" แค่นี้ก็พอแล้ว "
ตาแก่คนหนึ่ง ที่ชอบดื่มกาแฟเป็นชีวิตจิตใจ ทุกเช้าตื่นมาแกจะต้องจัดแจงกิจวัตรของแกให้เสร็จสรรพ ทำอาหาร หุงข้าวไว้พร้อม
ในระหว่างที่รอข้าวสุกพร้อมทาน ตาแก่ก็เดินไปหยิบกาน้ำร้อนมาใบหนึ่ง ดริปเปอร์ กระดาษกรอง พร้อมกับเมล็ดกาแฟและที่บดกาแฟ จัดแจงนั่งลงบนแคร่ไม้หน้าบ้าน
(แคร่ ลักษณะคล้ายโต๊ะ แต่ใช้สำหรับนั่งทำจากไม้ไผ่ ฮ่า ๆ ) ใส่เมล็ดกาแฟที่คั่วหอมกรุ่น ลงมือหมุน ๆที่บดกาแฟช้า ๆ เสียงเมล็ดกาแฟเบียดเอียดกัน อ็อดแอ๊ด ค่อย ๆละเอียดลงเป็นผงขนาดเท่าเม็ดน้ำตาล หลังจากนั้นก็ตั้งกาน้ำร้อน ให้พอเดือด วางดริปเปอร์ไว้บนแก้ว ใส่กระดาษกรอง ตามด้วยเทผงกาแฟที่บดแล้วเสร็จ บรรจงค่อย ๆเทน้ำร้อนลงไปบนกาแฟอย่างช้า ๆ รอให้น้ำร้อนค่อย ๆเคลื่อนผ่านผงกาแฟไปที่ละชั้น ๆ จนกลายเป็นหยดน้ำสีน้ำตาลเข้ม หยดลงในแก้ว กลิ่นผงกาแฟที่ผ่านน้ำร้อน ฟุ้งกระจายไปทั่ว สายลมก็คอยนำพากลิ่นของกาแฟ ไปสู่คนที่เดินผ่าไป ผ่านมา ต่างแวะทักทายตาแก่ ในทุก ๆเช้า
รอยยิ้ม เสียงทักทาย พร้อมแก้วกาแฟอุ่น ๆในมือ เสียงหม้อหุงข้าวที่กำลังเดือด พร้อมทาน สายลมที่คอยพัดกลิ่นกาแฟให้หวนกลับมา ... ตาแก่ยิ้ม แล้วบอกว่าวันนี้ แค่นี้ก็พอแล้ว
บางครั้ง ชีวิตเรา ก็อยากหาสักวันที่ มี แค่นี้ก็พอแล้ว
ตาแก่ ^^ ขอบคุณ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
