คุณผู้อ่านลองคิดตามนะ ถ้าคุณได้เกิดเป็นแม็ก มีหน้าที่เย็บกระดาษให้ติดกัน คุณได้ทำหน้าที่นี้อย่างภาคภูมิใจ และรักมันมากๆ จู่ๆก็ถูกที่ดึงแม็กดึงคุณออกซะไม่เหลือทรงเลย เป็นคุณ...คุณจะโกรธมันมั้ย? ถ้าเป็นผู้เขียนเองก็คงเกลียดมันไปเลย....แปลกดีเนาะที่สองอย่างนี้ถูกสร้างมาคู่กัน ทั้งๆที่มันดูขัดแย้งกัน มันดูไม่ค่อยถูกกันซักเท่าไหร่ มันคงจะเหมือนลิ้นกับฟัน เหมือนหยินกับหยาง เหมือนพระจันทร์กับพระอาทิตย์ เหมือนนิ้วก้อยกับขอบโต๊ะ(อันนี้เริ่มนอกเรื่องละ) หรือเหมือนอะไรอีกมากมายบนโลกนี้ที่แตกต่างกัน แต่พออยู่ด้วยกันแล้วมันจะดีกว่า เพราะแน่นอนว่าถ้าของสองสิ่งนี้มันวางอยู่คู่กันคุณก็จะหยิบมาทั้งคู่ ส่วนน้อยมากที่จะหยิบมาแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง อ่านมาถึงคุณผู้อ่านก็คงยังงงอยู่ว่าดิฉันต้องการสื่อถึงอะไร...เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ทำไมเราต้องไปหาเหตุผลมาโต้แย้งในสิ่งต่างๆที่ถูกสร้างขึ้นมาให้มันปวดหัว เพราะท้ายที่สุดแล้วทุกสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาบนโลกใบนี้ ต่อให้มันเป็นอะไรที่เหมือนกันหรือแตกต่างกันมากแค่ไหน มันล้วนแต่มีเหตุผลของมันเสมอ