จิ๋นซีฮ่องเต้...ตอนที่ ๔
อี้เหรินตอนนั้นเหมือนเด็กสามขวบ ที่พ่อแม่ไม่ยอมซื้อของเล่นให้...ลงไปดิ้นพราดๆอยู่บนพื้น ใครจะปลอบโยนยังไงก็ไม่ฟัง หลี่ปู้เว่ยไปขนทองคำออกมาเป็นถาด ก็ยังไม่สน...อยากได้เจ้าจีอย่างเดียว...หลี่ปู้เว่ยจะหานางงามคนอื่นมาแก้กระษัย แม่งก็ไม่เอา...
เอ๊ะ แล้วทำไมกะอีแค่นางงามคนเดียว...หลี่ปู้เว่ยถึงได้หวงไม่ยอมยกให้อี้เหริน
ก็เพราะเจ้าจีก็เป็นเมียน้อยคนนึงของหลี่ปู้เว่ยไง และที่สำคัญ...ตอนนี้ท้องอ่อนๆเดือนสองเดือนแล้วด้วย...
ชั่งใจอยู่สองวัน หลี่ปู้เว่ยก็เห็นลู่ทางที่จะนำตนเองขึ้นสู่อำนาจสูงสุด...ก็เรียกเจ้าจีมาปิดห้องคุย...
...”ข้าจะยกเจ้าให้เป็นเมียอี้เหริน”...
ได้ยินคำพูดแบบนี้ ตอนแรกเจ้าจีก็รับไม่ได้...หลี่ปู้เว่ยเลยต้องเปิดเผยแผนการณ์...ลูกในท้องของเรา ถ้าเกิดมาตอนนี้ก็เป็นแค่ลูกเศรษฐีธรรมดา แต่ถ้าเธอยอมไปเป็นเมียอี้เหริน...ข้าจะทำทุกวิถีทางให้ลูกในท้องของเรา กลายเป็นอ๋องให้ได้ในอนาคต...
...”และเมื่อวันนั้นมาถึง ข้าจะได้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน และเราสองผัวเมียก็จะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข”...
ในที่สุด เจ้าจีก็ยอมไปเป็นเมียอี้เหริน...แต่อี้เหรินไม่รู้เลยว่า ในท้องเจ้าจีได้ถูกเอเลี่ยนที่ชื่อ หลี่ปู้เว่ย...วางไข่ไว้แล้ว...
...ในหน้าประวัติศาสตร์บางหน้า หาทางออกให้เรื่องเวลาตั้งครรภ์ของเจ้าจีไว้ว่า...บังเอิญ ครรภ์ของเจ้าจีก็มีอายุนานกว่าปกติ เรียกว่าคลอดช้า...อี้เหรินก็เลยไม่รู้ถึงความผิดปกติ และนึกว่าลูกในท้องเป็นลูกของตัวเอง
เมื่อผ่านไปหลายเดือน...ข่าวว่าเมียอี้เหรินท้องแก่ใกล้คลอด ลอยลมไปไกลถึงแคว้นฉิน...พระชายาหัวหยังแม่บุญธรรมก็อยากให้หลานได้มาคลอดที่แคว้นฉิน ก็ไปทูลกัวะจินขอให้อี้เหรินกลับบ้าน...
อ้าวแล้วใครจะไปเป็นตัวประกันแทนที่แคว้นจ้าวล่ะ...ก็จื๋อซีสิเพคะ...กัวะจินก็โอเค
จื๋อซี...ชีวิตแม่งเหมือนรถไฟเหาะ...เมื่อไม่นานมานี้หุ้นขึ้นถึงขนาดจ่อเป็นรัชทายาทคนต่อไป ตอนนี้ดิ่งเหว กำลังจะถูกส่งไปเป็นตัวประกันที่แคว้นจ้าวแทนอี้เหริน...
แต่จื๋อซีไม่ยอมง่ายๆ มึงอย่าหวังเลยว่าแผนมึงจะราบรื่น...ระหว่างนั้นแคว้นจ้าวกับฉินก็ส่งทูตไปมาหาสู่กันตลอด คือแบบเดี๋ยวการทหารเดี๋ยวการทูตสลับอยู่ตลอดเวลา...จื๋อซีส่งคนไปลอบฆ่าคณะทูตจากแคว้นจ้าวตายเหี้ยน...เป็นการโยนไม้ขีดไฟลงบ่อน้ำมัน...
อ๋องแห่งแคว้นจ้าวก็โกรธชิบหาย โกรธแล้วทำไง...ก็สั่งสิฮะ...ฆ่าตัวประกันของแคว้นฉินเป็นการแก้แค้น...
อี้เหรินและพวกซึ่งตอนนั้นยังอยู่ในแคว้นจ้าว เจอการตอบโต้ของจื๋อซีซ๊อตนี้เข้าไป...ถึงกับบ้านแตกสาแหรกขาด...
สามคน...อี้เหริน เจ้าจีที่ท้องแก่ใกล้คลอด หลี่ปู้เว่ย รวมอีกหนึ่งชีวิตในท้องเป็นสี่...โดนทหารแคว้นจ้าวไล่ล่าอย่างเอาตาย...
