The 2nd ASIAN Beach Games 2010, Muscat Oman
เขียนเมื่อ December 17, 2010 at 5:01 PM
Al Musannah sports complex,Oman picture from: https://www.lntecc.com/HOMEPAGE/Buildfact/gallerypublicbuildings.html
Day 1: 6 December 2010
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของผมที่ได้มารายการแข่งขันกีฬาชายหาดแห่งเอเชียครั้งที่สองที่จัดขึ้นนะกรุงมัสกัตประเทศโอมาน เริ่มจากตอนเช้า 1000น. ออกจากพัทยา มาถึงสวรรณภูมิตอน 1130 น. ทำการเช็คอินที่สายการบินโอมาน เวลาบิน 1430น. เวลากรุงเทพ ถึงมัสกัต 1730 น. เวลามัสกัต ซึ่งเวลาทั้งสองเมืองนี้ห่างกัน 3 ชม. ใช้เวลาเดินทาง 6 ชม. ประเทศโอมานเป็นประเทศในตะวันออกกลางมีลักษณะภูมิประเทศเป็นทะเลทรายสลับกับภูเขาหินเป็นหย่อมๆมีชายหาดยาวถึง 3,000 กม. อากาศในตอนกลางวัน ช่วงนี้ 30-40 องศาเซลเซียส กลางคืน 15-20 องศา ค่อนข้างแตกต่างกันมากต้องปรับตัวให้ได้มิเช่นนั้นคงไม่สบายเป็นแน่ เมื่อมาถึงสนามบินมัสกัตค่อนข้างวุ่นวายมีปัญหาเยอะเนื่องจากทางเจ้าภาพไม่เคยมีประสบการณ์ต้อนรับกองทัพนักกีฬาจำนวนมากจากทั่วเอเชียเช่นนี้มาก่อนทำให้เสียเวลาที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองเป็นชั่วโมง ต้องออกมารอรถรับส่งไปที่พักร่วมชั่วโมง การขับรถในโอมานขับชิดขวาถนนค่อนค้างดีคนโอมานขับรถเร็วมากเกิดอุบัติเหตุได้ง่ายมากพอถึงที่พักชื่อ Crystal Hotel เป็นโรงแรมขนาดปานกลางแต่น่าอยู่ หลังทานอาหารเสร็จก็มีการประชุมทีมแพทย์เพื่อวางแผนการทำงานวันรุ่งขึ้นทันทีโดยมี นพ.ฮีรารี่ มีชัย อินวู้ด เป็นหัวหน้าทีม
Crystal Hotel Muscat Oman
Oman beach picture from: https://www.africaskysafari.com/oman-safari-and-beach-holidays
Day 2: 7 December 2010
วันที่สองยังไม่มีรายการแข่งขัน ผมตื่นขึ้นมาประมาณตีสี่ครึ่งถ้าเป็นเวลาบ้านเราก็ประมาณเจ็ดโมงครึ่งเนื่องจากยังไม่ค่อยชิน ที่พักห่างจาก Al Musannah sports city ประมาณ 150 กม.ใช้เวลาเดินทาง ชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมง วันนี้จึงเป็นเวลาที่ต้องเดินทางไปประชุมทีมแพทย์ของประเทศต่างๆที่โรงแรมแชงกรีล่าตอน 11 โมง และจากนั้นตอนบ่าย เดินทางไปเยี่ยมหน่วยแพทย์ที่ส่งไปประจำหมู่บ้านนักกีฬาและวางแผนการทำงานต้องเจอกับอุปสรรคที่เราไม่คาดคิดคือไม่มีระบบการขนส่งมวลชนที่แน่นอน นัดกับคนขับรถที่ให้มาประจำทีมแพทย์คนขับมาสาย 1 ชั่วโมง ซึ่งที่นี่ถือเป็นเรื่องธรรมดามาก เวลานัดต้องเผื่อไว้ 1 ชั่วโมง ซึ่งเราไม่ได้เตรียมตัวเรื่องนี้มาก่อนทำให้แผนการทำงานผิดพลาด
