ความคิดคำนึง
ถ้าเราส่งถึงกันได้
จะเป็นอย่างไร ?
คงจะดีไม่น้อย
ถ้าเราสื่อสารถึงคนที่ไม่สามารถพบเจอได้อีกแล้วในชีวิตจริง
ถ้าความคิดคำนึง ความรู้สึก
สิ่งที่อยากบอกครั้งสุดท้าย ส่งถึงกันได้
ผ่านต้นไม้โบราณ
อย่างต้นการบูรใหญ่
ที่มีโพรงอยู่ใจกลางลำต้น
นี่คงเรียกเป็นอย่างอื่นไม่ได้
นอกจากคำว่าปาฎิหาริย์
มาคราวนี้ ฮิงาชิโนะ เคโงะ
สร้างปาฎิหาริย์ขึ้นมาอีกครั้ง
ผ่านต้นการบูรโดยมีผู้พิทักษ์รักษาต้นไม้ต้นนี้เป็นสื่อกลาง
นาโออิ เรโตะ คือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่นี้โดยไม่เต็มใจ
เรโตะไม่ได้รับการเรียนการศึกษาที่ดี ชีวิตก็อาภัพตั้งแต่เกิด
นั่นเป็นเหตุผลสำหรับเขา
( หรือจะพูดให้ถูกก็คือข้ออ้าง )
ที่จะเป็นคนไม่เอาไหนอย่างชอบธรรม
ก็เรามันต่ำต้อยด้อยค่า
ถ้าจะใช้ชีวิตและทำอะไรที่มันไม่ถูกต้อง ก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ
แต่การมาถึงของ ยางิซาวะ จิฟุเนะ
ที่เป็นผู้พิทักษ์ต้นการบูร
เปลี่ยนแปลงเรโตะ
จากต้นร้ายให้ปลายกลับเป็นดี
ด้วยการให้เรโตะสืบทอด
การเป็นผู้พิทักษ์ต้นการบูร
นับจากนั้น เรโตะ ก็เข้าไปเกี่ยวพันกับผู้คนมากมาย
ทั้งคนในแวดวงสังคมชาติตระกูลสูง
เรื่อยไปถึงคนที่พื้นเพธรรมดาๆ
แต่ทว่าคนไม่ว่ารวยหรือจน
ย่อมมีความคิดถึงคำนึงหา
มีสิ่งที่ฝังใจด้วยกันทั้งนั้น
นี่เป็นสิ่งที่รู้สึกขณะอ่านนิยายเรื่องนี้
มีอะไรที่อยากบอก
อยากขอโทษ อยากแก้ไข
จงรีบทำซะตั้งแต่วันนี้ เดี๋ยวนี้
ตอนที่ยังทำได้ ยังมีโอกาส
เพราะเราไม่รู้หรอกว่า
เวลาของใครจะหมดลงก่อน
ตอนไหน เมื่อไหร่
ก่อนผมจะอ่านหนังสือเล่มนี้
หลายคนบอกว่าอ่านแล้ว
นึกถึงเรื่องปาฎิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ ( ที่ผมเพิ่งอ่านจบก่อนอ่านผู้พิทักษ์ต้นการบูรต่อเลย )
โดยส่วนตัวชอบปาฎิหาริย์ร้านชำฯ มากกว่า
รู้สึกว่าเล่าเรื่องได้น่าติดตาม
สนุกตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้าย
ส่วนผู้พิทักษ์ต้นการบูร
เล่าเรื่องเรียงตามลำดับไปเรื่อยๆ
จนค่อนไปเกือบๆจะท้ายเรื่อง
ถึงจะรู้สึกว่ามาแล้วๆ ชักจะสนุกซะแล้วสิ
แต่เคโงะก็คือเคโงะอยู่วันยังค่ำ
ก็คนมันมีของ ถึงมาช้าแต่ก็มา
ในช่วงกลางค่อนไปทางท้ายจนจบเรื่อง
สร้างความประทับใจได้ไม่น้อยเลย
และที่น่าทึ่งก็คือลำพังแค่หยิบเอาเรื่องความคิดคำนึงในใจผู้คนมาเขียนได้ ก็โดนใจพอแล้ว
แต่นี่ยังเขียนเกี่ยวกับดนตรี
แล้วสอดแทรกเข้ามาได้อย่างเหนือชั้น
ส่วนจะแยบยลอย่างไรนั้น
ใครยังไม่ได้อ่านคงต้องหาคำตอบด้วยตัวเอง
อาจจะมองต่างจากผมก็ได้
ที่แน่ๆมีประโยคที่สร้างพลังใจหลายวรรคหลายตอน
อย่างเช่นการมองโลก
ให้จินตนาการเป็นรูปทรงพีระมิดส่วนคนอย่างเราคือก้อนหินแต่ละก้อน
อยู่ที่เราเองจะวางตัวเราไว้ตรงไหนของพีระมิด
ตรงฐานล่างสุดแล้วค่อยๆไปให้ถึงยอดบนสุด ?
ตรงไหนคือที่ของเรา
ต้องรู้จักวางตัวเองให้ถูกที่
และอีกอย่างหนึ่งที่ไม่เคยขาดหายไปเลยในงานของเคโงะ
ก็คือการพูดถึงสายสัมพันธ์ของผู้คน
ของครอบครัว ของความรัก
และในเล่มนี้มีของความหวนคิดคำนึงถึงอดีตอีกด้วย
จิฟุเนะผู้พิทักษ์ต้นการบูรรุ่นก่อน กับเรโตะผู้พิทักษ์ต้นการบูรรุ่นปัจจุบัน
จะทิ้งความคิดคำนึงแบบไหนเอาไว้ให้เรานะ
ถ้าค่ำคืนนี้แหงนมองขึ้นไป
เห็นพระจันทร์เต็มดวง
ลองสื่อจิตของคุณดู
ไม่แน่ว่าจะรู้คำตอบ
ผมภาวนาขอให้คุณสื่อจิตถึงต้นการบูรได้ด้วยเถิด.....นะ
#ผู้พิทักษ์ต้นการบูร
#ฮิงาชิโนะเคโงะ
#bibli #นิยายญี่ปุ่น
#รีวิวหนังสือ #readforlife
#tanhayashiwrite
ข้อมูลหนังสือ
ผู้พิทักษ์ต้นการบูร
แปลจากหนังสือ: クスノキの番人
ผู้เขียน: Higashino Keigo
ผู้แปล: ฉัตรขวัญ อดิศัยสำนักพิมพ์: Bibli
จำนวนหน้า: 416 หน้า ปกอ่อน
พิมพ์ครั้งที่ 1 — ตุลาคม 2563
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
