ดื่มชาใกล้จะหมด คุณพระ! ทำไมมีภาพ เกอิชา ในถ้วยละคะเนี่ย!? ☕️ 😳🤔
รูปถ้วยของคุณแม่สามีดิฉันเองค่ะ
ไม่ค่ะไม่ อย่าคิดไปไกลถึงเรื่องผีสางนะคะ (เพราะดิฉันได้คิดไปก่อนแล้วค่ะ😂) กลับมาพินิจที่ถ้วยนี้กันก่อน ถ้วยนี้(รูปแรก) ดิฉันได้รับมาจากคุณแม่ของสามีมาค่ะ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรพิเศษ แต่พอลองเอามาใช้ ถึงกับต้องยกส่องอยู่หลายๆครั้ง จนแม่สามีมาอธิบายให้ฟังค่ะ
Cr: www.nagoya-toujikikaikan.sblo.jp/s/article/96523084.html
ความที่คุณแม่สามีเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ศิลปะ เลยได้ฟังเรื่องราวของถ้วยเกอิชานี้ อยากจะมาเล่าสู่กันฟังนะคะ
เจ้าถ้วยเกอิชานี้ถูกผลิตขึ้นในศตวรรษที่ 19 ซึ่งตรงกับยุคสมัยเมจิค่ะ ในยุคปลายเอโดะรัฐบาลญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศตาม “สนธิสัญญาสันติภาพมิตรมิตรภาพและการค้า” Treaty of Kanagawa ที่ทำกับอเมริกา สนธิสัญญานี้ ทำให้ญี่ปุ่นต้องเปิดเมืองท่าชิโมดะและฮาโกดาเตะ ให้ค้าขายกับสหรัฐอเมริกา หลังจากญี่ปุ่นเปิดประเทศทำให้เกิดการค้าขายกับชาวต่างชาติตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาค่ะ
ในปี ค.ศ. 1858 ญี่ปุ่นได้ไปออกงานแสดงสินค้าครั้งแรกที่ฝรั่งเศส โดยประเทศญี่ปุ่นได้นำสินค้าทางศิลปะวัฒนธรรมไปแสดงครั้งแรกให้ชาวยุโรปได้รู้จัก ญี่ปุ่นขนทั้งงานหัตถกรรม ศิลปกรรม งานภาพพิมพ์ไม้ ซึ่งแน่นอนค่ะ ว่าในงานภาพพิมพ์ไม้ที่ขนไปแสดงนั้น มีงานของท่านฮกกุไซ ศิลปินที่ต่อมากลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับ โมเน่ต์ และ แวนโก๊ะห์ (ดังที่ดิฉันเคยเล่าไว้ในโพสเก่าค่ะ)
ในงานแสดงสินค้าครั้งนั้น ทำให้ชาวฝรั่งเศสคลั่งไคล้งานศิลปะและวัฒนธรรมของชาวญี่ปุ่นมาก จนเกิดเป็น Trend ที่ดังไปทั่วทั้งยุโรป เรียกว่า Japonism ช่วงนั้นภาพเขียนเกอิชาของท่านฮกกุไซ ก็เริ่มโด่งดัง เพราะถึงกับวินเซนท์ แวนโก๊ะห์ วาดรูปเกอิชาในงานของตัวเอง จนทำให้เกอิชาเป็นผู้หญิงที่ชาวยุโรปมองว่าสวยสง่างาม
Cr: www.nagoya-toujikikaikan.sblo.jp/s/article/96523084.html
กระแสคลั่งไคล้เกอิชาในยุโรป ส่งผลให้เมืองเซตโตะ จังหวัดไอจิ ซึ่งเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเรื่องการทำเซรามิคที่ดังที่สุด ได้เริ่มทำถ้วยชาแบบตะวันตกออกขาย แต่การจะนำถ้วยชาแบบที่ชาวตะวันตกมีอยู่ก่อนแล้วไปขายนั้น ออกจะไม่ค่อยน่าสนใจเท่าที่ควร เมืองเซตโตจึงได้คิดว่าจะลองทำลายน้ำรูปของเกอิชาใส่ไว้ก้นถ้วย เท่านั้นล่ะค่ะ! ถ้วยเกอิชานี้ก็ขายดิบขายดีจนเรียกได้ว่า เป็นSouvenir ของญี่ปุ่นที่โด่งดังที่สุดในยุคๆนั้นเลยละค่ะ ก็จะมีอะไรดีไปกว่า จิบชาไป ดูหน้าสวยๆของเกอิชาไป ใช่ไหมคะ☺️🍵
แน่นอนว่าผลิตภัณฑ์ทุกอย่างมีจุดสูงสุด ก็ต้องมีจุดต่ำสุดเช่นกันค่ะ ในสมัยนั้นถ้วยเกอิชาเป็นถ้วยที่เดินไปไหนก็เจอ เพราะคนที่ทำงานเซรามิกในยุคๆนั้นก็หันมาผลิตเหมือนกันไปหมด แต่ถ้าถามถึงบริษัทที่ยังคงผลิตอยู่ในปัจจุบันแล้ว เห็นจะมีเพียงบริษัท มาโรโกะ โทวกิ ที่เมืองนาโกย่าที่เดียวที่ยังผลิตอยู่ค่ะ
แต่ก็ไม่ใช่จะหาซื้อไม่ได้เลยนะคะ หากมีใครอยากได้ ลองเสริจคำว่า 芸者カップ ใน Internet ดูได้ค่ะ เก่าบ้าง ใหม่บ้าง ปนๆกันไปค่ะ
วันนี้ขอจบเรื่องเล่าเท่านี้ก่อนนะคะ ขอตัวไปจิบชาก่อนค่ะ....เอ่อ ดิฉันหมายถึง ชาขวดนะคะ 🙇🏻♀️😝
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