พอไปถึงโรงแรมแชงกรีล่า ซึ่งเป็นที่พักของ National Olympic Committee ของประเทศต่างๆ เป็นโรงแรมระดับ 5 stars สวยงามมากๆ เนื่องจากที่ประชุมฝ่ายแพทย์กำหนดให้ส่งตัวแทนแค่ประเทศละ2คน เลยให้ผู้อาวุโสเข้าประชุมไปส่วนผมกับคนอื่นเดินเที่ยวรอบๆถ่ายรูปกับชายหาดอันสวยงาม ไปเจอกับกลุ่มตัวแทนจากประเทศไต้หวันที่มาโปรโมทการเข้าชิงการเป็นเจ้าภาพ ASIAN Beach Games and ASIAN Games 2020 and 2023 ซึ่งคาดว่าน่าจะได้ ทุกคนน่ารักมากครับเอาของมาแจกเต็มเลยพอรู้ว่าผมจะไปเรียนไต้หวันเขาก็เอาหนังสือไกด์บุคมาให้แลกนามบัตรกันเสร็จสรรพเลย จากนั้นพอได้เวลาไอ้รถเจ้ากรรมก็ยังไม่มา รอพี่แกประมาณชั่วโมง ต้องกลับไปกินข้าวที่โรงแรมคริสตัล ระหว่างรอก็มีนักกีฬาจากไต้หวัน และ ทีมแพทย์ของอินโดนีเชียขอขึ้นรถกลับมาด้วย เนื่องด้วยคนไทยน้ำใจงามอยู่แล้วเลยอัดเป็นปลากระป๋องกลับมาด้วยกันทั้งหมด ป้าจากอินโดนี่เจอเราเมื่อไหร่แกจะทำท่าดีใจมากโบกไม้โบกมือให้ตลอดด้วยความซาบซึ้งใจ แหมก็รถมันหายาก หลังจากเราทานข้าวเสร็จก็ได้เวลาไปเยี่ยมหมู่บ้านนักกีฬา ปัญหาเดิมคือรอรถอีกแล้วทั้งๆที่เราบอกเขาไว้แล้วว่าขอเวลา 30นาที พี่แกกลับหายไปไหนไม่รู้กว่าจะออกมาได้ เดินทางอีก ชั่วโมงครึ่งมาถึง Al Musannah เป็นเมืองที่สร้างใหม่ริมชายหาดที่งดงาม ข้างหมู่บ้านเป็นสนามกีฬาชายหาดและเป็นที่ทำพิธีเปิดและปิด นักกีฬาไทยยังไม่มีแข่งขันในวันนี้ เราจึงจัดเตรียมกระเป๋ายาและข้าวของที่จำเป็นเอาไว้ปฏิบัติการณ์ในวันรุ่งขึ้น มีแข่งฟุตบอลชายหาด ไทยพบญี่ปุ่น ตอน 9 โมง พรุ่งนี้ผมรับอาสาเฝ้าคลินิกให้เป็นคนแรกให้พี่ๆเขาได้ออกไปสนามกัน แต่ก็ยังหวั่นใจกับคนขับรถไม่หายว่ามันจะมาตามเวลานัดไหมเฮ้อผมล่ะเหนื่อยกับมันจริงๆ ขับรถน่ากลัว ขับไปด้วยคุยโทรศัพท์ไปด้วยอีกต่างหาก แล้วประเทศนี้ขับรถน่ากลัวทุกคน อุบัติเหตุมีกันตลอด เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้วหลายครั้ง รถก็ติดพอๆกับกรุงเทพเลยล่ะครับ น้ำมันที่นี่ถูกมาก ลิตรละ สิบบาท สาธยายยืดยาวขอจบก่อนดีกว่าพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่
Oman Beach and Al Musannah Sports City
Day 3: 8 December 2010
