊กเล็ก...ไปเที่ยวดีกว่า
หลังจากรับรถเช่า ก็ขับออกมาหาอะไรรองท้องก่อนเลย ร้านแรกที่แวะเป็นร้านอาหารเช้าชื่อดังในตัวเมืองน่าน ชื่อเลิศรส เกาเหลาเลือดหมูร้อนๆ กับข้าวสวย ช่วยให้อิ่มท้อง ถามว่ารสชาติอร่อยสมกับที่เค้าแนะนำกันไหม ก็พอกินได้นะ ไม่ได้ถึงขั้นว้าวววว แต่ที่เวิร์กจริงๆ คือราคา 2 คน 80 บาท แหม่ เลิฟเลยจริงๆ
เดินทางต่อไปยังอำเภอปัว เราต้องพึ่งกูเกิลตลอดทาง แต่ก่อนอาจจะมีถือแผนที่ วงๆ จุดแวะ แต่เด่วนี้อากู๋ช่วยทุกอย่าง เราวิ่งรถไปทางเส้นทางหลวงหมายเลข 101 ถนนดี และรถน้อยมาก ขับสบายมากๆ มีแวะหากาแฟกินที่ร้านกาแฟภูพยัคฆ์ริมทาง ซึ่งในใจเราตั้งธงไว้แต่แรกแล้วว่าน่าจะเข้ม เพราะดูท่าเป็นกาแฟสายพันธุ์ไทยแท้แน่นอน
แล้วก็จริงดังว่า เรียกว่า อึกเดียวไม่ต้องไปหาร้านอื่นต่อ ไม่สามารถดื่มให้หมดแก้วได้จริงๆ ปักหมุดไว้ตรงนี้ว่า ถ้าไม่ชอบกาแฟเข้มก็อย่าลองเลย
ตัวเมืองน่าน แถวๆ ร้านเลิศรส และกาแฟเข้มสุดใจของร้านภูพยัคฆ์
ไปต่อกันที่วัดศรีมงคล (ก๋ง) เนื่องจากมาน่านนี้มีแต่วัด จะว่ามาเที่ยว 9 วัด ก็คงไม่ผิดนัก วัดแรกจึงเป็นวัดแห่งนี้ ซึ่งเป็นทางผ่านไปยังอำเภอปัว ทางเข้าออกจะไกลจากถนนใหญ่มากจนขับเข้ามาแล้วก็งงว่าป้ายหลักกิโลเมตร หรือกิโลแม้ว แต่ก็เอาเถอะ เมื่อมาถึงวัดก็เห็นว่าวัดสวยทีเดียว มีการลงทุนพัฒนาสิ่งต่างๆ รวมไปถึงร้านกาแฟและร้านอาหารที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณวัดด้วย
วันธรรมดา ทำให้วัดที่น่าจะเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวแห่งนี้ กลายเป็นวัดที่เงียบสงบได้ เรากับแม่จึงมีโอกาสได้ถ่ายภาพทิวทัศน์ที่สวยงามของวัด และไหว้พระกันเงียบๆ
แต่ท่ามกลางความสงบก็มีความตลกอยู่เหมือนกัน ตอนไปไหว้พระในศาลาใกล้ๆ กับโบสถ์ เราสังเกตเห็นว่าพระสงฆ์ที่ประจำอยู่ที่ศาลา เป็นพระที่ตั้งใจให้พรญาติโยมอย่างยิ่ง จากความชุ่มฉ่ำของคนที่เดินสวนเราออกไป เราก็เลยตั้งใจว่า ขอไปนั่งไกลๆ ท่านสักหน่อย ส่วนคุณแม่เรานั้น คงไม่ได้สังเกตอะไร เดินไปนั่งกราบพระใกล้ๆ กับพระท่านเลยทีเดียว
ความห่างไกลของเราก็ไม่ช่วยอะไร...หลังจากกราบพระพุทธรูป พระคุณเจ้าก็ได้ให้ศีลให้พร สายสิญจน์ และน้ำมนต์ เป็นเวลานานราว 5 นาทีได้ และใน 5 นาทีนั้น ไม่มีวรรคใดเลยที่พระคุณเจ้าจะไม่พรมน้ำมนต์...เผื่อแผ่มายังอิฉันที่นั่งอยู่ห่างราว 2 เมตร ตอนแรกก็วางเป้ไว้หน้าตัว กล้องก็ด้วย พอเจอไป 2 รอบก็ต้องขยับทั้ง 2 สิ่งไปไว้ข้างหลัง และน้อมรับความชุ่มฉ่ำที่มาพร้อมกับกรุ่นกลิ่นมะลิลอย สวัสดีค่ะพระคุณท่าน..ออกจากศาลามาด้วยความเปียกโชกตั้งแต่หัวยันหลัง เปียกทั้งน้ำมนต์และเหงื่อแหละ ดูออก
