💬 รีวิวซีรีส์ When the Camellia Blooms เมื่อเราทุกคนถูกปิตาธิปไตยกดทับอย่าง(ไม่)เท่าเทียมกัน
⚠️ ต่อจากนี้ไปจะมีการเปิดเผยเนื้อหาสำคัญของเรื่องค่ะ ใครที่อยากไปดูเองอาจจะต้องระวังหน่อยนะคะ หรือไม่ก็ปิดบทความนี้ก่อนเลย เรากลัวจะทำให้หมดอรรถรสในการดูเหลือเกิน และมีการใส่ความคิดเห็นของเราเพิ่มเติมปะปนอยู่(เต็มไปหมด)นะคะ
When the Camellia Blooms เป็นชื่อซีรีส์ที่เราได้ยินอย่างหนาหูในงานประกาศรางวัลเกี่ยวกับซีรีส์ของเกาหลีปีที่แล้ว แต่ก็เป็นซีรีส์ที่เสียงค่อนข้างแตกมากในแวดวงเรา เพราะเพื่อนบ่นว่าเนือย แบบไม่สนุก เลยคาใจมานานว่าจะดูดีไหม จนกระทั่งเห็นคนหนึ่งเขียนเกี่ยวกับซีรีส์เรื่องนี้ไว้ แล้วเขาเปรียบเปรยได้เพราะมากเลยตัดสินใจว่าต้องดูจริงๆ แล้ว หลังจากโอ้เอ้มานาน
When the Camellia blooms เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ 'ทงแบค' หญิงสาวแม่เลี้ยงเดี่ยวเข้าของร้านเหล้าอยู่สุดตรอกย่านขายของกินในองซาน ที่เติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และต้องเลี้ยงดูพิลกู ลูกชายวัยแปดขวบของเธอ อีกทั้งยังมีเรื่องราวของผู้ชายสองคนมาพัวพัน ยงชิก ตำรวจหนุ่มสถานีย่อยที่ตกหลุมรักเธอแบบสุดหัวใจ กับนักเบสบอลมือดีอย่างคังจงรยอลที่จู่ๆ ก็เข้ามาในฐานะพ่อของลูกเธอ และยังมีเรื่องราวของฆาตกรต่อเนื่องในเมืองที่ต้องสืบหาอีกด้วย
ตัวอย่างดูสดใส เรียบง่าย และหัวใจชุ่มช่ำมาก ซึ่งก็เป็นความจริงส่วนหนึ่ง แต่ความจริงอีกส่วนคือเรื่องมันยุ่งเหยิงมาก เพราะมันเล่าเรื่องชีวิตของคนคนหนึ่งในช่วงเวลาสามเดือนที่ทุกอย่างดูจะถาโถมใส่เธอมาก มันเลยเป็นเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความสุขและคราบน้ำตามาก นอกจากพาร์ทเรื่องราวความรักอันแสนอบอุ่นหัวใจของทงแบคกับยงชิกในเรื่องที่เราได้เห็นตามตัวอย่างแล้ว ตัวทงแบคกลับต้องพบปัญหามากมายจากความรักในครั้งนี้ ไหนจะเรื่องราวในชีวิตพาร์ทอื่นๆ ของเธออีก ยังไม่นับรวมเรื่องฆาตกรต่อเนื่องที่ดูจะกลับมาอีกครั้งในเมืองนี้ When the Camellia blooms เลยกลายเป็นซีรีส์ที่มีเรื่องราวให้เล่าเยอะมากในหลายๆ มิติที่ทงแบคได้พบเจอ
แน่นอนค่ะ ว่าตัวละครแรกที่เราจะพูดถึงคือ โอทงแบค จุดศูนย์กลางของเรื่องที่รับบทโดยกงฮโยจิน หญิงสาวที่รอยยิ้มสวยราวกับดอกไม้ที่ผลิบาน แต่ใบหน้าของเธอกลับมีแต่คราบน้ำตาให้เราได้พบเห็นอยู่บ่อยครั้ง แม้ต้องเผชิญปัญหามากมายหลายด้านมากจากบรรทัดฐานของสังคมที่มีต่อเธอ ก็ยังมองโลกในแง่ดี และจิตใจดี เลยเป็นตัวละครที่เราเหล่าคนดูเอาใจช่วยเธอเป็นอย่างมาก