อรุณสวัสดิ์คราวนี้ผมชินกับเวลาแล้วครับตื่น 0630 น. ทานข้าวเจ็ดโมง นัดรถไว้ 0800 น. เราก็นั่งรอจนถึง 0830 น. มันไม่รับโทรศัพท์เลยส่งข้อความไปบอกว่าต้องการใช้รถมันกลับส่งข้อความมาบอกว่า มันเหนื่อยมาก เมื่อวานมีคนบอกว่าวันนี้ต้องทำงาน 24 ชั่วโมง มันเลยขอไม่ทำเอาดื้อๆ เลยต้องเดือดร้อนหัวหน้าทีมไปเจรจาต่อรองจนได้รถคันใหม่แต่ก็เสียเวลาไปมากกว่าจะได้ออกก็ 1000 น. ไปถึงหมู่บ้านนักกีฬาก็เที่ยงกว่าๆเพราะคนขับรถแวะทำธุระของตัวเองก่อนตลอดทาง พอไปถึงพี่แป๊ะ คุณหมอพิสิษฐ์ เลิศวานิช ก็กลับมาจากการไปดูแลทีมฟุตบอลเรียบร้อยแล้วรายงานผลเสร็จสรรพญี่ปุ่นชนะไทยไป 8:2 ประตู ไม่มีผู้บาดเจ็บ เลยพากันไปทานข้าว ซึ่งยอมรับว่าที่หมู่บ้านนี่อร่อยกว่าที่โรงแรมมีอาหารไทยด้วยนิดหน่อย ระหว่างทานอาหารผมดันมีอาการท้องไส้ปั่นป่วนต้องรีบกลับมาเข้าห้องน้ำปรากฏว่าท้องเสียอย่างแรงเฮ้อผมคงไม่ถูกกับอาหารที่นี่อย่างแรง หลังจากนั้นก็มีนักกีฬามาให้ตรวจ 2 คน ฮึฮึได้ทำงานซะทีแต่รู้สึกไม่ค่อยมีแรงเลยชงน้ำเกลือแร่ให้ตัวเองก่อนดีกว่า อันเนื่องมาจากปัญหาในการเดินทางและพรุ่งนี้มีรายการแข่งขันเยอะขึ้นทางทีมจึงเปลี่ยนแผนให้ผมมาอยู่ที่หมู่บ้านนักกีฬานี้สองวันไม่ต้องเดินทางก็โอเคจะได้ทำงานได้สะดวก เนื่องจากวันนี้มีพิธีเปิดแต่เจ้าภาพจำกัดจำนวนคนเข้าร่วมเป็นตัวแทนได้ประเทศละ30คน ทุกคนเลยลงมติว่ารีบกลับโรงแรมดีกว่าก่อนรถจะติดถ้าอยู่ร่วมพิธีอาจไม่มีรถกลับได้ไม่มั่นใจมันเลยจริงพับผ่าสิ ขากลับไปส่งผมที่โรงแรมคริสตัลก่อนแล้วทีมบางส่วนก็ไปซื้อของที่ตลาดซุก(Souq) เพราะความอ่อนเพลียผมจึงขอกลับไปพักก่อนเสียดายที่ไม่ได้ไปตลาดกับเขาเหมือนกันแต่เนื่องด้วยสังขารไม่ให้ ขอไปวันหลังดีกว่า
ถ่ายภาพกับเจ้าถิ่น
Day 4: 9 December 2010
เนื่องจากปัญหาการขนส่งที่คนขับรถเชื่อถือไม่ได้ตารางเวลาไม่แน่นอน เพื่อตัดปัญหาในการเดินทางทำให้ผมต้องตัดสินใจอาสามาประจำที่คลินิกนักกีฬา 2 วัน และลงสนามดูแลนักกีฬาทันที คราวนี้รถมาตามเวลานัดคือ 0730 น. แต่กว่าจะไปถึง Mr. Sultan ก็พาเราแวะส่งของให้เพื่อน แวะรับเพื่อนระหว่างทางตลอด กว่าจะมาถึงก็เกือบ 9 โมง ต้องลงสนามไปดูแลวอลเล่ย์บอลชายหาดทีมหญิง ซึ่งTeam A แข่ง 10โมง B แข่ง 1130 น. นักกีฬามีอาการบาดเจ็บเล็กน้อยจากการแข่งขันที่กวางโจว patella enthesitis and biceps tendinis เนื่องจากต้องลงแข่งแล้วและพบกับติมอร์ จึงให้ใส่แค่ knee support