“ หอพัก...มักมีเจ้าของ “
"หอพักสยอง ใจกลางที่ท่องเที่ยวย่านชลบุรี"
เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนเราเข้าเรียนมหาวิทยาลัยใหม่ๆ เราสอบเข้าได้ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งแถวๆบางแสน จึงต้องไปเช่าหออยู่ โดยที่หอนี้เป็นหอเพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ เราจึงเป็นคนแรกที่ได้ใช้ห้องนั้น ตอนที่เข้าไปยังมีกลิ่นสีจางๆอยู่เลย
ห้องที่เราอยู่นั้นอยู่ชั้น2 ด้านนึงติดทางเดิน อีกด้านติดกับทางเชื่อมเพื่อไปอีกตึกหนึ่ง ทำให้ห้องเราค่อนข้างเป็นส่วนตัว และเงียบสงบ เราจึงชอบห้องนี้มาก แต่ก็มีหลายๆเหตุการณ์ ที่ทำให้เราต้องย้ายออก จะแบ่งเล่าเป็นเรื่องๆนะครับ
1. ตอนนั้นเราอยู่กับแฟน สมมติว่าชื่อM ช่วงนั้นเราทำงานพิเศษ เป็นลูกมือร้านทำกรอบรูปที่อยู่หน้ามหาวิทยาลัย (หอพักนี้อยู่ข้างๆมหาวิทยาลัย) ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นช่วงฉลองครองราชย์ของในหลวงรัชกาลที่9 ทำให้มีงานเข้ากรอบรูปที่ร้านมากเป็นพิเศษ เราจึงต้องทำงานล่วงเวลา กลับหอตี4-5 แทบทุกวัน
วันนั้นก็เช่นเคย เราเร่งทำงานจนถึงประมาณตี3 ทุกคนในร้านเหนื่อยมาก เลยตกลงว่าจะพักสัก30นาที พี่ๆช่างกรอบรูปที่ร้าน จึงไปซื้อเบียร์มานั่งจิบกันคนละกระป๋อง ส่วนเรานั่งกินนมเปรี้ยว(เราไม่ดื่ม) ก็กำลังคุยเล่นกัน แซวเราว่า "ถ้าMมาเห็นนะเอ้ยยย หัวแตกแน่ บอกทำงานกลับเช้าทุกวัน แต่มานั่ง-เบียร์อยู่กับพวกกู 5555"
พี่คนนั้นพูดจบปั๊บ ปรากฏว่า M ก็มายืนอยู่หน้าร้านพอดี ทุกคนก็หัวเราะกันอีกรอบ บอกมาตามจริงๆด้วย แต่เราเองกลับเห็นความผิดปกติ เพราะMใส่ชุดนอน และไม่ใส่รองเท้า เดินเท้าเปล่ามา เราจึงพามานั่งในร้าน และถามว่าเกิดอะไรขึ้น Mเลยบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า
M หลับไปแล้ว และตื่นมาเข้าห้องน้ำ เห็นเป็นร่างนอนคลุมโปงอยู่ข้างๆ ก็นึกว่าเรากลับมาแล้ว เลยสะลึมสะลือข้ามตัวเราไปเข้าห้องน้ำ พออยู่ในห้องน้ำ เหมือนสติเพิ่งตื่นเต็มที่ Mก็ตกใจว่า ร่างที่อยู่บนเตียงไม่ใช่เรา เพราะรูปร่างผอมแห้งมากจนจับโดนแต่กระดูก ก็เลยรีบออกมาเปิดไฟดู ปรากฏว่าไม่มีอะไรอยู่บนเตียงเลย M กลัวมาก จึงเดินจากหอมาหาเรา
วันนั้นก็เลยรอจนถึงเช้า แล้วค่อยกลับห้องพร้อมกัน โดยเราก็ปลอบไปว่า "ไม่มีอะไรหรอก เมาขี้ตา"
ห้องเช่า...มักมีเจ้าของ
2. หลังห้องเราจะมีต้นขนุนต้นใหญ่อยู่ โดยกิ่งก้านของต้นขนุนต้นนี้แทบจะยื่นมาถึงระเบียงหลังห้องเรา แต่เรากลับชอบ เพราะจะมีกระรอกมานั่งเล่นตรงระเบียงหลังห้องเสมอๆ
คืนหนึ่ง เราเพิ่งกลับจากทำงานประมาณตี2 เราก็อาบน้ำเตรียมตัวนอน ตอนที่ออกมาจากห้องน้ำ กำลังเช็ดตัวอยู่นั้น ก็ได้ยินเหมือนเสียงหวีดหวิวที่หลังห้อง ตอนนั้นเราคิดว่า ฝนจะตก ลมพัดแรงผ่านใบไม้เลยเกิดเสียงอย่างนั้น เราจึงเดินออกไปดูเพราะถ้าฝนตก เราจะปิดประตูหลังห้อง เมื่อเดินไปถึงประตูหลัง ไฟจากในห้องสาดไปถึงต้นขนุน เราเห็นเป็นเงาดำๆ ลักษณะคล้ายคนผอมๆ ผอมมากๆ กำลังปีนป่ายไปตามกิ่งก้านของต้นขนุนต้นนั้น มี2-3เงา เราเลยรีบปิดประตูหลังห้อง และใส่กลอนอย่างแน่นหนา หลังจากเหตุการณ์นั้น เราไม่เคยเปิดประตูหลังห้องตอนพระอาทิตย์ตกดินแล้วอีกเลย
3. ตอนนั้นเราเลิกกับแฟน (คุณMจากเรื่องที่1) ก็เลยอยู่ห้องคนเดียว น้องชายเราเลยแวะหาเยี่ยมหาและพาแฟนมันมาด้วย เราจึงให้น้องชายกับแฟนนอนบนเตียง ส่วนเราปูผ้านอนที่พื้นข้างๆเตียง คืนนั้นเรารู้สึกตัวตื่นกลางดึก อาจเพราะไม่ชินกับการนอนพื้น เราพลิกตัวตะแคงอีกข้างบรรเทาการเมื่อยขบ โดยหันหน้าไปทางเตียง เรามองลอดใต้เตียงไปเห็นเป็นอะไรบางอย่างอยู่ข้างเตียงอีกฝั่ง
แว่บแรกเราคิดว่าเป็นชายผ้าห่มห้อยลงมา แต่พอสายตาปรับให้ชินกับความมืด ก็เห็นชัดๆเลยว่าเป็นขาผู้หญิงใส่รองเท้าส้นสูงสีแดงสด เหมือนกำลังยืนอยู่ข้างเตียงและมองบนเตียงอยู่ เราจึงรีบหันกลับมาอีกด้านแล้วคลุมโปง พอตอนเช้าเราไปส่งน้องขึ้นรถกลับ น้องชายเราบอกว่า เมื่อคืนมันเจอผู้หญิงผมสั้น มายืนมองอยู่ข้างเตียง มันบอกมันไม่ได้ฝันแน่ๆ แต่ขยับตัวและออกเสียงไม่ได้ มันเลยสวดมนต์ในใจจนหลับไป เราได้แต่ยิ้มแล้วบอกน้องว่า มันกินเยอะ ฝันเยอะ เพ้อเจ้อไปเอง เพื่อไม่ให้มันกลัว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