ซีรีส์เล่าทงแบคออกในหลายมิติมากและดีเทลของแต่ละมิติก็ถูกลงรายละเอียดไว้ได้น่าสนใจมากเลย ออกมาในรูปแบบของคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เปิดร้านเหล้าเลี้ยงลูกชายคนเดียวอยู่หลายปี แล้วจู่ๆ พ่อของลูกก็เข้ามาวุ่นวาย อยากจะมีสิทธิในการเลี้ยงลูกของเธอด้วย ผู้หญิงที่กำลังมีความรักผลิบานกับนายตำรวจหนุ่มแสนใจดี และลูกสาวของแม่ที่ทิ้งเธอไป 20 กว่าปีที่จู่ๆ ก็ปรากฎตัวขึ้นอย่างกระทันหัน
การวางตัวละครทงแบคให้เป็นเด็กที่เติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าทำให้เราเข้าใจในการตัดสินใจหลายๆ อย่างของเธอมากขึ้น เธอเลยกลายเป็นคนที่ยอมกดตัวเองเพื่อให้ปัญหาทุกอย่างจบและแสวงหาการถูกรักมาตลอด และเธอถูกเติมเต็มตรงนี้ด้วยความรักที่พิลกูมีต่อเธอผ่านบทบาทแม่ของเขา แล้วเมื่อมียงชิกเข้ามาเธอก็ยิ่งถูกเติมเต็มขึ้น เราชอบเรื่องราวตรงนี้มาก เขาทำให้เห็นว่านอกจากเป็นแม่ที่ต้องดูแลลูกแล้ว ทงแบคก็สามารถเป็นผู้หญิงที่มีความรักได้ แต่เพราะสถานะของเธอก็เลยไม่เคยมีอะไรง่าย แม้ยงชิกจะหลงรักเธอแบบหัวปักหัวปำ แต่ความรักของเธอและเขายังต้องถูกตั้งคำถามมากมายจากค่านิยมในสังคมที่มองว่าผู้หญิงอย่างทงแบคไม่ได้ ตรงนี้ทำเราสะเทือนใจมาก คือแม้แต่ท็อกซุน แม่ของยงชิกที่เข้าข้างเธอ และชอบเธอมาตลอด ยังรับไม่ได้ และมองว่าทงแบคไม่คู่ควรกับลูกชายของเธอเพราะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
กงโยจินที่มารับบททงแบคเล่นเก่งมากจนเราขนลุก เพราะทงแบคเป็นตัวละครที่มี Charactor Development เยอะมากๆ ในหลายมิติ อีกหนึ่งตัวที่เราเคยดูมา ในส่วนที่เราชอบมากของตัวละครนี้คือการพัฒนาจากผู้หญิงเงียบๆ ที่ยอมให้ทุกคนกด ไปสู่การยืนหยัดสู้เพื่อลูกและตัวเธอเอง เราประทับใจมากที่เรื่องราวทั้งหมดในเรื่องค่อยๆ หล่อหลอมและเปลี่ยนทงแบคให้เบ่งบานในที่สุด และกงฮโยจินคือถ่ายทอดออกมาได้ดีมากเลย เราชอบการดีไซน์ตัวละครทงแบคของกงฮโยจินมาก เมื่อนึกถึงตอนที่เขาเล่นเป็นทงแบคทีไรเราที่พิมพ์อยู่ตอนนี้ก็อยากจะทั้งยิ้งทั้งร้องไห้ เวลาร้องไห้ก็น่าสงสารจนแทบขาดใจเวลายิ้มก็สวยราวกับดอกไม้บาน
ฮวังยงชิก นายตำรวจหนุ่มที่พึ่งถูกย้ายมาประจำสถานีตำรวจย่อย เป็นตัวละครที่ถูกวางมาเรียบง่ายไม่มีเล่ห์เหลี่ยมใดๆ เป็นคนซื่อๆ ตรงไปตรงมา ขยันทำงาน(ที่อยากทำ) รักความยุติธรรม และรักเธอคนนี้แบบหัวปักหัวปำ เพราะเป็นลูกชายที่แม่เลี้ยงมาอย่างประคบประหงม เพราะไม่อยากให้เขารุู้สึกว่าขาดพ่อที่เสียไป ยงชิกเลยกลายเป็นคนที่ออกมาแบบนี้