และเล่นได้ตามปกติ จากนั้นค่อยนัดมารักษาต่อที่คลินิกตอนบ่าย การแข่งขันท่ามกลางอากาศอันร้อนจัดทำให้อ่อนเพลียได้ง่าย ต้องให้นักกีฬาดื่มน้ำเกลือแร่เพื่อทนแทนเกลือแร่ที่สูญเสียไปได้ง่าย เนื่องจากทีมกรรมการเห็นเราเป็นทีมแพทย์ เลยเชิญขึ้นไปนั่งที่เวทีของกรรมการโอ้โหเท่ห์มากแต่แดดร้อนยิ่งกว่าเดิมอีกต้องนั่งอยู่ตรงนั้นจนการแข่งขันจบทั้งสองคู่ พอตอนบ่ายก็กลับมาประจำที่คลินิกรอไปดูแลนักกีฬาตะกร้อหญิงที่ต้องแข่งขันกับจีนตอน 1830 น. ทีมตะกร้อหญิงชนะจีน 2:0 เซต ทั้งทีม A และ B ตะกร้อไม่มีนักกีฬาบาดเจ็บ
น้องติ๊ก นักกีฬาวอลเล่ย์บอลชายหาด
นักกีฬาตะกร้อชายหาด
Day 5: 10 December 2010
วันนี้ตื่นแต่เช้าออกไปวิ่งรอบๆหมู่บ้านนักกีฬา หลังจากไม่มีเวลาออกกำลังกายมานาน ไปเจอกับความอลังการของเจ้าภาพคือโรงพยาบาลสนามเคลื่อนที่ท่าทางจะยืมมาจากกองทัพเป็นรถตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ มีห้องตรวจ OPD ห้อง OR เสร็จสรรพ ที่ตึกก็มีบริการ Medical centre and Physiotherapy centre มีอุปกรณ์ต่างๆครบครัน สุดยอดมากๆ แต่ทีมไทยสุดยอดกว่า มีแพทย์มาทั้งหมด 5 คน พยาบาล 2 คน กายภาพบำบัด 8 คน นักวิทยาศาสตร์การกีฬาอีก 3 คน ขนยาและอุปกรณ์มาเพียบ kinesiotape หลายสิบม้วน ตอนเช้าไปดูตะกร้อชายไทยชนะอินโดนีเชีย 2:0 เซตทั้งทีมAและBไม่มีผู้บาดเจ็บ พอตอนบ่ายก็มาดูแฮนด์บอลหญิงไทยชนะญี่ปุ่น 2:0 เซต ตะกร้อหญิงไทยชนะอินโดนีเชีย 2:0 เซตทั้งทีมAและB วอลเล่ย์บอล หญิงชนะไทเป 2:0เซต พอกลับมาคลินิกสายข่าวรายงานว่าฟุตบอลชายหาดโดนอิหร่านยำเละ 14:2 รอบต่อไปต้องเจอเลบานอน วันนี้เข้านอนแต่หัวค่ำเพราะเหนื่อยมาก
โรงพยาบาลสนามเคลื่อนที่ของเจ้าภาพ
Day 6: 11 December 2010
ตื่นแต่เช้าอีกวัน วันนี้ต้องไปประจำตะกร้อหญิงแต่เนื่องจากชนะบายอินเดียซึ่งมาไม่ได้เลยได้เข้าไปชิงกับเวียตนามตอนบ่ายสาม ตะกร้อชายเจอกับเจ้าภาพโอมาน ไทยชนะ 2:0 เซตทั้งทีมAและB 6โมงเย็นรอบชิงชนะเลิศเจอกับพม่า ตะกร้อไม่มีใครเจ็บก็เลยดูกีฬาไปเรื่อยสนุกดียังไม่มีอะไรมากทำตามหน้าที่ไปเรื่อยๆ นักกีฬาก็ไม่ค่อยบาดเจ็บเท่าไหร่ แต่วันนี้ต้องกลับไปพักโรงแรมเดิมแล้ว ผลตะกร้อตอนเย็นก็ไม่เกินความคาดหมาย ไทยชนะทั้งสองทีมทั้งชายและหญิง ได้สองเหรียญทอง
อยู่ทะเลทรายต้องมี ชีมัค ผ้าอเนกประสงค์ กันแดด กันลม กันทราย
Day 7: 12 December 2010
