-สุขที่ธรรมดา-
- Ordinary happiness -
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอน เป็นสัญญาณบอกว่าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว...
The morning sun shines into the bedroom. It's a sign that a new day has begun ...
แสงแดดกระทบกับร่างของฉันที่กำลังนอนหลับใหล ไม่นานฉันค่อยๆรู้สึกตัว...
The sunlight hit my sleeping body. Not too long, I gradually realized ...
ฉันขยับเปลือกตาเบาๆเพื่อให้ตาเริ่มชินกับแสง
เริ่มพลิกซ้ายพลิกขวา มองไปที่นาฬิกาเรือนน้อยๆบนหัวเตียง นาฬิกาบอกเวลา 09.30 นาที
I moved my eyelids gently, so that my eyes became accustomed to the light.
I Start to flip left, flip right. I look at the little clock on the headboard. Clock tells time 09.30 minutes
ฉันลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความงัวเงียพร้อมกับบิดขี้เกียจเพื่อสลัดความง่วง
I sit on the bed with lethargic, I stretching to shake off the drowsiness.
"Good morning"
ฉันพูดกับตัวเองพร้อมกับยิ้มออกมา
การเริ่มต้นวันใหม่ด้วยสิ่งดีๆสำหรับฉัน เริ่มจากการยิ้มให้กับตัวเอง ฉันมองดูผู้คนผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของห้องนอนอยู่สักพัก ผู้คนเริ่มไปทำงานกันหมดแล้ว บางคนก็ตื่นกันตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อไปทำงานให้ทัน แต่บางคนอย่างฉันก็ตื่นในเวลาที่ผู้คนออกไปทำงานกันหมดแล้ว เช้าของฉันอาจจะสายสำหรับบางคน....
"Good morning"
I said to myself with a smile.
Start a good day with smile at myself.
I looked at the people through the large window for a moment. People start to go out to work. Some people wake up early in the morning to go to work in time. But some people like me wake up when people are out to work. My morning may be late for someone ....
หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ ฉันก็ตรงมาที่มุมโปรด..รวมถึงเป็นมุมทำงานของฉันด้วย พร้อมกับกาแฟในมือที่กำลังส่งกลิ่นหอมกรุ่นมาเตะจมูก
After completing personal errands. I go straight to my favorite corner .. including my working corner with a cup of coffee in hands, that emits a fragrant smell.
"หอมจัง"
ฉันพูดขึ้นกับตัวเองเบาๆ
พร้อมกับมองออกไปที่นอกหน้าต่าง ใบไม้เขียวขจีที่กำลังพลิ้วไหวด้วยสายลมที่พัดอยู่อ่อนๆ เสียงนกร้องแว่วมาแต่ไกล...
"Sweet smell"
I speak gently to myself.
While looking out through the window.
The verdant leaves swaying with the gentle breeze, the sound of birds coming from afar...
ฉันเริ่มต้นทำงานตรงหน้าด้วยความสุนทรีย์ อาจจะเป็นเพราะวิวทิวทัศน์ เสียงของนกที่ร้องบรรเลง สีเขียวสบายตาของต้นไม้ใบหญ้า หรืออาจจะเป็นเพราะการที่ฉันไม่ต้องบังคับตัวเองให้ตื่นเพื่อรีบไปทำงานแต่เช้า...
I aesthetically begin to work right in front of me. Maybe it's because of the scenery , the sound of birds singing, comfortable of green grass, or maybe it is because I don't have to force myself to wake up and rush to work early ...
ฉันมีความสุขกับการได้ชีวิตในแบบที่ไม่ต้องบังคับตัวเองจนเกินไป ไม่ต้องแข่งขันกับใคร...
I'm enjoying my life in a way that I don't force myself too much, I don't have to compete with anyone ...
ฉันมีความสุขกับการที่ได้ใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่ต้องหรูหรา ฟุ่มเฟือย แค่ความธรรมดาง่ายๆก็ทำให้ฉันมีความสุขมากแล้ว...
I am happy to live a simple life. It doesn't have to be luxury, extravagant, just a simple things that makes me very happy ...
Cr. pictures : Pinterest
#บทความ
#เรื่องสั้น
#คำคม
#ชีวิต
#เรื่องเล่า
#เรื่องสั้น
#fiction
#คำคม
#ปรัชญา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