เขาวางตัวละครตัวนี้มาในอุดมคติมาก เราว่ามันอุดมคติขนาดที่ว่า ถ้าสุ่มจากผู้ชาย 100 คน ตามท้องถนนอาจจะยังไม่เจอคนแบบยงชิกเลยนะ 5555555 เราชอบมุมมองที่ตัวละครนี้มีมาก เขาเป็นผู้ชายที่ดีในสังคมปิตาธิปไตยแบบนี้ เราจะได้เห็นเขาคอยสนับสนุนทงแบคในทุกๆ เรื่องและคอยดูแลเธออยู่ห่างๆ เพื่อให้เธอได้ทำในสิ่งที่อยากทำ เขาเป็นคนที่ไม่เคยคัดค้านอะไรเลย(ถ้ามันไม่ใช่เรื่องที่อันตราย) และยังคอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ ด้วย เราชอบมากที่เขาไม่เคยวิพากษ์วิจารณ์ทงแบคเรื่องการเปิดร้านเหล้าเลย และยังใจกว้างมากพอที่จะให้ทงแบคเคลียร์กับผู้ชายที่เป็นพ่อของพิลกูด้วย เขาเป็นคนที่พยายามจะเข้าใจและเรียนรู้ความเป็นทงแบคมาก ที่ชอบมากๆ คือการที่เขาไม่ยัดเยียดตัวเองให้พิลกู แต่พยายามเรียนรู้และเข้าใจพิลกู ว่าเด็กวัยนี้คิดอะไร แม้ว่าพิลกูจะไม่ยอมรับเขา เขาก็ยังไม่หมดความพยายาม เอาจริงๆ ตัวละครตัวนี้เป็นตัวละครที่เต็มไปด้วยความพยายามมากเลย
คังฮานึลเล่นออกมาได้น่ารักมากเลย เราดูเขาเล่นล่าสุดคือ Forgotten ซึ่งเป็นคนละลุคกับเรื่องนี้มาก คังฮานึลถ่ายทอดยงชิกออกมาเป็นตัวละครที่เราเห็นแล้วเอ็นดูมาก รับรู้ได้ถึงความซื่อๆ และตรงไปตรงมาของยงชิกได้ดีมาก รอยยิ้มของเขาสดใสมากราวกับน้ำทิพย์ปลอบประโลมใจในวันแย่ๆ เราชอบมากที่เขาไม่ตีความให้ตัวละครนี้เป็นตัวละครที่ตามตื้อจนน่ารำคาญ แต่เป็นตัวละครที่ไม่ยอมแพ้ต่อการตามซัพพอร์ต/เป็นห่วงคนที่เขาชอบ เป็นตัวละครที่น่ารักมากจริงๆ
คังจงรยอล นักเบสบอลชื่อดัง ฝีมือดี รักแรกของทงแบคและพ่อของพิลกู เป็นตัวละคร CIS HET ของแท้เขามีความคิดที่ล้อไปตามแนวคิดของสังคมปิตาธิปไตยหลายอย่างเลยล่ะ แต่ไม่ใช่ว่าเขาไม่ดีนะ คือเขาถูกสังคมเชปความคิดมาแบบนี้อะ เราชอบที่วางตัวละครเขามาเป็นคนที่เลี้ยงลูกเอง มันเลยทำให้ภาพลักษณ์เขาในสายตาเราไม่ได้เลวร้าย เราว่าเขามีความคิดแบบสุภาพบุรุษในระดับหนึ่งด้วยอะ คือมันก็ไม่ได้แย่ แต่มันก็จะมีการเลเบลบทบาทของผู้หญิงในมุมมองแบบนี้
เราอาจจะหมั่นไส้เขามาก ตอนที่เขาวิพากษ์วิจารณ์การเลี้ยงลูกของทงแบคที่เปิดร้านเหล้าแล้วเลี้ยงลูกที่นี่ ตอนที่เขาเก็บทงแบคไว้หลบสายตาจากผู้คน ให้เธอเป็นเพียงผู้หญิงที่มีเขาเป็นหลักยึด หรือจะเป็นในสถานะสามีของเจสสิก้าที่สร้างความลำบากใจให้เธอเหลือเกิน เราว่านิสัยที่เสียมากอย่างนึงของตัวละครตัวนี้คือการชอบกำหนดบทบาทให้กับผู้หญิงรอบตัวเขาว่าต้องทำอะไร ต้องเป็นอะไร เลยเป็นบรรยากาศที่ไม่ชวนคอมฟอร์ทเอาซะเลย
แม้ว่าจะมีปัญหามากมายในตัวละครตัวนี้แต่เขาก็ยังทำให้เราเห็นว่าเขาก็ตกหล่มอยู่ในปัญหาของสังคมแบบนี้เหมือนกัน สังคมที่บีบให้ผู้ชายต้องรับหน้าที่เป็นผู้นำครอบครัว ดูแลครอบครัว เลยทำให้เขาพยายามจะเข้ามาจัดการชีวิตของพิลกูและทงแบคในวิสัยทัศน์ของผู้นำครอบครัว จนปัญหากับเจสสิก้าภรรยาของเขาเห็นรอยร้าวมากขึ้น จากที่มีอยู่แล้ว ประเด็นหนึ่งที่เขาหยิบมาเล่าได้น่าสนใจคือการที่เจสสิก้ากับตัวเขาไม่ได้มีมื้ออาหารร่วมกันนานแล้ว เนื่องจากว่าเจสสิก้าถูกกดดันให้มีหุ่นที่สวยงามเพื่อความนิยมในฐานะภรรยาของเขา