ตื่นเช้าออกมาจากโรงมีปัญหากับรถอีกแล้วนัด 8 โมง มันมา 8โมงครึ่ง แถมทำท่าจะไม่มาส่ง อีกต่างหาก เพราะเห็นเรามาแค่สองคน พอบอกว่าต้องไปรับทีมเพิ่มที่อีกโรงแรม ก็มีปัญหาอีกให้เราเปลี่ยนรถอีก สรุปช้าไปอีก วันนี้เลยได้นั่งเฝ้าคลินิกทั้งวันให้พี่ๆเขาออกไปลุยสนามแทนเดี๋ยวพี่ๆเขาเซ็งแย่ 2 ทุ่มออกไปดู วอลเล่ย์บอลชายพบกับเจ้าภาพโอมาน คนคงเยอะ ก่อนออกไปมีสายรายงานว่าบอลแพ้เลบานอน แต่ก็เล่นได้สูสี
เฮ้อผลวอลเล่ย์บอลชายแพ้เจ้าภาพโอมาน 2:0 เซต แบบไม่น่าเชื่อ แต่กองเชียร์เจ้าภาพเยอะมาก ทำให้นักกีฬาตื่นสนามไปหน่อย ไม่มีนักกีฬาบาดเจ็บ
Day 8: 13 December 2010
วันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นอากาศเย็นสบายในตอนเช้า ทำแผลให้นักกีฬาเจ็ตสกี ที่ได้มาจากการถูกชนในแข่งขันที่พิษณุโลกเย็บมาเรียบร้อยเดินไปทานอาหาร วันนี้เฝ้าคลินิกครึ่งเช้า ออกสนามตอนบ่ายไม่ต้องพูดถึงเรื่องอากาศตอนกลางวันร้อนมากแต่ตอนกลางคืนเย็นมาก ดูตะกร้อทีมเดี่ยวหญิงไทยเจอกับฟิลิปินส์ ไทยชนะ 2:0 เซต ตะกร้อชายเจอบรูไน ไทยชนะ 2:0 เซต แฮนด์บอลชายแพ้จอร์แดนแถมนักกีฬาไทยแย่งบอลกับเขาเกิดอุบัติเหตุศอกฝาดหน้าจอร์แดนอย่าจังเลือดกบปาก น้องตามนี่น่าจะมาเล่นมวยไทยนะศอกคมมาก ก็ขอโทษขอโพยกันไปมันไม่ได้ตั้งใจนี่หว่าแต่ห่วงว่าแผลถลอกที่ข้อศอกไอ้ตามนี่แหล่ะ Human bites wound ต้องดูแลดีๆ ถึงแพ้ก็สู้กันอย่างอย่างสูสี กลับมาเดินถ่ายรูปยามเย็นซะหน่อย พรุ่งนี้ต้องไปดู ตะกร้อกับเจ็ตสกี
สนามแข่งเจตสกี
Day 9: 14 December 2010
ตอนเช้าไปดูตะกร้อชายแข่งกับเกาหลีใต้ตามคาดไทยชนะไปสองเซตรวด ทีมหญิงเจอกับเวียตนาม เล่นสูสีมาก ชนะไป2:0 เซต
พอ11โมงก็ไปดูแข่งเจ็ตสกี ซึ่งรุ่น 800 cc. ไทยมีดีกรีถึงแช้มป์โลกคาดหวังเหรียญทองเต็มที่ ทีมเจ็ตสกีพาทีมงานมากว่า40ชีวิต มีทั้งช่างเครื่อง นักกีฬาและผู้ติดตาม การแข่งขันเริ่ม1130 น. แข่งกันรุ่นละ3 moto ดูตื่นเต้นเร้าใจมาก แต่ก็น่ากลัวตรงที่อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา เรือชนกันก็บ่อย เลยขอหมอมาเฝ้าด้วยเพราะนักกีฬาไม่ไว้ใจแพทย์สนาม แข่งกันเสร็จ 1600 น. สรุปไทยได้สองเหรียญทองแดง และมีปัญหากับกรรมการไทยเข้าที่หนึ่งทั้งสามรอบแต่มีหนึ่งรอบกรรมการให้เป็น jump start คือฟาวด์ออกเรือก่อนสัญญาณปล่อยตัว ตัดสินให้รอบนั้นไทยถูกปรับไปอยู่อันดับหก ทำให้คะแนนรวมสามรอบเราได้ที่สาม ทำให้คูเวตชนะได้ที่1 