วัดศรีมงคล (ก๋ง)
จุดหมายปลายทางแรกที่ปัว คือร้านกาแฟไทลื้อ อันโด่งดัง แต่เราจอดรถผิดที่ ไปจอดตรงร้านอาหาร เอ้างั้นก็หาอาหารกลางวันทานเลยแล้วกัน ข้าวซอยไก่ กับข้าวมันไก่ อร่อยและดีงามนะ บอกเลย ควรไปลอง พอทานเสร็จค่อยเดินไปทางร้านกาแฟ วิวสวย ระหว่างทางเดินก็มีผ้าทอไทลื้อประดับประดาไว้ให้ถ่ายภาพสวยๆ แต่ ณ จุดนั้น ความตื่นตี 4 หน้ามัน ไม่ค่อยได้รูปแล้ว เหนื่อยแล้วค่า
รีวิวร้านกาแฟไทลื้อ ไม่ได้กินกาแฟ กินแต่น้ำหวานก็รสชาติดีอยู่นะ
ร้านกาแฟไทลื้อ อำเภอปัว
ออกจากร้านกาแฟ ก็ได้เวลาทัวร์ธรรมะกันต่อ วัดภูเก็ต วัดร้องแง วัดต้นแหลง ไม่ได้อยู่ไกลกันมาก แต่อากู๋พามึนตลอด พาเข้าถนนเล็กๆ เลาะท้องนาไปแบบ ห๊า ช่วยดูด้วยว่ามันถนนหรือคันนา บางทีก็มีเส้นกั้นระหว่าง 2 คำนี้นะ
วัดแต่ละวัดก็มีความสวยงามต่างกัน แต่ที่แน่ๆ คือเป็นวัดโบราณที่มีสถาปัตยกรรมล้านนาที่น่าสนใจ ส่วนวัดที่เราชอบสุดคือวัดร้องแง เพราะเป็นวัดเล็กๆ ที่มีความสงบมากๆ เข้าไปในโบสถ์ จะได้ฟีลความไทยพุทธแบบชนบททางเหนือสุดๆ
วัดภูเก็ต
วัดร้องแง
วัดต้นแหลง
จบการทัวร์วัด เราก็ขับรถไปยังที่พักคืนแรกของเรา โฮมสเตย์ตานงค์ กลางทุ่งนาปัว ห้องที่เราจองอยู่ชั้นสองของอาคารที่พัก มองออกไปจะเป็นวิวทุ่งนา และทิวเขาที่เขียวชอุ่ม สมกับเป็นฤดูฝน ที่สำคัญตอนไปถึงที่พัก ฝนได้ตกกระหน่ำลงมาพอดี นับว่าเป็นโชคของเรา เพราะรุ้งกินน้ำทั้งตัวผู้ตัวเมียได้ออกมาต้อนรับเราแบบเต็มตา เต็มวง สวยงามมาก
ระหว่างนี้เรายังได้เห็นชาวนาออกมาลงแขกกันอย่างพร้อมเพรียง แถมด้วยการเปิดเพลงเสียงดังแหวกความธรรมชาติมาอีก...บางทีก็อยากจะตะโกนบอกให้หยุด แต่นั่นก็วิถีชีวิตเขานะ เรามาในที่เขาก็รับเอาไปให้หมดแหละ
อาหารมื้อค่ำเป็นอาหารเหนือง่ายๆ ไส้อั่ว ยำหมูยอ น้ำพริกอ่อง ไข่เจียว อิ่มไปอีกมื้อ ก็เข้าห้องพักผ่อนได้...ไม่ได้ไปเดินถ่ายรูปท้องนา เพราะแฉะเหลือเกิน ใช้สายตามองให้อิ่มใจก็พอ
โฮมสเตย์ตานงค์ อำเภอปัว
จบวันแรกที่ "น่าน" น่ะแหละ แล้วจะมารีวิววันอื่นๆ ของทริปอีกครั้งน้า
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
