10 พฤศจิกายน 2563
สิ่งดีๆในนิยาย
ทุกๆท่านที่ชอบอ่านนิยาย จากนักเขียนที่ตนเองชอบ เชื่อว่า
นอกจากความสนุกสนานเพลิด
เพลิน ท่านคงได้พบสิ่งดีๆจากนิยายที่ท่านอ่านบ้าง ไม่มากก็น้อย
เมื่อเขียนถึงเรื่อง -มีเพียงดอกหญ้า...มาให้เธอ-หลังจากไปทำปริญญาเอกถึงสามปีกว่า ท่านผู้อ่านหลายท่าน ไม่มีโอกาสได้อ่านเรื่องนี้
สิริมา อภิจาริน เคยบอกว่า เมื่อเขียนเรื่อง แม้มีผู้อ่านเพียงคนเดียวบอกว่าชอบ ผู้เขียน ก็มีความสุขแล้ว
ใน-มีเพียงดอกหญ้า ...มาให้เธอ-
ผู้อ่านจะพบฉากหนึ่ง ซึ่งชั้นฟ้า นางเอก หาชุดอาบน้ำ เพื่อไปทะเล และถือโอกาสรื้อเสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้ว เตรียมให้ทางบริษัทซึ่งมีการบริจาคเสื้อผ้าให้พี่น้องต่างจังหวัดเป็นประจำ
เมื่อช่อฟ้า พี่สาว เข้าไปหาน้องสาว เพื่อถามเรื่องไปทะเล เห็นน้องสาวกำลัง เย็บย้ำกระดุมเสื้อที่จะนำไปบริจาค
ชั้นฟ้าบอกพี่สาวว่า -เสื้อผ้าที่นำไปบริจาควรอยู่ในสภาพที่คนรับนำไปใส่ได้เลย
นั่นคือ ไม่ควร ต้องให้ผู้รับบริจาค ต้องไปลำบาก หากระดุม ติดตาขอ หรือใส่ยางยืดกางเกง เสื้อ/กระโปรงอีก
เมื่อหนังสือรวมเล่มวางแผง น้องสาวชาวจุฬาฯ คนหนึ่งซึ่งไม่เคยพบตัวกัน เขียนข้อความใน Facebook มาบอก หลังจากอ่านเรื่อง
น้อง : ขอบคุณพี่สิริมา มากๆเลยค่ะ ที่ทำให้น้อง ตรวจสอบเสื้อผ้าที่จะนำไปบริจาคก่อน เพื่อให้คนรับนำไปใช้ได้เลย
สิริมา นึกไม่ถึงว่าจะมีคนอ่านรับสารที่ส่งนี้ได้ แม้เพียงคนเดียว ก็ชื่นใจ
ทั้งหมดต้องขอบคุณแม่ ซึ่งเป็นช่างตัดเสื้อ
ตอนเรียนจุฬาฯ ไปหาแม่ที่ร้านตัดเสื้อ เห็นคนวัยกลางๆคน สี่-ห้าคน นั่งกับพื้น เรียงเป็นแถว ขณะที่แม่อยู่บนจักร ก้มหน้าก้มตา เย็บผ้า
มองดูคนที่นั่งเรียงกับพื้นแทบล้อมแม่ ทิ้งระยะห่างพอควร
เสื้อผ้า เผ้าผม บอกว่ามาจากต่างจังหวัด จะว่าขอทาน ก็สภาพดีกว่าขอทาน มานั่งเรียงกันทำไม มีอะไร
ลูก(เข้าไปกระซิบถามแม่) : ใครอ้ะ แม่
แม่ : คนเขามาขอตังค์ตามบ้านน่ะลูก แม่ให้ตังค์แล้ว เห็นเรามีเสื้อผ้าเยอะ ไม่ได้ใช้ ก็เลยให้นั่งรอ แม่ขึ้นไปเอาเสื้อผ้า
(สมัยนั้น เกือบห้าสิบปีก่อน สามารถให้คนจรรอ และแม่ขึ้นไปเอาเสื้อผ้าข้างบน)
แม่ตรวจดูเสื้อผ้าที่จะบริจาค ติดกระดุม ติดตาขอ ใส่ยางยืด เปลี่ยนซิป ตัวไหนที่อยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์ แม่ทำให้สมบูรณ์ ด้วยหัวใจของคนที่เป็นช่าง และมีความเมตตา
แม่บอกที่หลังว่า คนจนอยู่แล้ว เมื่อให้เสื้อผ้า ต้องให้เอาไปใช้ได้เลย
แม่เป็นช่าง แม่รู้ตาขออันละเท่าไหร่ กระดุมแผงละเท่าไหร่ ซิปเส้นละเท่าไหร่ ค่าเปลี่ยนซิปราคาเท่าไหร่
แม่ไม่อยากเห็นคนได้เสื้อไปจากแม่โดยไม่สมประกอบ (ช่างอย่างแม่ยอมไม่ได้)
เช่น ยางยืดคนรับต้องเอาไปขมวด ใช้หนังยางรัด เพราะจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อตาขอ กระดุม ซิป หรือหาช่างเปลี่ยนซิป เสียเงิน ซึ่งแค่ซื้ออาหารกินก็ไม่ค่อยมีหรือไม่มีอยู่แล้ว
ใน-มีพียงดอกหญ้า...มาให้เธอ - เขียนตรงนี้เพียง ไม่กี่บรรทัด
แต่ใจนึกถึงความยิ่งใหญ่ของสิ่งที่แม่ทำกับคนที่แม่ไม่รู้จักเลย ในวันนั้น หมดเวลาไปครึ่งวัน
ชื่นใจที่น้องคนหนึ่ง ส่งข้อความมาบอก ว่า ได้รับสารที่ส่งไปนี้ จากการอ่าน
นิยายแม้อาจประโลมโลกย์
แต่สิริมา อภิจาริน มีจุดมุ่งหมายในชีวิตของการเขียน ให้สิ่งเท่าที่สติปัญญา พอมี มอบสิ่งดีๆ ให้แก่ผู้อ่านเสมอ
...........
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