ทั้งๆที่ไทยเราใช้เครื่องยนต์มือสองราคาไม่กี่แสน ประเทศอื่นเจ็ตสกีลำเป็นล้าน เราอาศัยนักแข่งฝีมือดีบวกกับมีช่างเครื่องที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในโลกคอยปรับแต่งเครื่องยนต์ให้ซึ่งสองคนนี้เป็นสามีภรรยากันเป็นคลับเจ็ตสกีที่พัทยาบ้านเรานี่เอง พอผลเป็นอย่างนี้นักกีฬาเลยเซ็งตอนเย็นก็มาทำแผลตามเดิม
พรุ่งนี้ได้รับมอบหมายให้ไปดูวอลเล่ย์บอลหญิงเจอกับอินโดนีเชีย พร้อมกันนั้นได้ยินเสียงเพลงชาติไทยดังขึ้นสายข่าวรายงานว่าไทยได้เหรียญทองจากตะกร้อหญิงเพิ่มขึ้นมาเป็นเหรียญที่ 12 แล้ว ตอนนี้นำเป็นที่หนึ่งอยู่ ที่สองคือจีนได้ 6 เหรียญทอง แต่ผมว่าวันหลังๆเราคงประมาทจีนไม่ได้หรอกครับของเขาเจ๋งจริง
การแข่งขันเจ็ตสกีอันดุเดือด
Day 10: 15 December 2010
วันนี้ตื่นสายนิดหน่อย ต้องไปดูวอลเล่ย์หญิงรอบ16ทีมสุดท้าย เจออินโดนีเชียทั้งสองทีม ส่วนทีมวอลเล่ย์ชายตกรอบไปเมื่อวาน ทีมหญิง ยุกับติ๊ก สุดยอดมากต้องสู้กันถึงเซตสาม ชนะอินโดนีเชีย ทั้งสองทีมเจอกับจีนรอบรองชนะเลิศตอนเย็น นักกีฬาจีนนี่สุดยอดมากตัวสูงเกือบสองเมตร โชคดีที่วอลเล่ย์เราชนะจีนหนึ่งทีม แพ้จีนหนึ่งทีมพรุ่งนี้ต้องเจอกับจีนอีกชิงทองกับชิงทองแดง ส่วนแฮนด์บอลหญิงก็ชนะเวียตนามพรุ่งนี้ต้องเข้าชิงกับจีนตอนบ่าย
วอลเล่ย์บอลชายหาดทีมหญิง
เจ็ตสกีมีปัญหากับกรรมการนิดหน่อย คือไทยมีนักแข่งสองคน การแข่งขันมีสามรอบ พอรอบสุดท้ายไทยคนที่นำอยู่ดันผ่อนให้ไทยคนที่สองแซงเข้าวินไปก่อนแล้วตัวเองเข้าที่สองส่วนที่สามคือคูเวต ทำให้คะแนนรวมแล้วนักกีฬาไทยที่ผ่อนให้เพื่อนจะมาเป็นที่หนึ่ง คนที่เข้าที่สองคะแนนรวมจะเป็นที่สอง ส่วนที่สามคือคูเวตทำให้คูเวตไม่ยอมประท้วงกรรมการให้ disqualify ทีมไทยซึ่งจะไม่ได้เหรียญอะไรเลย จริงๆแล้วไม่มีกติกาเขียนไว้ในกรณีที่ว่านักกีฬาผ่อนให้กันต้องทำยังงัย ไทยเลยแจ้งกรรมการว่าไม่ได้จงใจผ่อนเครื่องแต่นักกีฬาบาดเจ็บที่หัวไหล่เร่งเครื่องไม่ได้งานเลยเข้าพี่แป๊ะทันทีโดยกรรมการให้เราเอาหมอมายืนยัน ซึ่งนักกีฬาคนนี้ก็มีอาการปวดไหล่จริงๆแต่จะเป็นสาเหตุให้เร่งเครื่องไม่ได้หรือไม่นั้นก็ต้องยืนยันกันไปก่อน แต่กรรมการไม่เชื่อหมอไทยเลยให้ไปตรวจที่ Medical centre หมอส่วนกลางลงให้เป็น shoulder pain unspecified ไม่ยอมฟันธงว่าเป็น Impingement Syndrome กรรมการจึงปรับให้ไทยได้เหรียญทอง1 ทองแดง1 ส่วนเหรียญเงินเป็นของคูเวต และตัดคะแนนทีมไทย 10 คะแนนสำหรับวันพรุ่งนี้ คนที่แข่งวันรุ่งขึ้นเลยซวย
