28 ม.ค. 2021 เวลา 15:05 • ปรัชญา
ได้ยินมาว่า การจากลา มีอยู่สองแบบ
คือ จากเป็น และ จากตาย
หากต้องเลือก เธอจะเลือกแบบไหนล่ะ
คงพอใจกับจากเป็น ไม่เห็น แต่ก็รู้ว่ามีอยู่
แต่ จากตาย ล่ะ
ความตาย คงจะเป็นสิ่งมหัศจรรย์อีกสิ่งหนึ่งในโลกใบนี้ มีพลังมหาศาล หยุดทุกอย่างในแบบที่ไร้ขอบเขต
ปู่เราป่วยเป็นมะเร็ง อารมณ์ร้ายและแปรปรวน ขว้างปาข้าวของ สบถ เมื่อไม่พอใจ เราอดทนไว้ทั้งน้ำตา ก้มหน้าเก็บเศษแก้วที่แตกกระจาย เราคิดว่า...เขาป่วย เดี๋ยวก็ผ่านไป
คำปลอบใจตัวเอง เหมือนคำสาปร้ายในเช้าวันรุ่งขึ้น ปู่จากไปอย่างสงบ
เรากลับมาคิดทบทวน ขอบคุณตัวเอง ที่ในคืนนั้นไม่ได้โต้ตอบ เหมือนทุกอย่างสลายไป เหมือนฝันยังไงยังงั้น เหมือนจะมีอยู่ แต่ไม่เห็น อารมณ์หงุดหงิดจากไปอย่างไร้เหตุ
นับแต่นั้น เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกไม่พอใจใคร จะคิดถึงเหตุการณ์นี้เสมอ
เขาบอกว่าให้คิดถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด เมื่อเราต้องตัดสินใจ แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร
หากเขาทำเราไม่พอใจ แล้วพรุ่งนี้เขาจากไป เราคงไม่ยินดี
มีสติ รู้เท่าทันความรู้สึก ยังเป็นทางเลือกที่ดีสุดเสมอมา
แล้วเธอล่ะ เป็นอย่างไรบ้าง?
โฆษณา