ท่ามกลางฤดูหนาว หิมะปกคลุมไปทั่ว...สามชีวิตหนีกองทหารกระเซอะกระเซิง ไปหลบอยู่บนยอดเขาแห่งนึง...เจ้าจีอั้นไม่อยู่แล้ว ก็ขี้แตกเรี่ยราด...อ้าว ไม่ใช่...ก็คลอดลูกชายออกมาในโพรงไม้บนยอดเขานั้น...
...อี้เหรินที่นึกว่าตัวเองเป็นพ่อ ก็อาสาทำหน้าที่...ออกไปหาฟืนมาก่อไฟ ก็ไปเจอกองทหารไล่ล่าจนกลิ้งตกเนินเขาหายไป...
หลี่ปู้เว่ยเห็นอี้เหรินออกไปนานไม่กลับมา ก็ร้อนรุ่มออกไปตามหา เจ้าจีจะห้ามยังไงก็ไม่ฟังเพราะถ้าอี้เหรินตาย...แผนที่เค้าลงทุนไปมหาศาลจะไม่เหลืออะไรเลย...
หลี่ปู้เว่ยตามหาจนเจออี้เหริน แต่เมื่อกลับมาที่เนินเขา...อ้าวเฮ้ย เจ้าจีไม่อยู่ซะแล้ว
...ที่แท้ กองทหารของแคว้นจ้าวสืบเสาะมาถึงเนินเขาแห่งนี้ เจ้าจีนอนรอความตายไม่ได้ ต้องหอบลูกน้อยหนีต่อไป...
หลี่ปู้เว่ยกับอี้เหรินไม่มีทางเลือก ก็เลยหนีกลับแคว้นฉินได้โดยไม่รู้ว่าเจ้าจีเป็นหรือตาย ส่วนเจ้าจีหลังจากหนีกองทหารพ้นแล้ว ก็ต้องกัดฟันเลี้ยงลูกอย่างยากแค้นแสนสาหัส ปกปิดฐานะตัวตนที่แท้จริงของนางและลูกอยู่ในแคว้นจ้าว...
นางตั้งชื่อลูกชายว่า...อิ๋นเจิ้ง...
...
เก้าปีผ่านไป...ฉินอ๋องตาย กัวะจินได้ขึ้นเป็นฉินอ๋องคนใหม่ อี้เหรินก็ได้เป็นรัชทายาทตามระเบียบ...ระหว่างนั้นหลี่ปู้เว่ยจ้างคนสืบหาเจ้าจีและลูกน้อยอยู่ตลอดเวลา...
...วันนึงหลี่ปู้เว่ยก็เปิดประเด็นกับอี้เหริน...ถึงท่านจะเป็นรัชทายาทแล้ว แต่ชีวิตเหมือนกับแขวนอยู่บนเส้นด้ายรู้ตัวมั้ย...
พี่น้องผู้ชายอีกเป็นโขลง มองเก้าอี้รัชทายาทตาเป็นมัน โดยเฉพาะจื๋อซีโจทก์ของคนเก่า มันไม่ยอมเลิกราแน่ๆ...ทางเดียวคือ ท่านต้องก้าวขึ้นเป็นอ๋องให้เร็วที่สุด...
อี้เหรินรู้สึกหวาดกลัวต่อคำแนะนำของหลี่ปู้เว่ย...ก็กัวะจินผู้เป็นพ่อ นั่งบัลลังก์เป็นฉินอ๋องอยู่ วิธีเดียวที่ตนจะก้าวขึ้นไปแทนก็คือ...อี้เหรินไม่อยากจะคิดต่อ...
แต่แล้วคนที่เร่งให้อี้เหรินตัดสินใจก็คือ จื๋อซีนั่นเอง...
จื๋อซีเกลียดและแค้นอี้เหรินเข้ากระดูกดำและก็พยายามมาตลอดที่จะโค่นอี้เหรินลงจากเก้าอี้รัขทายาทให้ได้ มารอบนี้ก็เลยจ้างทีมนักฆ่ามาลอบสังหาร...แต่หารู้ไม่ว่าถ้าจื๋อซีเป็นรถสปอร์ต หลี่ปู้เว่ยก็คือรถฟอร์มูล่าวัน เพราะรอบจัดกว่ากันเยอะ...แกไม่ยอมให้สมบัติอันมีค่าต้องเสียไปง่ายๆหรอก...มึงจ้างเหรอ กูก็มีตังค์จ้างนักฆ่ามาเหมือนกัน...
และดูเหมือนนักฆ่าที่หลี่ปู้เว่ยจ้างมา จะมือดีกว่า...เพราะไอ้มือฆ่าฝั่งจื๋อซี โดนเล่นงานกลับซะตายเรียบ
สถานการณ์มันชุลมุนแล้วจื๋อซีเองก็มาร่วมวงด้วย จนตัวเองบาดเจ็บ...ซีนท้ายๆทีเกิดขึ้นคือพี่แกวิ่งถือกระบี่เลือดอาบเข้าหาอี้เหรินด้วยตัวเอง...ยังไงวันนี้มึงต้องตาย
หลี่ปู้เว่ยเลยมีข้ออ้าง เพื่อป้องกันรัชทายาท...สั่งมือสังหาร ฆ่าจื๋อซีตายตรงนั้น...
- 7
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