นั่งดูถ่ายทอดสดวอลเล่ย์บอลชาย โอมานพบกับ คาซักสถาน มีเหตุการณ์ที่น่าระทึกขวัญคือผู้เล่นโอมานวิ่งตามลูกวอลเล่ย์แล้วสะดุดล้มหัวฟาดกับเสาป้ายโฆษณาสลบเหมือดคาที่ ใช้เวลาปฐมพยาบาลร่วม10นาที เนื่องจากวอลเลย์บอลไม่มีตัวสำรองใครบาดเจ็บแข่งไม่ได้ก็แพ้ทันที ไม่รู้ว่าแกสลบไปนานเท่าไหร่แต่ก็กลับลงมาเล่นได้แบบมึนๆ เลยแพ้คาซักสถานไป2:0 เซต พอแข่งจบเสียงไซเรนท์ รถพยาบาล คงมารับนักกีฬาคนนี้ไปเช็คสมองแน่ๆเลย
Day 11: 16 December 2010
วันนี้ต้องไปดูตะกร้อชายชิงกับพม่า นึกถึงบรรยากาศศึกบางระจันเลยทีเดียวกองเชียร์นั้นกระหึ่มทั้งสองฝ่ายทั้งไทยและพม่า แต่ด้วยลีลาที่เหนือกว่าของไทยทำเอากองเชียร์พม่าซึมไปเลยหลังจากที่ประกาศศักดาอย่างมาในช่วงแรก คนเชียร์พม่าเยอะเพราะคนเขารู้ว่าไทยเก่งกว่าสรุปไทยชนะ 2:0 เซต ได้เหรียญทองที่ 15 มาครองและขึ้นตำแหน่งเจ้าเหรียญทองแน่นอนแล้ว สำหรับวอลเล่ย์บอลหญิงทีม1ชิงทองแดงกับจีน เล่นกันอย่างลืมตายกันเลยทีเดียว เราชนะจีน 2:1 เซต ได้เหรียญทองแดง ส่วนทีม2สู้จนเหงื่อหยดสุดท้ายก็ไม่สามารถฝ่ากำแพงเมืองจีนได้ แพ้จีน 2:0 เซตได้เหรียญเงิน
เจ็ตสกีไทยทำได้ดีมากแต่ก็ได้เหรียญเงินครองเพราะโดนตัดคะแนนตั้งแต่ยังไม่แข่ง
วันนี้ผมต้องอำลา Al Musannah sports city ไปก่อนต้องเข้าไปพักที่ Crystal Hotel เตรียมตัวเดินทางกลับเมืองไทยวันที่ 18 ธ.ค. 53 พรุ่งนี้ไม่รู้จะทำอะไรดีเพราะเป็นวันหยุดของที่นี่ ประเทศนี้เขาจะหยุดทำงานวันพฤหัสบดีตอนบ่าย และวันศุกร์ทั้งวัน ตอนเย็นกลับมาถึงโรงแรม Crystal Hotel พี่เอ(หมอมีชัย)ผัดมาม่าไว้ให้ทานสุดยอดมากๆเวลาไม่ได้กินมันนานๆนี่อร่อยเบื่ออาหารแขกเต็มแก่แล้ว นั่งดูพิธีปิดอันแสนเรียบง่าย เห็นพี่แป๊ะ(หมอพิสิษฐ์) กับพี่เป้ นำชัย (PT กกท.) กับ อ.ตั้ม (PT มศว.) เดินโบกธงไทยนำมาก่อนเลยเพราะไทยเป็นเจ้าเหรียญทอง เจ้าภาพเลยให้เดินนำมาก่อน เท่ห์มากๆ
Day 12: 17 December 2010
วันหยุดของชาวมุสลิมที่นี่ ร้านค้าต่างๆปิดเรียบวุธ ถนนแทบไม่มีรถวิ่ง นอนพักที่โรงแรมอีกวัน ทำงัยได้เขาให้นักกีฬากลับก่อน ทีมแพทย์กลับทีหลัง รออออออออออออออออ
ขออำลาด้วยภาพนักรบอาหรับครับสวัสดี
เอเชี่ยนบีชเกมส์เป็นการแข่งขันกีฬาที่แปลกใหม่สนุกสนานเร้าใจครับแล้วพบกันใหม่เมื่อชาติต้องการ
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