เลยทำให้เธอตัดสินใจที่จะไม่กินข้าว เพราะกลัวว่าจะอ้วน เราว่าน่าสนใจดีที่หยิบปัญหาเล็กๆ นี้มาอธิบายปัญหาในครอบครัว ก่อนจะเริ่มให้เห็นปัญหาใหญ่ขึ้นที่มาจากสถานะของคิมจงรยอลที่บีบให้ภรรยาของเขาต้องหาที่ยืนข้างๆ เขา แต่สปอตไลท์ที่ส่องลงมาที่ตัวเขามันสว่างมากจนเธอหาที่ยืนเพื่อให้แสงมาส่องลงมาที่เธอไม่ได้ ตรงนี้ก็เป็นจุดที่ทำให้เกิดปัญหาภายในบ้านเหมือนกัน เมื่อตัวเขาไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของภรรยาตัวเองได้
คิมจีซุกเล่นออกมาได้ดีมากเป็นเขาทำให้คิมจงรยอลเป็นตัวละครที่โคตรน่าหมั่นไส้ แต่ก็มีมุมที่อดสงสารเขาไม่ได้ แต่ก็ยังน่าหมั่นไส้ในความมั่นหน้ามั่นใจของเขา 5555555 คอนฟลิกในตัวละครตัวนี้เยอะมาก เป็นตัวละครที่จัดลำดับความคิดไม่ค่อยได้ ดูยุ่งเหยิงมาก 55555 แต่คุณคิมจีซูกก็เล่นออกมาได้ดีจนเป็นที่น่าจดจำมากจริงๆ
คังพิลกูเด็กชายวัยแปดขวบ เป็นตัวละครที่ได้รับผลกระทบจากสังคมแบบนี้มากที่สุดเลยอีกหนึ่งตัวละครเพราะเขาต้องต่อสู้และทนฟังกับคำพูดที่คนรอบข้างพูดถึงแม่ของเขาด้วยวัยเพียงแปดขวบ นั่นทำให้เขากลายเป้นคนมีปัญหากับเพื่อนที่โรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งเขายังพยายามปกป้องแม่ของเขาจากการโดนว่าร้ายต่างๆ ด้วย พยายามทำตัวเป็นเป็นผู้ใหญ่เป็นที่พึ่งพาให้กับแม่ และการเข้ามาของยงชิกที่มาแย่งความสนใจจากแม่ การเข้ามาของพ่อที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาก็ยิ่งทำให้พิลกูเป็นเด็กวัยแปดขวบที่มีเรื่องราวมากมายให้คิดไม่ตก
คิมคังฮุนเล่นออกมาเป็นคังพิลกูได้ยอดเยี่ยมมาก น้องเขาแสดงเก่งมากเลย เราโคตรประทับใจ เพราะตัวละครตัวนี้เป็นเด็กวัยแปดขวบที่มีเรื่องราวมากมายเข้ามาให้คิด ปัญหาของผู้ใหญ่ที่ไม่ได้เป็นเพียงปัญหาของผู้ใหญ่ แต่เขากลับต้องมารับรู้ปัญหามากมายตรงนี้ น้องเล่นละเอียดมาก เขาเก่งจนระหว่างที่ดูได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองว่าน้องเขาตีความตัวละครนี้ออกมาขนาดนี้ได้ยังไง ชอบตอนที่น้องเขาร้องไห้มาก ใจของเราอ่อนยวบไปกับน้ำใสๆ ที่กลิ้งในตามาก เป็นนักแสดงที่ชวนว้าวมากจริงๆ ค่ะ
เราหยิบตัวละครมาเล่าให้อ่านสี่ตัวนี่รู้สึกผิดมาก เพราะซีรีส์ตลอด 20 ตอน เขาใส่ดีเทลให้ตัวละครอื่นๆ เยอะมาก เราชอบที่เขาใส่ใจกับรายละเอียดของตัวละครประกอบมาก เขาลงดีเทลให้ตัวละครมีมิติที่หลายหลายมาก อย่างแก๊งป้าๆ แห่งย่านของกินองซานที่วางออกมาได้มีสีสันและมีพัฒนาการของตัวละครที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด
รีวิวยังไม่จบนะคะ ตามอ่านรีวิวฉบับเต็มโดย Cinemaplains ได้ที่ลิงก์ด้านล่างเลยค่ะ 👇🏻
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
