22 พฤศจิกายน 2563
ดอกไม้ปลายสวน
สิริมา อภิจาริน
ดอกไม้ปลายสวน-แทบจัดเป็นมหากาพย์ ของ สิริมา อภิจารินได้เรื่องหนึ่งเลย เพราะยาวมาก
เป็นเรื่องของชีวิตสามชั่วอายุคน
เขียนลงใน-สตรีสาร- ระหว่างปี พศ 2534-2535 (ใน ปี 2538 สตรีสาร ได้หยุดกิจการ) ความยาว62ตอน ผู้อ่านตามอ่านกันปีกว่า
เหตุผลที่เขียนเรื่องนี้เพราะ ได้อ่านเรื่องหลายชั่วอายุคนมาหลายเรื่อง คิดว่าสิริมาเอง พอมีเรื่องเล่า น่าจะเขียนได้
สำคัญที่สุด เขียนหนังสือมานาน ถ้าเป็นนักเรียน นับว่าอยู่โรงเรียนนานเน อยากเขียนเรื่องนี้ขอสอบไล่ออกจากโรงเรียน และขอสอบกับอาจารย์นิลวรรณ ท่านเดียวเท่านั้น
ดอกไม้ปลายสวน- เขียนเมื่อ สิริมาอายุ41 จบปอเอกแล้วสองปี
เป็นงานเขียนที่สอนให้รู้ว่า การเขียนหนังสือ เป็นการแก้ปัญหาอย่างแท้จริง มีปัญหาให้ต้องแก้ตลอดเวลา ไม่ว่าปัญหาของเจือทอง จุลลา ดวงดอม หรือ แม่จำปีฯลฯ
โดยเฉพาะแม่จำปี ซึ่งเป็นตัวเดินเรื่อง เล่าเรื่อง ตัวสำคัญ
เรื่องราวเป็นเรื่องที่ผู้เขียนไม่เคยรู้จัก เช่น แม่ที่ลงจากบ้านอุ้มลูกชายคนเล็กไป ตั้งแต่เกิดไม่กี่เดือน
พี่สาววัยรุ่น เพิ่งได้พบกับน้องชายและแม่เป็นครั้งแรก
น้องชายที่เพิ่งเจอ พ่อกับพี่สาวตอนโต
ลูกผู้ดีอย่างจุลลาต้องไปเป็นพาร์ตเนอร์
แต่ละคนรู้สึกอย่างไร จะเขียนยังไง จะเล่ายังไง เพราะเป็นประสบการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตจริง
อาจารย์นิล : คุณอี๊ด อยากตั้งโจทย์ไว้ยากเอง
นั่น
อาจารย์ : คุณต้องมองเรื่องให้ชัด ถ้าคุณมองไม่ชัด คุณจะเขียนไม่ชัด
คำพูดของอาจารย์สำคัญนัก ปลุกผู้เขียนตื่น เขียนเรื่อง อย่างสู้ สุดๆ ตลอดเรื่อง
ไม่ว่าปัญหามาท่าไหน แบบไหน วาดปลายปากกาสู้สุดแรง
บุคลิกของตัวละคร : อาเจือ ยงยุทธ์ น้าจุ๋ม ดวงดอม แม่จำปี สร้างอย่างตั้งใจ
บทสนทนา - ของใครของมัน คิดไม่เหมือนกันพูดไม่เหมือนกัน
ฉากที่ผู้เขียนน้ำตาคลอ คือฉากที่เจือทองได้รู้ว่ายงยุทธ์มีคนอื่น
ฉากที่เขียนไปน้ำตาไหลไป คือฉากที่ดวงดอมได้พบแม่เป็นครั้งแรก แล้วกลับมาเล่าให้เพื่อนฟัง เหมือนคนหัวใจแหลกสลาย
ฉากสะเทือนใจ คือฉาก คุณพจน์นายร้อย เข้ามาพบจุลลาเป็นพาร์ตเนอร์ในบาร์ พร้อม เพลง -แม่น้ำตาลก้นแก้ว-ของ ก้าน แก้วสุพรรณ
-แม่น้ำตาลก้นแก้ว เขาชิมเจ้าแล้ว จึงตกถึงมือพี่
ถ้าหากเป็นแหวนก็เปรียบดังแม้นเจ้าโดนสวมฟรี...
น้องสาวคนหนึ่ง : พี่ หนูอ่านเรื่องนี้ของพี่ หนูร้องไห้ตามได้ทุกตอนเลย
พาร์ตเนอร์อย่างจุลลา สอน(เด็กสาวซื่อ)อย่างดวงดอม
:เธออย่ารักใครข้างเดียวนะดวง เธอต้องรักคนที่มีค่าควรกับความรักของเธอ และให้ความรักแบบเดียวกัน กลับคืนมาได้
เมื่อดวงดอมกลับจากโรงเรียน เสื้อนัก เรียนสีขาว โดนน้ำก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟ เป็นวงแดง แล้วเดินไปสอนหนังสือ ก้อง -นักเรียนโค่งวัย19 ซึ่งแอบยิ้มคุณครูวัย 15
นักอ่านท่านหนึ่งบอกว่า- ตั้งแต่นั้นมา หนูระวังมากเลยค่ะอาจารย์ เวลากินเย็นตาโฟ
ดวงดอมเป็นเด็กเสมือนไม่มีแม่
อาจารย์ป๋อง Porntada Suvattanavanich ได้เขียนถึงความเป็นแม่ ระหว่างเจือทองและดวงดอม ในวิทยานิพนธ์ของเธอ เป็นงานวิชาการที่น่าอ่าน น่าสนใจ
เพื่อนๆที่อ่าน-ดอกไม้ปลายสวน- บอกผู้เขียนว่า-ได้ข้อคิด ทั้งจากจุดใหญ่ๆ และจุดเล็กๆ
บ่อยครั้งนักอ่านไม่ได้มองหาความอลังการยิ่งใหญ่ของงานเขียนแต่อย่างใด กลับประทับใจในจุดเล็กๆ ที่นักเขียนนึกไม่ถึง เช่นเสื้อนักเรียนขาวเลอะ น้ำก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟเป็นต้น
อาจารยฺนิลวรรณผู้อ่านเรื่องท่านแรก ที่ต้นฉบับไปถึงมือ
เมื่อ-ดอกไม้ปลายสวน -ลงพิมพ์ตอนสุดท้าย ผู้อ่านล่ำลาอาวรณ์จริงจัง เหมือนตามชีวิตเพื่อนเก่ามานานปีแล้วต้องหยุดตาม
สิริมา ผู้เขียน เสมือนนักเรียน ทำข้อสอบไล่อยู่นาน
อยากรู้ สอบผ่านหรือไม่ ถามอาจารย :ผ่าน มั้ยคะ
อาจารย์ : ผ่านแล้ว
(ยิ้ม) ผ่านมาตั้งนานแล้ว
กราบอาจารย์
*ดอกไม้ปลายสวน รวมเล่มครั้งแรก ส.ศิลปาบรรณาคาร 2540
**ครั้งที่สอง ส.อรุณ 2551
............
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
